Showing posts with label fun. Show all posts
Showing posts with label fun. Show all posts

പ്രക്ഷോദക്ഷ (മൃണാളിനി രാഗം)

ദശപുഷ്പ രാവില്‍ അരിച്ചിരങ്ങിയ
ഇരുട്ടിന്റെ മുഖം ചേര്‍ത്തു
അഭയാര്‍ഥി സ്വപനങ്ങള്‍ തേങ്ങി..
നെടുവീര്‍പ്പിന്റെ ചങ്ങലയില്‍
കുടുങ്ങിക്കിടന്ന പ്രണയം
നെഞ്ചത്തടിച്ചു കരഞ്ഞു...
വിരുന്നു പോയ മനുഷ്യത്വം
മറന്നു പോയ കാല്‍പ്പാടുകള്‍
തിരഞ്ഞു ഉഴറി വീണു...
പട്ടു പുതച്ച വിങ്ങലുകള്‍
ആ നീലരാത്രിയില്‍
ഒരു രാമഴ പോലെ ചിരിച്ചു...
ഭക്തിയോടെ ഇളകിയ
മാമരങ്ങളുടെ ഇലകള്‍
തൊഴു കയ്യായ് നിന്നു...
ഞാന്‍.. ഞാനെന്ന വരാള
പ്രജ്ജോയിനിയില്‍ വിടരാതെ
സുഷുപ്തിയില്‍ ലയിച്ചു..

(പ്രശസ്തനായ എസ്പാന എന്‍ ആര്‍ ഐ . അടുത്ത തവണത്തെ നോബല്‍ കിട്ടാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സാധ്യത കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന സ്പെയിനിലെ 33 മത്തെ കോടീശ്വരനായ മലയാളി, കഥാകൃത്ത്‌, കവി, ഗാനരചയിതാവ്, തിരക്കഥാകൃത്ത്‌, നോവലിസ്റ്റ് , സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകന്‍, നിര്‍മ്മാതാവ് എന്നീ നിലകളില്‍ പ്രശസ്തന്‍... കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അകാദമി അവാര്‍ഡ്‌ 6 തവണയും, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്‍ഡ്‌ 9 തവണയും ഒരു നൂല്‍ പിഴയില്‍ തല നാരിഴയ്ക്ക് നഷ്ട്ടപെട്ട വ്യക്തി)

സദ്ഗമായ സംസര്‍ഗത്തില്‍ മൌട്യസ്വരൂപനായ ഹേതുവായി അവതരിച്ച മേക്കശോ പ്ലോട്ടനിക്കാവ് എന്ന റഷ്യന്‍ യുവാവിന്റെ കലുഷിതമായ മനോവ്യഥകള്‍ യുദ്ധസമാനമായ രീതിയില്‍ പ്രണയഭംഗം സംഭവിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയ വികാരങ്ങള്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ ആക്കിയപ്പോള്‍..

കദീസയുടെ പീലാത്തോസ്.


പീലാത്തോസിന്റെ ജന്മദിനമായിരുന്നു അന്ന്. അന്നുതന്നെയായിരുന്നു ഡല്‍ഹിയില്‍ കേജ്രിവാള്‍ അധികാരമേറ്റതും. പല നിറമുള്ള ആശംസാ കാര്‍ഡുകളും സ്നേഹം വഴിഞ്ഞോഴുകിയ SMS സന്ദേശങ്ങളും ലഭിച്ച പീലാത്തോസിനു അത്രവല്യസന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നില്ല. കാരണം ആ കാര്‍ഡുകളില്‍ പീലാത്തോസ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരാളുടെ ആശംസാകാര്‍ഡ് ഇല്ലാത്തതിനാലാവാം. അതുകൊണ്ട്തന്നെയാവാം പീലാത്തോസ് തന്റെ സന്തോഷജന്മദിനത്തിന്റെയന്നും അതിക്രൂരമായി ദു:ഖിച്ചത്. 

അന്ന്  "FTV ലാഞ്ച്വേറി-ക്ക്" വേണ്ടി കാത്തുനില്‍ക്കാതെ പീലാത്തോസ് ആ കനത്ത നിശബ്ദതയില്‍ ഉറക്കത്തെ പുണരാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇടിഞ്ഞുവീണ രാത്രിയില്‍ പീലാത്തോസ് അന്നടിച്ച മൂന്നു കിംഗ്‌ഫിഷര്‍ന്‍റെ ക്ഷീണത്തില്‍ നന്നായി ഉറങ്ങി. പക്ഷെ അന്നു തന്നേ നായാടിയ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കദീസ മാത്രമായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിലാവണം പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കണ്ണാടിയില്‍ മാത്രം നോക്കി ശുഷ്കിച്ച  കോള്‍ഗേറ്റ് പേസ്റ്റ്ട്യൂബ് ഞെക്കിപിഴിഞ്ഞ് പീലാത്തോസ് പല്ലുകള്‍ തേച്ചത്.  

കദീസ അങ്ങനെയാണ്. പീലാത്തോസിനെ പ്രണയിക്കുകയാണോ അതോ ചുമ്മാ സമയത്തെ കില്ലാന്‍ പീലാത്തോസിനെ ഉപയോഗിക്കുകയാണോ എന്ന് കദീസക്കുതന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. പലനാളുകളില്‍ പല ന്യായവാദങ്ങളെ മുന്‍നിര്‍ത്തി അതിനെയൊക്കെ അപഗ്രഥനം നടത്തി കദീസ പീലാത്തോസിനെ പ്രണയിക്കുകയും അതേസമയം തന്റെ പ്രണയത്തില്‍ നിന്ന് പീലാത്തോസിനെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്തു. 

പിലാത്തോസ് രാത്രിയില്‍  "FTV ലാഞ്ച്വേറി" കാണുമ്പോള്‍ പാപിയായിരുന്നെങ്കിലും മറ്റുനേരങ്ങളില്‍ ചപ്പിലകളും ഒണക്കപ്പുല്ലും തിന്നുന്നസത്സ്വഭാവിയും ശുദ്ധമായ ആട്ടിന്‍പാല്‍ മാത്രം കുടിക്കുന്ന ശുദ്ധഹൃദയനായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിലാത്തോസിനു കുഞ്ഞുപ്രായത്തില്‍ സണ്ടേസ്കൂളില്‍ വച്ചുതന്നെ നിറയെ കാമുകിമാരും ആരാധികമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. മറിയയും സെവില്ലയും പീലാത്തോസിനെ അറിയിച്ചു പ്രണയിച്ചപ്പോള്‍ മാര്‍ഗരറ്റ്‌ പീലാത്തോസ് അറിയാതെ പീലാത്തോസിനെ പ്രണയിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ കദീസ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും അവിടെയും ഇവിടെയും അല്ലാതെ പീലാത്തോസിന്റെ ഹൃദയത്തെ തൊടാതെയും തൊട്ടും നിന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പീലാത്തോസിന്റെ ജന്മദിനം വന്നതു. തനിക്കുതന്നെ ഉറപ്പില്ലാത്ത പ്രണയത്തെ നിരാകരിച്ച് കദീസ പിലാത്തോസെന്ന വ്യക്തിയെ അത്രയ്ക്ക് ഗൌനിച്ചില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കദീസ അന്ന്പീ ലാത്തോസിനു ആശംസള്‍ അറിയിക്കയോ ഡയറിമില്‍ക്കിന്റെ ഉരുണ്ട ബാറോ വാങ്ങികൊടുത്തില്ല.

പകരം പിറ്റേന്ന് ഒരു ബിലേറ്റഡ് ആശംസ അറിയിക്കുകയും തന്റെ പുതിയ ന്യായവാദങ്ങളെ അനുസരിച്ച് താന്‍ പീലാത്തോസിനെ സമയംകൊല്ലുന്ന ഒരു ഉപാദിപോലെ ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് കുമ്പസരിക്കുകയും ചെയ്തു. അത് കേട്ട് ഘോരമായി വ്യസനിച്ച പീലത്തോസിനോട് തന്നോട് ക്ഷമിക്കണമെന്നും ഇനിയൊരിക്കലും താന്‍ പീലാത്തോസിനെ  ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുകയില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞ തവണ കണ്ടപ്പോള്‍ വായിക്കാന്‍ കടം വാങ്ങിയ മുന്‍ലക്കത്തെ മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളും പീലാത്തോസിനു തിരിച്ചുകൊടുത്ത് കദീസ തിരിച്ചു നടന്നു.

കദീസയുടെ ഇടയ്‌ക്കുള്ള മനംമാറ്റങ്ങള്‍ പരിചയമുള്ള പീലാത്തോസ് ഇതൊന്നും ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. എന്നാലും അവളുടെ പാരഗണ്‍ ചെരുപ്പിട്ട കാലുകള്‍ രണ്ടു തോണിയിലും ഇടുന്നതില്‍ പിലാത്തോസ് അതിഘോരമായി വ്യസനിച്ച പീലാത്തോസ് അന്ന്  രാത്രി കദീസയുടെ ഓര്‍മ്മകളെ പ്രാര്‍ഥിച്ച കയറു കൊണ്ട് മനസ്സിന്റെ ഇരുണ്ട മൂലയില്‍ കെട്ടിയിടുകയുംചെയ്തു.

