Showing posts with label I hate politics. Show all posts
Showing posts with label I hate politics. Show all posts

ഉത്തരങ്ങളെത്തേടി വീണ്ടും..

ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്റെയുള്ളില്‍ കിടന്നു കരയുകയായിരുന്നു. ഉഴറിയുഴഞ്ഞ പലചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ അവര്‍ക്കായി പൊന്തിവന്ന ഉത്തരങ്ങളില്‍ സംതൃപ്തരായി. അവര്‍ ആ ഉത്തരങ്ങളെ പുണര്‍ന്നുകിടന്നു. ചോദ്യങ്ങളുടെ ജീവചക്രം അവസാനിക്കുന്നതെവിടെയാണെന്നു പരതിനടന്ന രാവുകള്‍.

ആദ്യമാദ്യം ചോദ്യങ്ങള്‍ നിശ്ശബ്‌ദത പുലര്‍ത്തി. പിന്നീടവ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു തുടങ്ങി. മൌനത്തില്‍ ആണ്ടുപോയ എന്റെ മനസ്സ് വിറച്ചു. ഉത്തരം കിട്ടാതെ ഗതികിട്ടാതെ പല ചോദ്യങ്ങളും മറവിയിലേക്ക് ആണ്ടു പോയി. കാലാന്തരങ്ങളില്‍ ഉത്തരം കിട്ടാതെ മരിക്കുന്ന അവ മനസ്സിന്റെ ചുടലയില്‍ എരിഞ്ഞുകിടന്നു. തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത മനസ്സും സങ്കോചം പൂണ്ടുകിടന്നു.

ചില ചോദ്യങ്ങളോട് ഒഴിയാനാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അവതന്‍റെ തന്തച്ചോദ്യങ്ങളെ നരകങ്ങളില്‍ നിന്നുയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു. അവ കോലാഹലങ്ങളോടെ കൂക്കുവിളിയും, തൊഴിയും തുടങ്ങി. എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ജാഗ്രതയുള്ളതായിത്തീര്‍ന്നു. വൈകാതെ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് മറു ചോദ്യങ്ങള്‍ പിറന്നു. അവ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി. പരസ്പരം കുറ്റംചുമത്തി അവ പ്രതിരോധിച്ചു. മരിച്ചുവീഴുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് എന്റെബുദ്ധിയില്‍ പ്രസക്തിയില്ലയിരുന്നു.

എന്റെ ബുദ്ധിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഉത്തരങ്ങള്‍ മുഴുക്കെ എന്റെയുള്ളില്‍ക്കിടന്നു ജീര്‍ണിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ പ്രസവിച്ചവയായിരുന്നു. കുട്ടിഉത്തരങ്ങള്‍ പലതും പരിഗണന അര്‍ഹിക്കാത്തവയെന്ന്‍ ആദ്യം തോന്നിച്ചു. എന്നിട്ടും അവയെ ഞാന്‍ ഒരു നിധി പോലെ സൂക്ഷിച്ചു. അവ മറ്റുചോദ്യങ്ങളെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചില്ല. സ്വന്തം കുടുംബങ്ങളാണെന്ന ധാരണയുള്ളതുകൊണ്ടാവണം.

എന്റെ ബുദ്ധി പറഞ്ഞു.
"പതിവില്ലാതെ മുറവിളി കൂട്ടുന്ന ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരംകിട്ടുക പ്രയാസമായിരിക്കും."

ചോദ്യങ്ങളെ മനസിന്റെ കൂരിരുട്ടില്‍ അടച്ചുമൂടി സന്യാസത്തിന്റെ വഴിയില്‍ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ബുദ്ധി മനസ്സിനു തലയണമന്ത്രമോതി. ഇപ്പോഴും ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്റെയുള്ളില്‍ക്കിടന്നു കരയുന്നു. ഉത്തരങ്ങളെത്തേടി..

ഇന്ധന ദല്ലാളുകള്‍ !












ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ കീഴ്പ്പെട്ട് അര്‍മാദിച്ചു ഭരിക്കുന്ന
യുക്തിയുടെ ജനനേതാക്കള്‍ കൊഞ്ഞനംകുത്തി.

സായിപ്പിന്റെ വിളിപ്പെണ്ണ് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തില്‍
ചായം തേക്കാതെ പതിവ്രതയായി മടിച്ചുനിന്നു.

പെട്രോള്‍ നീതിയില്ലാത്ത അലങ്കരിച്ച വണ്ടികളില്‍ കയറിയും

പാതയോഗങ്ങളില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചു അവര്‍ ജനയുഗനവോദ്ധാനയാത്ര നടത്തി.

നീചന്റെ നീതീകരിക്കാത്ത അന്തസ്സില്‍ ജീര്‍ണിച്ച
നീലദുപ്പട്ടകെട്ടി അന്തരങ്ങളില്‍ പ്രജാപതി പ്രസംഗിച്ചു.