പക്ഷെ ഉറക്കം കണ്ണുകളെ പ്രണയിക്കാതെയിരിക്കയും മനസ്സിന്റെ ഇരുണ്ടമൂലയില്‍ കെട്ടിയിട്ട കദീസയുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്തിനോ വേണ്ടി കരയുകയും "FTVലാഞ്ച്വേറി" സാത്താന്റെ പീനിസ് പോലെ റിമോട്ടിന്റെ ബട്ടനില്‍ ഉദ്ധരിച്ചു നില്‍ക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ആ രാത്രിയെയും പീലാത്തോസ് കാമത്തോടെ കൊന്നു.

എന്നാല്‍ അന്ന്യാ രാത്രി യാഥാര്‍ഥ്യത്തിലേക്കു കണ്ണുതുറന്നുകിടന്ന കദീസ പീലാത്തോസ് ഭരിച്ച തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ മറയത്ത്‌ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. പീലാത്തോസിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ചുമച്ചു ചര്‍ദ്ധിച്ച കദീസ തന്റെ മനസ്സ് പീലാത്തോസിന്റെ ചിന്തകളാല്‍ ഗര്‍ഭിണിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവളുടെ ന്യായവാദങ്ങള്‍ അവളെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിയപ്പോള്‍ മനസ്സിന്റെ പടികയറിവന്ന പുതിയ ആശകള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ആശകളുടെ ശവമടക്ക്  നടക്കുന്നതും നോക്കി കധീസ ദുഃഖം കടിച്ചമര്‍ത്തി തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു.

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ കദീസ തന്റെ മനസ്സിനോടു തന്നേയുള്ള യുദ്ധത്തിലായിരുന്നു. തന്റെ മനസ്സില്‍ പ്രണയമെന്ന മനോരോഗം വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരാന്‍, മനസ്സിന്റെ പഴയ ഉല്ലാസങ്ങള്‍ തിരികെക്കിട്ടാന്‍ പീലാത്തോസിന്റെ ചിരികളെയും ഭാവങ്ങളെയും മഴവില്ലുപൂത്ത സ്വപ്നക്യാപ്സ്യൂളുകളാക്കി കദീസ വിഴുങ്ങി. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങളുടെ ഇടനാഴിയില്‍ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ മുക്കുറ്റി മുല്ലകള്‍ കുത്തിപൊന്തി.

അങ്ങനെ ഫഹദ് ഫാസിലും നസ്രിയയും സമ്മന്തം കൂടാന്‍ തീരുമാനിച്ച ദിവസം, പാതിരാക്കോഴികള്‍ അലാറം വെച്ച് ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ കദീസക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ അശരീരി യും അതിനെ തുടര്‍ന്നു പീലാത്തോസിനെ കാണണം എന്ന ബോധവും വന്നു. അങ്ങനെ ആ പുലര്‍കാലത്ത്‌ പീലാത്തോസിനെ കാണാന്‍ പല്ലുതേക്കാതെ അവള്‍ ഓടി. 

അങ്ങനെ ഓടിയോടി കേരള തമിഴ്നാട് അതിര്‍ത്തിയായ പുട്ടപര്‍ത്തിയില്‍ വച്ച് പീലാത്തോസിനെ കാണുകയും ഇനി ഒരവധിവരെ താന്‍ ഒരു ന്യായവാദങ്ങളും ഉന്നയിക്കുകയില്ലായെന്നും ഇനിയെന്നും പീലാത്തോസിനെ ആഞ്ചലീനജൂലി ബ്രാഡ്പിറ്റിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന പോലെ സ്നേഹിക്കാം എന്നു വാക്ക് കൊടുക്കയുംചെയ്തു.  തന്നോട് ക്ഷമിക്കണം ഇനി ഇതുപോലെ ഉണ്ടാവില്ലെന്നും കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

ഈഗോയിസ്റ്റ് അല്ലാത്ത പീലാത്തോസ് അന്നേരം തന്നെ കദീസയെ ക്രൂരമായി സ്വാന്തനിപ്പിക്കുകയും അതികഠിനമായി സ്നേഹിക്കുയും ചെയ്തു.

[ശുഭം]

ചളി

പവര്‍കട്ട് വന്നപ്പോള്‍ നിര്‍ഗളിച്ച ഇരുട്ടിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയില്‍ കരിവണ്ടുകള്‍ തേങ്ങിയതു എന്തിനാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ? അവരും നിന്റെ പോലെ പ്രണയത്തെ ഭയക്കുന്നു. പക്ഷെ അവര്‍ക്ക് നഷ്ടമാകുന്ന പ്രണയത്തെ ഓര്‍ത്ത്‌ വിങ്ങുന്ന കരിവണ്ടുകളെ കണ്ടു നീ പാഠം പഠിക്കുക. പ്രണയം ഭയക്കാന്‍ ഉള്ളതല്ല. സ്വയം തിരിച്ചറിയാന്‍ ഉള്ള ഉപായമാണെന്ന്.

നിനക്കറിയാമോ?
സ്വപ്നങ്ങളുടെ നെറോലാക്സ് അടിച്ച ചുവന്ന ഭിത്തിയില്‍ ഞാന്‍ തൂക്കിയിട്ട 12 x 8 ഇഞ്ച് ഫ്രെയിമിട്ട പ്രണയചിത്രങ്ങളില്‍ മുഴുവന്‍ നീയാണ് .. പഞ്ചാരമണല്‍ തരിചെടുത്തു അംബുജം സിംമെന്റ്റ് കൂട്ടി ഞാന്‍ എന്റെ പ്രണയം കെട്ടിപടുക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരായിരം നമ്ബ്യാര്‍വട്ടം പൂക്കള്‍ വിരിയുന്നതു നീ കാണുന്നില്ലേ... നിലാവ്പൂത്ത രാത്രിയിലെ വെള്ളം നനച്ചു റോസും ജമന്തിയും ഓര്‍ക്കിഡും തഴുതാമയും ഇടകലര്‍ത്തി ഞാന്‍ വളര്‍ത്തുന്ന പൂങ്കാവനത്തില്‍ നിന്നെയും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഞാന്‍ ഇരിക്കാതെ നിന്നു കൊള്ളാം.

എന്നെ നഷ്ടപെടുമെന്ന് ഓര്‍ത്ത്‌ നീ പ്രണയിക്കാതെയിരിക്കരുത്. ഒറ്റപെടലുകളെ മനസ്സുകൊണ്ട് ശപിച്ചു നീ എന്നിലേക്ക്‌ കോണിപ്പടി കയറി വരിക. എന്റെ പ്രണയത്തെ ആസ്ലേശിക്കുക. എന്നെ പുണര്‍ന്നു എന്നില്‍ അമര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇനി നിന്റെയും കൂടെയാണന്നു വിശ്വസിക്കുക. എന്റെ ചിന്തയുടെ മച്ചകങ്ങളില്‍ ഉലാത്തുന്ന ഞാനെന്നെ അഹങ്കാരത്തെ നീ മോടിപിടിപ്പിക്കുക. പ്രണയത്തിന്റെ മുഖം തെളിയുന്ന മഴവില്ലിന്റെ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി നീ എന്നോടൊത്തു ചിരിക്കുക. എല്ലാം മറക്കുക. എന്നില്‍ അലിയുക.

വിഷാദം വേരോടെ എടുത്തു തിളപ്പിച്ച്‌ നാലുസ്പൂണ്‍ സന്തോഷം ചേര്‍ത്തു ഇളക്കി രണ്ടു തുള്ളി പ്രതീക്ഷ ഇറ്റിച്ചു സേവിച്ചാല്‍ നിന്റെ ഈ ഭയത്തിനു ക്ഷമനം കിട്ടുമെങ്കില്‍ ഇതുപോലെ ചളി അടിച്ചു ഞാന്‍ ഇനിയും വരാം.

(ചളി ഓഫ് ദി ഡേ: ബൈ ഞാന്‍ തന്നെ)

എനിക്കും നല്ല കര്‍ഷകനാവണം.

എന്റെ തലയ്ക്കു തീപിടിചിരിക്കുന്നു.
ഫയര്‍ഫോര്‍സ്ന്റെ നമ്പര്‍ 101 തന്നെ അല്ലെ.

ഫയര്‍ഫോര്‍സ് വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കട്ടപുകയായില്ലെങ്കില്‍
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ മാത്രം രക്ഷിക്കുക.

ഇന്നലത്തെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു.

-----------------------

ഇന്നലെ ഫയര്‍ഫോസിന്റെ ആവശ്യം വന്നില്ല. അയിനു മുന്‍പേ സ്വപ്നം കരിഞ്ഞു പോയിരുന്നു. പിന്നെ അതൊക്കെ വാരിക്കൂട്ടി ഇന്നലെത്തന്നെ നിമജ്ജനം ചെയ്തു.

പ്രണയം വിളയുന്ന പുതിയ ടൈപ്പ് സങ്കരയിനം സ്വപ്നങ്ങളുടെ വിത്തുകള്‍ കഴിഞ്ഞാഴ്ച കൃഷിഭവനില്‍ നിന്നും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ ഫാക്ടംഫോസ് ഇട്ടു ഒന്ന് പുഷ്ടിപ്പെടുത്തണം.

പേ പിടിച്ച രണ്ടു മൂന്നു പ്രണയങ്ങളെ  ഇപ്പൊ കൂട്ടിലിട്ടാണ് വളര്‍ത്തുന്നത്. ഇടയ്ക്കു കുരചാലും ഇച്ചിരി തവിടിട്ട സ്നേഹം കൊടുത്താ ശല്യമില്ലാതെ ഉറങ്ങിക്കൊള്ളും.

പിന്നെ വയറിളക്കം പിടിച്ച കൊറേ നൊമ്പരങ്ങള്‍ ആണ് അതിനു സോമരസം ഇടവിട്ട് കൊടുക്കുന്നു. ടോട്ടലി ഇപ്പൊ സമാധാനം ഉണ്ട്. കണ്ണീരു ഒലിക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളെ ebay യില്‍ ഓക്ഷന് വച്ചിട്ടുണ്ട്‍.

പിന്നെ ആകെ യുള്ളത് കൈവിട്ട  മോഹങ്ങളും പട്ടിണി കിടക്കുന്ന സൌഹൃദങ്ങളും ആണ്. പണയത്തിന് ആരേലും കിട്ടിയാ അതും കൈവിട്ടു പോവും. അങ്ങനെ വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സമാധാനതിനു നോബല്‍ സമ്മാനം കിട്ടും.

പാതിരാ കോഴികള്‍ കൂനിപ്പിടിചിരിക്കുന്ന ഉറക്കത്തിന്റെ ചില്ലകള്‍ക്ക് ഭാരം താങ്ങാനാവുന്നില്ല. മനസ്സിനെ ഇക്കിളിയിടുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ മുളച്ചിട്ടു വീണ്ടും മാര്‍കെറ്റില്‍ ഇറങ്ങണം. ഇപ്പോഴത്തെ up n downs ഒന്നും അറിയില്ല. ഇപ്രാവശ്യം വിളവെടുപ്പിനു ട്രാക്ടര്‍ തന്നെ വേണം. എനിക്കും നല്ല കര്‍ഷകനാവണം.

ചോദ്യങ്ങള്‍.

വിരസമായ ഒരു പകലില്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ തീ കോരിയിട്ടു അവള്‍ വന്നു.
തിടുക്കത്തില്‍ അവളുടെ സ്വരം

"രണ്ടു ദിവസമായി ഒരു കാര്യം പറയണം ന്നു കരുതിയിട്ട്?"

എന്റെ നെഞ്ചം പിടഞ്ഞു.
വിരലുകള്‍ വിറ പൂണ്ടു. എനിക്കും അവളോട്‌ കൊറേകാലമായി എന്തെല്ലാമോ പറയാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ വിനയം അതാവുമോ അവളെ എന്നോട് അടുപ്പിച്ചത്. അതോ എന്റെ സംസാര ശൈലി. ഒരു നൂറു കാര്യങ്ങള്‍ എന്റെ നെഞ്ചം തുടുച്ചു കടന്നു പോയി.

".. അവിടുണ്ടോ?"
അവളുടെ ശബ്ദത്തിന്റെ മാധുര്യംമുള്ള മൃദുലത ഓര്‍ത്ത്‌ എന്റെ ഉള്ളം വല്ലാണ്ടായി.
അവള്‍ നിര്‍ത്തിയില്ല.

"നിന്റെ മൂഡനുസരിച്ച് വേണം സംസാരിക്കാന്‍ എന്ന് കരുതി"

എനിക്ക് നൂറുവട്ടം ഇഷ്ടമാണ്. നിന്റെ ഈ ചിരികള്‍, മൊഴികള്‍ എല്ലാം. പക്ഷെ ഇതെങ്ങനെ പറയണം ന്നു ആലോചിചിരിക്കയായിരുന്നു. എന്റെ മാന്നസ് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ നാവനങ്ങിയില്ല. അവളപ്പോഴും എന്തോ പറയാന്‍ വിതുമ്പി നിന്നു.

"ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പേടി തോന്നുന്നു."
പക്ഷെ..
ചെലപ്പോ തോന്നും വേണ്ടാന്നു"


അത് കേട്ടതും എന്റെ മനസ്സ് പെയ്യാന്‍ കൊതിച്ച മേഘം കണക്കെ സ്വപ്നങ്ങളെ ഇറുക്കിപ്പിടച്ചു. എന്റെ വലത്തെ നെഞ്ചില്‍ എന്തോ സുഖമുള്ള ഭാരം. അവള്‍ നിര്‍ത്തിയില്ല.

"നിന്നെക്കുറിച്ചു എനിക്കറിയില്ല.
രണ്ടാഴ്ചയായി ഞാന്‍ ശെരിക്കൊന്നു ഉറങ്ങിയിട്ട്.
ചിലപ്പോ തോന്നും ഇതൊന്നും ശെരിയല്ലാ ന്നു..
എനിക്കറിയില്ല."

ഒരു ചെറിയ മൌനം.
ഹൊ.. ഇനിയും സഹിക്കാന്‍ വയ്യ... അങ്ങോട്ട്‌ പറഞ്ഞാലോ...വേണ്ടാ.. മനസ്സ് തടഞ്ഞു. ഇല്ല.. ഇനിയെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെന്കില്‍...
മനസ്സില്‍ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു പറഞ്ഞു
"നീ പറയൂ"

"അത്.. അത് "
അവള്‍ക്കു പരിഭവം...

എനിക്ക് ക്ഷമയില്ലയിരുന്നു
നീ പറയൂ എന്താണെന്ന്.. എന്റെ മനം ഒരു തവണ നിന്നു പോയോ?

"സിറിയയില്‍ രാസായുധ പ്രയോഗം വേണ്ടായിരുന്നു അല്ലെ..
എന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം. "

ഗെറ്റ് ലോസ്റ്റ്‌ ഫക്ക് യൂ.. എന്റെ മനസ്സില്‍ വന്ന തെറികള്‍ക്ക് ഔദാര്യമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.

"ഇല്ല വേണ്ടായിരുന്നു.."

പുതുവഴികള്‍


ആരോ വരയ്ക്കുന്ന നിറങ്ങളില്ലാത്ത ചിത്രങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട, മുഖമില്ലാത്ത മനുഷ്യനായിരുന്നു ഞാന്‍. നഗരങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കുനീളുന്ന കോണ്‍ക്രീറ്റ് പാതയില്‍ത്തളിര്‍ത്ത മഴയുടെ നൊമ്പരം പോലെ ഞാനിന്നും ജീവിക്കുന്നു. ഉറക്കം നാടുകടത്തിയ സ്വപ്‌നങ്ങളെത്തിരഞ്ഞ് അവശനായി നടക്കുമ്പോള്‍ രണ്ടു തുള്ളി ഹോര്‍ലിക്സ്നു വേണ്ടി ദാഹത്തോടെ യാചിച്ചിരുന്ന ഒരു കറതീര്‍ന്ന സാത്വികന്‍‍. റേഷനരികൊണ്ട് ബിരിയാണി വെക്കാന്‍ മോഹിച്ച ഒരു പാവം റെവല്യൂഷനിസ്റ്റ്‌.

അന്നെനിക്ക് ചുറ്റും കമ്പിവേലികെട്ടി പകതീര്‍ക്കുന്ന പ്രണയങ്ങളായിരുന്നു‍, കവിതയെഴുതി രസിക്കുന്ന, ഓവര്‍ പോസ്സസ്സിവ്‌ ആയ കാമുകിമാരായിരുന്നു എനിക്കുചുറ്റും, അവരെന്നെ പ്രണയിച്ചും ഞാനവരെ കാമിച്ചും അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. പിന്നീട്, കാലാകാലങ്ങളില്‍ ഓരോ കാമുകിമാരെയും ഞാന്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലാക്കി ശ്വാസംമുട്ടിച്ച് വെറുപ്പിച്ചു കൊന്നു. എന്നിട്ട് ഞാന്‍തന്നെ തീര്‍ത്ത വിരഹത്തിന്റെ തീമഴയിലിറങ്ങി നനയും, പനിയും ജലദോഷവും പിടിച്ചു ചുമക്കും, ആ മഴയുടെ നിസ്വത്തിന്റെ താളത്തില്‍ ഇമ്പം പകരുന്ന ഇരുണ്ട കോണുകളിലിരുന്ന് ചുമച്ചും ചോര ചര്‍ദ്ദിച്ചും എന്തിനെന്നില്ലാതെ കരയും‍.