ആസ്തമ പിടിച്ച ശകടങ്ങളില്‍ പായുന്ന ജനതയുടെ
വികാരങ്ങള്‍ അവര്‍ എണ്ണകമ്പനികള്‍ക്ക് കൂട്ടിക്കൊടുത്തൂ.


എണ്ണക്കമ്പനി കന്യകകള്‍ വിമോചിപ്പിച്ച ദാഹത്തില്‍
നിര്‍ദ്ധനജനനേതാക്കള്‍ രാജ്യത്തെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തി.

നിലവിളികള്‍ തീര്‍ത്ത ബന്ദില്‍, ഹര്‍ത്താലില്‍
മിലിട്ടറി വാങ്ങി സേവിച്ചു കഴുതകള്‍ സങ്കടം അറിയിച്ചു.


മോഹന്‍ലാല്‍ എന്ന പച്ചമനുഷ്യനെതിരെ തിരിയുന്നവര്‍ക്ക്!


മോഹന്‍ലാല്‍ അതെങ്കിലും ചിന്തിച്ചു, അതൊരു നേരംതെറ്റിയുള്ള പ്രതികരണമായിപ്പോയി എന്നുമാത്രം, നമ്മള്‍ എന്തുചെയ്തു എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ മോഹന്‍ലാല്‍ പറഞ്ഞത് നന്നായി എന്ന് തോന്നും. കുറേ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഒതുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ പലതും അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോകും. അതാണ്‌ ഇന്നത്തെ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം. മോഹന്‍ലാലിനെ അടച്ചാക്ഷേപിക്കാന്‍മാത്രം അയാള്‍ അത്രവല്യ തെറ്റൊന്നുമല്ല ചെയ്തത്. പ്രതികരണശേഷി നഷ്ടപെട്ട നമ്മള്‍ ചുമ്മാ കണ്ടും കൊണ്ടും ഇരിക്കുമ്പോള്‍, മനസ്സുമടുത്ത്‌ എന്തെങ്കിലും അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോവുന്നവരെ, അല്ലെങ്കില്‍ പ്രതികരിക്കുന്നവരെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ശ്രദ്ധിക്കുക. എല്ലാത്തിനുമുപരി മോഹന്‍ലാലും ഒരു മനുഷ്യനാണ്.

മറ്റുള്ളവര്‍ എന്തുചെയ്തു എന്നല്ലാതെ നമ്മള്‍ എന്തുചെയ്തു എന്ന് ചിന്തിക്കുക. അതാവട്ടെ സഹജീവികളോടുള്ള മനോഭാവം.

ബോട്ടം ഫാക്റ്റ്: ഞാന്‍ ഒരു ലാല്‍ ഫാന്‍ അല്ല.

ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ എഴുത്തുകാര്‍.


അപചയങ്ങളില്‍നിന്നു കൊലപാതകങ്ങളിലേക്ക്, ഉള്‍പ്പോരിലേക്ക്, പാര്‍ട്ടി ജീര്‍ണിച്ചു മരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആദരവ്‌ മാത്രം മതി. ഞങ്ങള്‍ പ്രശസ്തിയെന്ന അലങ്കാരത്തില്‍ മതിമയങ്ങിയുറങ്ങുകയാണ്, ഞങ്ങളുടെ മൂക്കിനു ചോരയുടെ രാഷ്ട്രീയമണം കിട്ടാന്‍ മാത്രമുള്ള ഘ്രാണശക്തിയില്ല, ഞങ്ങളുടെ പേനയിലെ ചിന്തകള്‍ സ്ഫുരിപ്പിക്കുന്ന മഷി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങള്‍ മുഖമില്ലാത്ത തത്വചിന്തകന്മാരാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്കറിയില്ലേ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇനിയും സൂര്യനുദിച്ചിട്ടുമില്ല.

ഞങ്ങള്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ എഴുത്തുകാരാണ്,
പ്രതികരണശേഷി നഷ്ടപെട്ട എഴുത്തുകാര്‍.

ആത്മരോഷം, അക്രമരാഷ്ട്രീയം


ഒരാളെ കൊല്ലുക എന്നത് അയാളില്‍ നിന്നും പലരും പലതും പേടിച്ചിട്ടാണ്. ആശയ ദാരിദ്ര്യം പേറുന്നവര്‍ ഭീരുക്കളാണ്. ചതിയിലൂടെ കൊല്ലുന്നവര്‍ സ്വന്തം അമ്മയെ കൂട്ടി കൊടുക്കുന്നവരാണ്. പണമാണ് ജീവിതം എന്ന് വിലയിരുത്തുന്ന അക്രമികള്‍ നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞ വിഡ്ഢികളാണ്. സഹജീവികളെ തിരിച്ചറിയാത്തവരുടെ മനസ്സിന് പന്നിക്കാട്ടത്തിന്റെ സുഖന്ധമാണ്.