പക്ഷേ അന്നൊരുനാള്‍ ഇരുളില്‍ വാര്‍ന്നൊലിച്ചുപോയ കണ്ണുനീരിന്റെ ഉറവകള്‍ മൂന്നിഞ്ചു കനത്തില്‍ മണ്ണിട്ട് ഞാന്‍ മൂടി, അവിടെ അംബുജ സിംമെന്‍റ്കൊണ്ട് ഒരു പ്രണയസ്മാരകം പണിത നേരത്ത് എന്നില്‍ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യന്‍ ജനിക്കുകയായിരുന്നു. ലൂയിഫിലിപ്പ്‌ തുന്നിയ ഫ്ലൂറസെന്റ് കുപ്പായങ്ങള്‍ മാത്രമിട്ട്, മനസ്സിന്റെ അന്ധതയും കണ്ണുകളിലെ കപടത്വവും റേബാന്‍ ഗ്ലാസ്‌ വെച്ച് മറയ്ക്കുന്ന ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാസിയായി, അനുഭവങ്ങളിലെ പുതിയ അറിവുകളില്‍ ജീവിച്ചു പഠിക്കാന്‍ സ്വാത്യന്ത്രം ലഭിച്ച മനുഷ്യനായി ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനിക്കുകയായിരുന്നു.

ഇന്ന്, ശബ്ദമില്ലാത്ത പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെയുള്ള എന്റെ ജീവിതം പായലുകള്‍ നിറഞ്ഞ കായല്‍ക്കടവില്‍ പണ്ടത്തെപ്പോലെ അലയുന്നില്ല. അറ്റമില്ലാത്ത ആകാശത്തിന്റെ നടുക്ക് ഫാക്ടംഫോസ് വിതറാന്‍ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കിപ്പൊ പഴയ ആവേശമില്ല. മേഘം മുട്ടുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എന്നെ വശീകരിക്കുന്നില്ല, പ്രണയത്തിന്റെ വിത്തുവിതക്കാന്‍ കുരിശുകള്‍ നിറഞ്ഞ സെമിത്തേരികളില്ല. റിമി ടോമിയുടെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഉഴുതുമറിച്ചു പ്രണയം നടുന്ന ആ കാലം കൊഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഉച്ചത്തില്‍ കരയാന്‍ പോന്നവണ്ണം സങ്കടങ്ങള്‍ എവിടെയും തിങ്ങുന്നില്ല. എല്ലായിടത്തും കൊഴുത്ത ഹാപ്പി ജാം തേച്ച സന്തോഷം മാത്രമാണിപ്പോള്‍. എല്ലായിടത്തും സന്തോഷത്തിന്റെ പൂത്തിരികള്‍ പൊട്ടിച്ചിതറി വഴിയില്‍ അര്‍മാദിച്ചു കിടക്കുന്നു.

ഹോ! ആള്‍ വേര്‍ അണ്‍സഹിക്കബിള്‍ കിടത്തം ഓഫ് ഹോളി ഫ്ലിര്‍ട്ട്സ്!

എന്തൊക്കെയായാലും... മൈലാഞ്ചിയണിഞ്ഞ ഈ ആകാശത്ത്, സ്വര്‍ണ്ണമേഘങ്ങള്‍ പട്ടങ്ങളെ സല്‍ക്കരിക്കുന്ന ഈ നേരത്ത്, ഞാനോരു പുതുവഴിയിലേക്ക് ട്രാക്ടറോടിച്ചു പോവട്ടെ!. (ചിത്രം നോക്കുക. ;))

എനിക്കും ജീവിക്കണം!

പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്, ഞാന്‍ ഒരിക്കലും നന്നാവാന്‍ പോണില്ല. എന്നെ ആരും നന്നാക്കാന്‍ നോക്കേം വേണ്ട!

ജസ്റ്റ്‌ ഡിസംബര്‍ ദാറ്റ്‌!

ഷിറ്റ്‌! [മൂന്നെണ്ണം. (നിസ്സംഗതയോടെ ഒന്ന്, രണ്ടെണ്ണം നോര്‍മല്‍)].)



കാത്തിരിപ്പ്



ഞാനിനി എന്ത് ചെയ്യും?
എങ്ങനെ എല്ലാവരെയും ഫേസ് ചെയ്യും?
അറിയില്ല?

ഇന്ന് വൈകിട്ടു തന്നെ തരാം എന്നാണവള്‍ പറഞ്ഞത്. തരുമോ? പെയ്യാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ പോലെ എന്റെ മനസ്സും വിതുമ്പി നില്‍ക്കുന്നു. ഞാനാരെ കണ്ടുവോ അവള്‍ എന്നെ മാത്രം കണ്ടില്ല. അവളുടെ മിഴികളില്‍ ഞാന്‍ ഇതുവരെ പെട്ടിട്ടില്ലേ? ഈ വൈകുന്നേരം അവളുടെ കുപ്പിവളകള്‍ ചിരിച്ചില്ല. കരിതേച്ച കണ്ണുകള്‍ മിനുങ്ങിയില്ല. നിമിഷങ്ങള്‍കൊണ്ട് മാറുന്ന ഈ ജീവിതം, എന്തേ ഞാന്‍ മാത്രം മറാത്തൂ. ഞാനെന്തേ അവളെമാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇനിയും ഈ മഞ്ഞവെയിലത്ത് നില്‍ക്കുന്നു. തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.

"ദിവ്യ" അതാണവളുടെ പേര്. ഈ വൈകുന്നേരത്ത്‌ എന്നെ കാണാത്തപോലെ അവള്‍ നടന്നകലുകയാണോ. മാമന്‍ ദുബായീന്നു വന്നപ്പൊ എനിക്ക് കൊണ്ടുതന്ന പെന്‍സിലാ. രാവിലെ ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയത്ത് അടക്കാപ്പഴം കാണിച്ച് എന്നെ മയക്കി അടക്കാപ്പഴത്തിനു പകരം അവള്‍ ചോദിച്ചത് ആ പുതുപുത്തന്‍ ഗള്‍ഫ്‌ മണമുള്ള പെന്‍സിലായിരുന്നു. മഞ്ഞ നിറമുള്ള പഴുത്ത അടക്കാപ്പഴം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ ആര്‍ത്തികാരണം ഞാനത് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ കൊടുത്തു. വൈകുന്നേരം തിരികെ തരാമെന്നു കട്ടായം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തെല്ല് ആശ്വാസത്തോടെ ഞാന്‍ വൈകുന്നേരം വരെ ഇരിക്കയാണ്. കൊടുക്കേണ്ടിയില്ലായിരുന്നൂന്ന് ഇപ്പൊത്തോന്നുന്നു. ഇനിയിപ്പോ തിരിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ അടക്കാപ്പഴം. ഹുദാ ഗവാ..?

എന്റെ പെന്‍സില്‍. ഇനിയിപ്പോ ആ പെന്‍സില്‍ അവള്‍ തിരിച്ചു തരില്ലേ? എനിക്കത് തിരിച്ചുകിട്ടില്ലേ? ദൈവമേ അത് കൊണ്ട് ചെന്നില്ലേല്‍ അമ്മയും ചേച്ചിയും എന്നെ വഴക്ക് പറയും.

ദിവ്യേ! എന്റെ പെന്‍സില്‍.."

കഥയില്ലാത്തവരുടെ കഥകള്‍ !


മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ബൈക്കോടിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ എകാഗ്രതക്കുമേല്‍ ചാരിവെച്ചിരുന്ന അവളുടെ അമ്മിഞ്ഞയുടെ ഭാരംകൊണ്ട് ഞാന്‍ വളഞ്ഞിരുന്നു. അവളെന്നെ പിന്നില്‍നിന്ന് ഒട്ടിയമര്‍ന്നു ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ താടിയെല്ല് എന്റെ തോളില്‍ അമര്‍ത്തിയും എടുത്തും എന്തോ പേരിടാത്ത ആത്മസുഖം അനുഭവിക്കുന്നതായി തോന്നി.

മേഘക്കെട്ടുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ താഴെക്കാണുന്ന അവലോസ് പാടങ്ങളും, തേക്കിന്‍ കാടുകളും കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാനിത്തിരി റൊമാന്റിക്‌ ആയി. ഞാന്‍ അവളോട്‌ അവളുടെ മനസ്സിളക്കാന്‍ ചോദിച്ചു.

"നിനക്കറിയ്യോ എനിക്ക് നിന്നോട് എത്ര സ്നേഹം ഉണ്ടെന്ന്?"

"ഉം"

തിരിച്ചൊരു മൂളല്‍ മാത്രം. അതെനിക്കറിയാമായിരുന്നു, ആ മൂളല്‍ മാത്രെമേ ഉണ്ടാവൂ എന്ന്. പിന്നെ അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു.

"നിനക്കറിയില്ലേ ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലാന്ന്"

ഞാന്‍ ചിരിച്ചു. അവളൊന്നുകൂടി അമ്മിഞ്ഞ പുറകിലമര്‍ത്തി എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ ഒന്നൂകൂടി വളഞ്ഞ് ഇരുന്നു. താടിയെല്ല് അമര്‍ത്തിയും എടുത്തും അങ്ങനെ. ബൈക്ക്  മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞും തിരിഞ്ഞും അങ്ങനെ എങ്ങോട്ടോക്കെയോ പോയി.

----------------------

സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ അവളെന്റെ നെഞ്ചില്‍ തലവെച്ച് ഉറങ്ങുന്നു.

അവളെ തട്ടിയെണീപ്പിച്ചു.

"അതെ! ഇപ്പൊ ഇറങ്ങിയില്ലേല്‍ എനിക്കെന്റെ KLM മിസ്സ്‌ ആവും."

മനസ്സിലാമനസ്സോടെ അവളെണീറ്റു. പിന്നെ ധൃതിയില്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെക്ക്.

ബോര്‍ഡിംഗ് വാങ്ങി വന്നപ്പോഴേക്കും അവള്‍ അക്ഷമയായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

  "ഇയാള്‍ക്കിപ്പത്തന്നെ പോണോ, ഒരു പത്തു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞു പോയാപ്പോരെ?"

എനിക്ക് ചിരി വന്നു. ഒരു നിമിഷം നിര്‍ത്തി അവള്‍ തുടര്‍ന്നു.

"ഐ മീന്‍ നെക്സ്റ്റ് ഫ്ലൈറ്റിനു പോയാപ്പപ്പോരെന്ന് ‍"

"നെക്സ്റ്റ് ഫ്ലൈറ്റിനു പോയാല്‍ എനിക്കെന്റെ പെരുന്നാള്‍ മിസ്സാവും"

അവളെന്തെലും പറയുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാനവളുടെ ഇരുകവിളത്തും അമര്‍ത്തി ഉമ്മവെച്ചു. അവള്‍ക്കതില്‍ സന്തോഷമോ ദുഖമോ എന്നല്ല പ്രത്യക ഭാവ വത്യാസമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

"തിരിച്ചൊരു ഉമ്മകിട്ടാനുള്ള വല്ല വകുപ്പുമുണ്ടോ? നീയിതെന്നും വാങ്ങാന്നല്ലാതെ എന്നെലും തിരിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ടോ? "

"എനിക്കിതിന്റെയൊന്നും അവശ്യമില്ലല്ലോ, ഞാനൊന്നും ഇയാളോട് ചോദിച്ചിട്ടും ഇല്ല, പിന്നെന്താ! "

ഞാനും മൌനം അവലംബിച്ചു. ഇതുതന്നയാണ് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതും. കൂടുതലൊന്നും അവള്‍ മിണ്ടില്ല, പറയില്ല, സമ്മതിക്കില്ല. എല്ലാം ഞാന്‍ പറയണം, കൊടുക്കണം. അവള്‍ ചുമ്മാ ആത്മരതിയില്‍ മുങ്ങിക്കളിച്ച് അങ്ങനെയിരിക്കും.

  "ഇനി ഇയാള്‍ ഒന്നരമാസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ അല്ലെ?"

"ഉം" ഞാന്‍ മൂളി.

  "ഇനി വരുമ്പോ എനിക്കൊരു കഥ പറഞ്ഞു തരണം, ഇതുവരെ വേറെ ആരോടും പറയാത്ത കഥ, സ്വപ്നങ്ങളുടെയും മേഘങ്ങളുടെയും ഇടയില്‍ ജീവിക്കുന്നവരുടെ കഥ! കഥയില്ലാത്തവരുടെ കഥകള്‍ "

"ഉം" ഞാന്‍ പിന്നേം മൂളി.

ഞാന്‍ കഥ പറയാറുണ്ട്‌. എന്റെതന്നെ കഥകള്‍, ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും വെച്ചുള്ള കഥകള്‍. പക്ഷെ ഇവളോട് ഞാനൊരിക്കലും ഒരു കഥയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും ഇവളെങ്ങനെ ഇതെല്ലാം. എന്നെ അടുത്തറിയുന്ന ആരേലും പറഞ്ഞു കാണുമോ, എനിക്ക് അതിന്റെ പിന്നാലെ പോവാന്‍ സമയമില്ലായിരുന്നു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് നാട്ടിലെത്തുക എന്നതായിരുന്നു മനസ്സില്‍. ചിന്തകള്‍ക്ക് വേലികെട്ടി വരുമ്പോഴേക്കും എന്റെ ബോര്‍ഡിംഗ് അനൌണ്സ്മെന്റ് വന്നു.

"ഞാന്‍ പോവട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞതെ ഒള്ളൂ.

തിരിച്ചു നടന്നു അവള്‍ ആക്കൂട്ടത്തില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു. ഉച്ചത്തില്‍ പേര് വിളിച്ചാലും അവള്‍ അവള്‍ കേള്‍ക്കില്ല. ഇനി കേട്ടാലും അവള്‍ തിരിഞു നോക്കുകയോ കൈവീശുകയോ ചെയ്യില്ല. ഫ്ലൈറ്റില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അവളെ വിളിക്കാന്‍ തോന്നി, വിളിച്ചില്ല. എളുപ്പത്തില്‍ ഒരു SMS അയച്ചു.

"will miss U, as i said i dont know... kisses"

അതിനു മറുപടി ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല, കാരണം അതിനു മറുപടിയില്ല. എനിക്ക് സന്ദേഹങ്ങളും ഇല്ല! ഈ സൌഹൃദത്തിനും പ്രണയത്തിനും ഇടയില്‍ ഒരു വന്യതയുണ്ട് അതായിരുന്നു അവള്‍. അവളെ മൌനങ്ങളിലും നോട്ടങ്ങളിലും വാക്കുകളിലും നിഴലിക്കുന്ന നിസ്സംഗഭാവങ്ങളില്‍ എന്തോ ഉണ്ട്, ഞാന്‍ എന്നെ തേടുന്ന വഴികളില്‍ മറന്നു വെച്ച എന്തോ ഒന്ന്.

as i said, i dont know what is that!

റോമിംഗ് ഇല്ലാത്ത കാഞ്ചനസീത !



ഒരു അവിഞ്ഞ ദിവസത്തില്‍ ഘടോല്‍ഘജനു തോന്നി കാഞ്ചനസീത ഒരിക്കലും തന്റെ തണലത്ത് നിന്നു മാറാന്‍ ഇഷ്ടപെടുന്നില്ലാ എന്നു. തന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടില്‍ ഒരു ഉട്ടോപ്യന്‍ അഭയാര്‍ഥിയെപോലെ അരിമണികള്‍ കൊത്തിതിന്നു നടക്കാനാണ് കാഞ്ചനസീത ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടപെടുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ഘടോല്‍ഘജന്‍ ആഘാതമായി വ്യസനിച്ചു. കാഞ്ചനസീത എന്നും തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആധാരമെഴുതാന്‍ വിധിക്കപെട്ടവളല്ലെന്നു ഘടോല്‍ഘജന്‍ കാഞ്ചനസീതയെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. 

കാഞ്ചനസീതക്ക് ഘടോല്‍ഘജനോട് ഇഷ്ടം കൂടുമ്പോള്‍ തെങ്ങിന്‍തോപ്പിലെ മണ്ഡരിപിടിച്ച വീണ തേങ്ങകള്‍ കൊണ്ട് ഘടോല്‍ഘജന്റെ തലയ്ക്കു നോക്കി എറിയുന്നത് പതിവായിരുന്നു. എറിഞ്ഞ ശേഷം കുറ്റികാടുകളില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു തന്നെ തിരയുന്ന ഘടോല്‍ഘജനെ പേടിപ്പിക്കുകയും നിശബ്ദമായി എന്തിനെന്നറിയാതെ കരയുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 

ഘടോല്‍ഘജനു ഇടയ്ക്കു മിസ്സ്‌കാള്‍ അടിച്ചും, സാന്തബാന്ത എസ്സംമസ്സുകള്‍ അയച്ചും കാഞ്ചനസീത റോമിംഗ് ഇല്ലാത്ത മൊബൈല്‍ പോലെ അലഞ്ഞു നടന്നു. ലോഡ്‌ഷെഡിഗ് ഉള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ കാഞ്ചനസീത ദൈവത്തെ വിളിച്ചു അലമുറയിട്ടു കരഞ്ഞു നോക്കും, ദൈവം കേട്ടില്ലെങ്കിലും മനസ്സിന്റെ അടുത്ത മുറിയില്‍ കിടക്കുന്ന ഘടോല്‍ഘജന്‍ അത് കേട്ട് ചെവിയില്‍ പഞ്ഞി തിരുകും. എന്നിരുന്നാലും കാഞ്ചനസീതയുടെ ഓരോ സ്നേഹങ്ങളും ഒപ്പിടാത്ത ഫയലുകളായി ഘടോല്‍ഘജന്‍ സെക്രട്ടറിയെറ്റിലെ ക്ലാര്‍ക്കിനെ പോലെ തുരുമ്പ് പിടിച്ച മനസ്സിന്റെ ഷെല്‍ഫുകളില്‍ അടുക്കി സൂക്ഷിക്കും. 

ബന്ധങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങളും വിലപിടിച്ച സ്നേഹങ്ങളും എക്സല്‍ ഷീറ്റില്‍ കണക്കാക്കുമ്പോള്‍ ഫീലുന്ന ആദ്രതയില്‍ മനം മടുക്കുമ്പോള്‍ ഘടോല്‍ഘജന്‍ ഫ്രീയായി കിട്ടുന്ന കാഞ്ചനസീതയുടെ സ്നേഹങ്ങളെ മറിച്ചു നോക്കും. അതിലെ പ്രാണയാക്ഷരങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്ന സമയങ്ങളില്‍ ഘടോല്‍ഘജന്‍ ഒരു മല്യാതീര്‍ത്ഥത്തിന്റെ കുപ്പിയുമായി ഓട്ടവീണ കുട ചൂടി മഴയത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കും. നൊമ്പരത്തിന്റെ നൂല്‍പാലത്തിന്റെ കൈവരികളില്‍ ചാരി നിന്നു മീന്‍ പിടിക്കും. കാഞ്ചനസീതയുടെ ഓര്‍മകളെ ഉഴുതു മറിച്ചു ഷോക്കടിച്ച പോലെ വിങ്ങും. തിരിച്ചു കൂടണയുമ്പോള്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗിനികോഴികള്‍ ഇട്ട മുട്ടകള്‍ പൊട്ടിച്ചു ഓംലെറ്റ്‌ അടിക്കും. എന്നിട്ട് കാഞ്ചനസീത അറിയാതെ ആര്‍ത്തിയോടെ തിന്നും. 

അങ്ങനെ, കിരണ്‍ ടീവിയില്‍ വിനു സാറിന്റെ സൈക്കിള്‍ ഓടുന്ന ഒരു ദിവസം, നാലുമണി പൂവ് വിരിയുന്ന എകാന്തയില്‍ നിര്‍വികാരനായി ഘടോല്‍ഘജന്‍ തന്റെ സ്വപ്ങ്ങളെ മേയാന്‍ വിട്ടപ്പോള്‍ കാഞ്ചനസീത വന്നു ചോദിച്ചു.

"നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും എന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?"

ഘടോല്‍ഘജന്‍ ഇളിഭ്യനായി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു, അപ്പോള്‍ മഷിത്തണ്ട് പൊട്ടിയ പോലെ ഘടോല്‍ഘജന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് കണ്ട കാഞ്ചനസീത ഒരു മണ്ഡരിപിടിച്ച വീണ തേങ്ങ കൊണ്ട് ഘടോല്‍ഘജന്റെ തലക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു ഇരുട്ടുള്ള കുറ്റികാട്ടിലേക്ക് ഓടിപോയി. 

ഞാനെന്ന അരക്ഷിതാവസ്ഥ !



മടക്കം തന്നെ ഒടുക്കമെന്ന
ആദ്യപാദത്തില്‍ പിച്ചവെക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കാലുകള്‍
ബുദ്ധിജീവികാലായി തളിര്‍ത്തു.

വളരുമ്പോള്‍ കൂടെജനിച്ച
മൃഗമനസ്സിനെ ജീര്‍ണിപ്പിച്ചു കൊല്ലുക കാരണം
പിളരുന്ന ഭൂമിയില്‍ രാജാവായി.

ധര്‍മത്തിന്‍റെ അധീശത്വം വിളമ്പിയ ക്രോധത്താല്‍
ജനിച്ച എന്റെ മക്കളെ
പുഴയിലെറിഞ്ഞു രസിച്ചു ഭരണം.

ദേവവേഷപ്പകര്‍പ്പുകളില്‍
നിന്ന് ഉറ്റിവീണ ചോരത്തുള്ളികള്‍
മരണക്കട്ടിലുകളില്‍ വംശീയ മൂട്ടയിറക്കി.

അദൃശ്യനായ ദൈവം
നല്‍കിയ ചാട്ടവാര്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിക്കുരുക്കി
പ്രജകള്‍ ചരമക്കോളങ്ങളില്‍ പതിഞ്ഞു.

സൂര്യന്റെ വ്യോമപ്രൌഡിയുള്ള
സ്വര്‍ണ്ണക്കൊട്ടാരങ്ങളില്‍ ഹാര്‍പ്പിക്ക് ഇല്ലാതെ
സേന കക്കൂസുകള്‍ കഴുകി.

ആശങ്കയില്ലാത്ത ജീവിതം വമിക്കുന്ന സുഖന്ധം പൂശിയ
വെപ്പാട്ടികള്‍ ശയ്യകള്‍ വിരിച്ചു
കാലുകള്‍ പിളര്‍ത്തി.

പ്രണയം മണത്ത ആഴ്ചകളില്‍
മൌഡ്യം പേറിയ രത്നങ്ങള്‍ പതിച്ച കീരീടം
അഴിച്ചു രാജാവ് വിവാഹമോചിതനായി.

ചാപല്യങ്ങള്‍ തുറന്നുവെച്ച ആരാധനാലയങ്ങളില്‍
താക്കോലില്ലാത്ത ഞാനെന്ന അരക്ഷിതാവസ്ഥ
പിന്നെയും തോറ്റു.

നിന്റെ നിശബ്ദതയാണെന്റെ മരണമെന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.


--------------------------------------------------


കാല്‍പനികതയുടെ മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് ഒരിറ്റു കഞ്ചാവുമായി വന്നു പ്രണയകച്ചവടം തുടങ്ങിയ ഒരു യുവാവ്‌. ആ യുവാവിന്റെ പേരായിരുന്നു ബെന്‍ ജോണ്‍സണ്‍. ഒരിക്കല്‍ കുമ്മായം വറ്റി വരണ്ട അവന്റെ മനസ്സില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ ഉല്‍ക്കമഴ പെയ്യിച്ച് അവള്‍ വന്നു. അവളുടെ പേരായിരുന്നു ലംബോര്‍ഗിണി. പതിയെ പെയ്ത മഴയില്‍ ഇരുവരും തലതല്ലി സ്നേഹത്തിന്റെ നാരങ്ങ മുട്ടായികള്‍ തിന്നു. മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു. ഉടലില്‍നിന്ന് ചോര്‍ന്നോലിച്ച കാമം കപ്പലണ്ടി പൊതിഞ്ഞ പഴയ കടലാസുകള്‍ കൊണ്ടു തുടച്ചു.

ഒരിക്കല്‍ റേഷന്‍ കടകള്‍ പണിമുടക്കിയ കാലം, കാലം കലക്കവെള്ളത്തില്‍ മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങിയപ്പോള്‍ അവര്‍ പരസ്പരം അഭയാര്‍ഥികളെപ്പോലെ ഭാവിയെ പേടിച്ച് അമൃതാ എക്സ്പ്രസ്സ്ല്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ ഒളിച്ചോടി. അവര്‍ പ്രണയത്തെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ കടലാസ് പെട്ടികളിയില്‍ പുതുജീവിതത്തിന്റെ പുഴുക്കള്‍ നിറഞ്ഞു.

പിന്നീട്, നീലച്ചടയന്റെ ലഹരി നിറഞ്ഞ നിലാവത്ത് നത്തോലികള്‍ പിടയുന്ന നിശബ്ദതയില്‍ പ്രണയം അവര്‍ അറിയാതെ കൂര്‍ക്കം വലിച്ചു. അന്നൊരുനാള്‍ നീണ്ട ഇടനാഴികളില്‍ ചോരതുപ്പിയ മനസ്സിന്റെ വേദനയില്‍ അവര്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രണയം ഒരു വൃത്തികെട്ട മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥയാണെന്ന്.

കാലങ്ങള്‍ കുത്തിയൊലിച്ചു പോയി.. ഉറക്കം വരാത്ത ഒരു രാത്രില്‍ ബെന്‍ജോണ്‍സന്‍ ലംബോര്‍ഗിണിക്ക് ഒരു SMS അയച്ചു.

"നിന്റെ നിശബ്ദതയാണെന്റെ മരണമെന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു."

ലംബോര്‍ഗിണി കരഞ്ഞു.

ശുഭം.


പ്രവാസികള്‍

പ്രവാസികള്‍ വികാരങ്ങളെ ഒരു ചൂണ്ടയില്‍ കോര്‍ത്തു അറബിക്കടലില്‍ ഇടും, അങ്ങേക്കരയില്‍ സ്വന്തക്കാരുടെ ചൂണ്ടയും ഈര്പ്പയും അതിന്റെ മണവും തിരിച്ചറിയുന്ന പലരും സ്നേഹം കണ്ണില്‍ നിറച്ചു കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. അവരാ ചൂണ്ടയില്‍ കൊത്തുമ്പോള്‍ കാലങ്ങള്‍ക്കും ദൂരങ്ങള്‍ക്കും അതീതമായി സ്നേഹം ആ ഈര്പ്പയില്‍ ഒരു നൊമ്പരമായി പടരും, ഇരു കരയുടെയും അറ്റത് ആ സ്നേഹം ചൂട്കാറ്റായി വീശും, ഒരു നിശ്വാസത്തിന്റെ അലയില്‍ അറബിക്കടല്‍ കരയും, എന്നിട്ടവ അറബി രാജ്യങ്ങളുടെ തീരങ്ങളില്‍ തിരയില്ലാതെ കരകളെ പുണരും.

ഡിങ്കോല്‍ഫിയോ? അതെന്താ..


ഞാന്‍ ജനിക്കുമ്പോള്‍ അവതാരങ്ങള്‍ പിറവിയെടുക്കുന്നു എന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. ഞാന്‍ കരയുമ്പോള്‍ പ്രളയം ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. ഞാന്‍ ഓരോ ജന്മത്തിലും മരിക്കുമ്പോള്‍ പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും എന്ന് പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. ദൈവത്തിനു ദേഷ്യം വന്നു. "ഇറങ്ങി പോടാ പട്ടി, ഇനിയീ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ കാലുകുത്തരുത്". ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.. നീ കാര്യത്തിലാണോ? ദൈവം അല്ലാണ്ടെ പിന്നെ. ദൈവത്തിനു ഒരു വാക്കേ ഒള്ളൂ. രജനീകാന്തിന് പഞ്ച് ഡയലോഗിനു ട്യൂഷന്‍ കൊടുക്കുന്നത് എന്റെ ഫെയ്ക്‌ ആണ്. ഹ ഹ ഹ .. ദൈവം അട്ടഹസിച്ചു. "ഒന്ന് മെല്ലെ, എന്റെ ചെവി പൊട്ടി!" "ഇത്രയ്ക്കു ഡിങ്കോല്‍ഫിയോ? പെട്ടെന്ന് പോടാ..
ബസ്‌ പാസിനുള്ള കാശും പരിപ്പുവടക്കും ചായക്കുമുള്ള ചില്ലറയും വാങ്ങി പെട്ടെന്ന് സ്ഥലം കാലിയാക്കാന്‍ നോക്ക്." ദൈവം ആക്രോശിച്ചു. ഞാന്‍ ജസ്റ്റ്‌ എസ്കേപ് ആയി പോന്നു. അധികം നിന്നാ ചെലപ്പോ ദൈവം എന്താ ചെയ്യാന്നറിയില്ല.

twilight


Devil(x-boy):   chugalle

Me(myself):   chugam

Devil(x-boy):   Gush,   ;)

Me(myself):   vavakko, :), vavachikku sukhalle,   “m*^(&^*aa” answer cheyyada patti.

Devil(x-boy):   Chugam da, Cheri payyalle :(

Me(myself):   aare po**&* vi&**** nikkane?

Devil(x-boy):   Nghee :'(

Me(myself):   pinne, entha oru thaasama, njaan enthelum chodicha pettennu answer tharanm, eninikistamilla mindathe irikkunnathu.

Devil(x-boy):   :), Ok

Me(myself):   ee prathi bimbangal enikkishtamalla,   paryanullathu malayalatthil paranjaal mathi

Devil(x-boy):   Enthuva

Me(myself):   ee smiley, chirikkunnu ennu ezhithuyaa mathi

Devil(x-boy):   Soukaryamilla, Aareda ku****** nee?

Me(myself):   njaan  the X-Girl

Devil(x-boy):   Nee oo*** , Poda ku******

Me(myself):   enthaaa perinu kuzhappam, chi. penkuttikalodu theri parayunno

Devil(x-boy):   Njan aranennu parayathe ariyalo

Me(myself):   nee Vampire

Devil(x-boy):   Yep

Me(myself):   enikku ishtamilla aa vargatthine

Devil(x-boy):   Beware,  If u r  the X-Girl or ny other, Don't play with me, It is not good for u baby, Got it?.. I'm flexible da..

Me(myself):   du u feel like I’m am  the X-Girl, ;)

Devil(x-boy):   I don’t know, U feel am a fool na?, U can bluff me as u wish :D

Me(myself):   if I’m  the X-Girl what u do? u can’t run away assole,  :)

Devil(x-boy):   Ha ha I’ll not run and that is not my style.

Me(myself):   du u love  the X-Girl, enikkathirinja mathi, kooy, chakkare

Devil(x-boy):   No, :)

Me(myself):   enikkavale ishtaa, aayiram vattam ishtta....

Devil(x-boy):   Am not, U love her. I don't care, :D, U should love her. She is waiting for you.

Me(myself):   nee para avalodu , I want her back nnu...

Devil(x-boy):   Enth? Ok,I'll, But I’ll tell her as Vampire, But I hope she'll not come to me again, ;)

Me(myself):   ;), kalla panni...

Devil(x-boy):   Enthe

Me(myself):   shall we share her?

Devil(x-boy):   No

Me(myself):   pakuthi raktham enikku pakuthi ninakkum!

Devil(x-boy):   No partnership . She is storing her all blood for you.

Me(myself):   "thpooo", avalenne ingineyaa aattiyathu, but I know the deep inside of her heart there is a

soft corner for me..

Devil(x-boy):   Thattiparikkan enikku interest illa. Enikkulla  girlfriend1, girlfriend2, girlfriend3 okke evidelum, kanum. They will come to me. Not I'm going. They will..

Me(myself):   hm whatever

Devil(x-boy):   Yeah

Me(myself):   in a wild corner of ma heart, she is still there

Devil(x-boy):   Am a big Casanova as u said, Hmm great, and Congrats

Me(myself):   I’m still thirst for her presents, my dreams, rains..

Devil(x-boy):   :D,  Great, That’s wonderful, But don’t tease her again man,  ;)

Me(myself):   never again

Devil(x-boy):   I'll try

Me(myself):   I want to sleep in her husky thoughts

Devil(x-boy):   Hmm, If u have luck again she'll come to u. :)

Me(myself):   she always gives a cozy feeling, always..

Devil(x-boy):   :),  Great, I have also had these feelings before. But I fell down

Me(myself):   how, why don’t u answer that? u said, u fell down, how?

Devil(x-boy):   I told the x-boymany times that he can't conquer her, But he told me he'll won her love. Poor kid. He fell down by the way... :D:D:D, He didn't reach her, :D, He tries to be as a Casanova. But failure is his fate..

Me(myself):   step over me!

Devil(x-boy):   Step over for what?

Me(myself):   to catch her

Devil(x-boy):   Shh???, Go ahead. Devil is no more..

Me(myself):   from when

Devil(x-boy):   The only ways to reach her, u have to go through me the devil

Me(myself):   so your still pursue to conquer her,  what the heck? i cant understand?

Devil(x-boy):   No

Me(myself):   I’m here.. an d I’m begging u please step aside from her

Devil(x-boy):   my mind is diff, Am not going to her. U can go-ahead

Me(myself):   but u r blocking my way, ;),  either u or me

Devil(x-boy):   Hold on kid. I have something with me to hand over to her. And I should get some msg from her to x-boy:. When I get those. I'll step back from her.

Me(myself):   kid, why I’m kid?

Devil(x-boy):   Yep, all are kids in front of count Vampire my dear , she also kid for me

Me(myself):   insanity sucks

Devil(x-boy):   Ha ha ha haaaaa, Sure

Me(myself):   one day she asked me, can u kill me now, she like to be killed by me,  she enjoy that

Devil(x-boy):   Yeah. then Kill her!

Me(myself):   see the deep passion, the desire.

Devil(x-boy):   U can,  Hmm

Me(myself):   onnum venda,  ente nenchil ingine kidannaa mathi nnu.

Devil(x-boy):   Go ahead, Don’t wait, Then y u leave her alone in a dense forest?

Me(myself):   ariylla

Devil(x-boy):   U step back for me? why

Me(myself):   kind of, ariyilla.

Devil(x-boy):   “the x-boy” told me sometimes he feels like that. And he is not happy with that.

me::’(,  yeah

Devil(x-boy):   Y u scarifies your love for me?

Me(myself):   because I care you

Devil(x-boy):   Who am I for you?

Me(myself):   a stranger, he appears on ma screen and says” hi” everyday

Devil(x-boy):   Of course. But for me, the x-boy was my road, He was capable to let me anywhere in this universe. And almost he had done his job. Perfectly. But nowa days, he fail... So he told me he needs some rest. I let him sleep in my castle.

Me(myself):   what is all of this.

Devil(x-boy):   This is ....... , ;) History of X-BOY.

Me(myself):   who deserves  the X-Girl,  you or me?

Devil(x-boy):   U,  U, U ONLY

Me(myself):   how, you sacrifice ?

Devil(x-boy):   I told u. I’m not going to her, Am a messenger now for him, Don't think that the X-Boy is chatting with u. I am Vampire, I'll step back and hand over her to u too with care

Me(myself):   I don’t want to win this war

Devil(x-boy):   It's up to u

Me(myself):   I loose, as always

Devil(x-boy):   My way will be cleared

Me(myself):   :),  don’t play jackass?

Devil(x-boy):   U can win, or fail. It will be your decision,  >D

Me(myself):   I can win always, now I don’t want. I feel like god...

Devil(x-boy):   Go ahead, :)

Me(myself):   but no, I’m on sanity

Devil(x-boy):   Hmm

Me(myself):   I know what is right and what is wrong,   but it fails when it is on love, I'm craving for love

Devil(x-boy):   Ur wishes. She'll be alone, again in some hours.,  >D love, love, love... What a stupidity

Me(myself):   it is human,  not devilish

Devil(x-boy):   Now a day’s am hearing this shit again and again,  Am devil, Demon

Me(myself):   yeah, I resemble every where

Devil(x-boy):   Hmm

Me(myself):   I feel like god

Devil(x-boy):   Not only u. All heck are opening their mouth for love

Me(myself):   even u

Devil(x-boy):   No, Never

Me(myself):   again don’t play jack ass

Devil(x-boy):   No way,  I told u, Am not jack ass

Me(myself):   all I want to say is return her back, as I gave it  to u

Devil(x-boy):   No

Me(myself):   I beg

Devil(x-boy):   Am not the one who receive her from u. But I’ll do it for u, Not coz of u, Coz of him only.

Me(myself):   so u doesn’t need her?

Devil(x-boy):   I don't need her at all.

Me(myself):   how can you throw that bitch to me, I don’t need her anymore

Devil(x-boy):   If I need I can, I can it like cutting a flower

Me(myself):   then u have it,  I don’t need that bitch,

Devil(x-boy): But as I know she is a little, cute vampire. So I retrieve, Am not going to attack a vampire, as I’m too

Me(myself):   bitch is always bitch

Devil(x-boy):   Vampires will never attack, I'm the emperor of vampire, who leaving back her to u or anyone else

Me: as u know.. I’m feeling like god.. I created all the fakes of u and me.

Devil(x-boy):   No way,  U creates me? Kid.... Don't ... Step back from me... My way is mine own,  And I’m not going to hurt or block anyone.

Me(myself):   ok, tell your devil to give me the x-girl back.

Devil(x-boy):   ok, i will.

finally xboy and devil discussed the issue, and devil felt very bad, and he scold the xboy, later devil conveyed the message and freed her... now she is with me.. happily


```````````
end

കീലോചരിത്


"ജടോതി കപടം ബസ്സോ മിസ്സതി
ജഗധോ കുപിത മാരുതി
പാണ്ഡവ മിതുര തപസി മതി
ബ്രഹ്മോ അവുലോസു ധന്യതാ"

കീലോചരിത്
2011: 11-22

വ്യാഖ്യാനം:

ജടായു അവിലും വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ശിവന് ബസ്സ്‌ മിസ്സായി,  അതിന്റെ ഉള്കിടിലത്തില്‍ വിഷ്ണു ഹനുമാന്റെ രണ്ടു സെന്റു വീടും പിന്നെ എടുത്താ പൊങ്ങാത്ത ഗദയും ജപ്തി ചെയ്തു. ഇതിന്റെ അരിശത്തില്‍ ഭീമനും ഘടോല്‍ഘചനും തപസ്സിരുന്നു അപ്പൊ ബ്രഹ്മാവ് ആയിരത്തി ഒന്ന് അവുലോസുന്ടകള്‍ നല്‍കി അവരെ ആദരിച്ചു.

കിളിപാറിയ ജന്മങ്ങള്‍

ചെറുകഥ
-----------------------
രാമുവും ദാമുവും കൂട്ടുകാരായിരുന്നു, അവര്‍ കോളനിയില്‍ ഒരുമിച്ചു ഒരു വീട്ടിലായിരുന്നു താമസം, രാമു ദിവസവും ദോശയും ചമ്മന്തിയും കഴിക്കും, ദാമുവാകട്ടെ രാവിലെ പുട്ടും കടലയും കഴിച്ചു പോന്നു.ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞു ക്ഷീണിതിരായാ അവര്‍ സന്ധ്യ മയങ്ങുമ്പോള്‍ ബോധം കെട്ടു കിടന്നു ഉറങ്ങി, അപ്പോള്‍ അപ്പുറത്തെ മാവില്‍ നിന്ന് രണ്ടു കിളികള്‍ പാറി പോയി.

ശുഭം

ടിയര്‍ ജെല്ലി (മോഡേണ്‍ പാചകം)

ചേരുവകള്‍:
കണ്ണുനീര്‍
ചൈന ഗ്രാസ്
സ്ട്രോബെറി ഫ്ലേവര്‍ എസ്സന്‍സ്
ഫ്രിഡ്ജ്‌ - വീട്ടില്‍ ഉള്ളത്
പാത്രങ്ങള്‍ ആവിശ്യത്തിന്

ഈ സംഭവം ഉണ്ടാക്കുന്ന വിധം

നിങ്ങള്‍ അറിയാതെ പൊഴിയുന്ന കണ്ണുനീര്‍ ഒരു ബക്കറ്റില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുക, ഇത്തിരി ചൈന ഗ്രാസ് കൂട്ടി കലര്‍ത്തുക എന്നിട്ട് കൈ കുഴയുന്നത് വരെ ഇളക്കുക. അതിനു ശേഷം സ്ട്രോബെറി ഫ്ലേവര്‍ എസ്സന്‍സ് കൂട്ടി ഇളക്കി ഫ്രിഡ്ജില്‍ വച്ച് തണുപ്പിച്ചാല്‍ ടിയര്‍ ജെല്ലി (സ്ട്രോബെറി ഫ്ലേവര്‍) ഉണ്ടാക്കാം. ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത ഫ്രിഡ്ജ്‌ ഇല്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഇത് ഉണ്ടാക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല എന്നതാണ്.

അധികമായി കണ്ണ്നീര്‍ പൊഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റിയ വിഭവം;  സീരിയല്‍ കാണുന്ന കൊച്ചമ്മമാര്‍ ഏതു വിധേനെയും ട്രൈ ചെയ്യേണ്ടത്.

പൊട്ടികരച്ചില്‍ (ഉത്തരാധുനികതയുടെ അങ്ങേ അറ്റം)

ഞാന്‍ നിന്നെ അടിച്ചു
നീ എന്നെയും...
ഞാന്‍ നിന്നെ മാന്തിയില്ല
നീ എന്നെ മാന്തി(ടീ വിയില്‍ കാണിച്ചു)...
നാട്ടുകാര്‍ ചിരിച്ചു,
നീ കരഞ്ഞില്ല
പക്ഷെ ഞാന്‍ കരഞ്ഞു(ടീ വിയില്‍ കാണിച്ചു)
കേരളം മൊത്തം ചിരിച്ചു...

ലേബല്‍: രാജേഷ്‌ നല്ല നടനല്ല

നടുങ്ങു മുടുങ്ങു ജനിക്കുന്നു: ഒരു ഉത്തരാധുനിക പ്രണയ കാവ്യം

ഉട്ടോപ്യന്‍ കടല്‍ കൊള്ളക്കാരനായ തന്കപ്പന്റെയും ഭാര്യ രമണിയുടെ മൂത്തമകനായി ഉഗാണ്ടയില്‍ ജനിച്ച ശശി പറവൂര്‍ സര്‍വകലാശാലയില്‍ നിന്നും ബിരുധമെടുത്തതിനു ശേഷം ബോസ്റ്നിയ കടലിടുക്കിലെ കവരത്തി ദ്വീപില്‍ താലൂക്കപ്പീസറായി ആയി ജോലി നോക്കുന്ന കാലം, പ്രായം കണ്ടാല്‍ ചരമം തോന്നിക്കാത്ത സ്ട്രബെര്രിയുടെ നിറമുള്ള ചുണ്ടുകളും വിയ്യൂര്‍ ജയിലിലെ ഗോതമ്ബുണ്ടയുടെ നിറവും നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ കാരക്കോറം വെള്ളച്ചാട്ടം പോലെ ഒഴുന്ന കൂന്തലഴകുമായി ഉത്തരാധുനികതയുടെ മടിത്തട്ടില്‍ കിടന്നു കാലിട്ടിളക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി വന്നു. അവളുടെ പേരായിരുന്നു കാര്ത്യാനി, അവളുടെ മുഖത്തെ ലാഞ്ചനയും സ്വഭാവത്തിലെ വഞ്ചനയും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന് അവള് ഒരു ഒന്നൊന്തരം ആഫ്രിക്കന്‍ നാരി ആയിരുന്നു, ആഫ്രിക്കന്‍ സഫാരികള്‍ക്ക വരുന്ന അറേബ്യന്‍ പര്‍ദ്ദാധാരിണികളെ വെല്ലുന്ന സൌന്ദര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന അവള്‍ ശശിയുമായുള്ള ഒരു ആകസ്മികമായ കണ്ടു മുട്ടലില്‍ പ്രണയബദ്ധരായി.. അത്ര പെട്ടെന്നായിരുന്നു ശശിയുടെ മനസ്സില്‍ അവള്‍ ഏണി വച്ച് കയറിയത്. തുടര്‍ന്ന് മാലോകര്‍ അറിയാതെ ബോസ്ടിനിയില്‍ നടന്ന പാനിപെട്ട് യുദ്ധത്തില്‍ പല ശവങ്ങളും വീണു.

ഏതോ മഴ പെയ്യാത്ത ഒരു മണ്‍സൂണ്‍ രാവില്‍ ഭൂജാതനായ മിടുങ്ങുവിനെയും എടുത്തു ഉതോപ്യയില്‍ നിന്നും വണ്ടി കയറിയ കര്ത്യാനി ചെന്നെത്തിയത് അധോലോകത്തിന്റെ ചോരമണക്കുന്ന താഴ്വാരങ്ങളില്‍ എവിടെയോ ആണ്. കരിഒയിലിനെ വെല്ലുന്ന നിറമുള്ള മിടുങ്ങുവിനെ കൊണ്ട് അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന നേരത്ത്, ഫെക്കുകളുടെ പാറമടയില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന ചുവന്ന കോട്ടിട്ട് തമാശ പറയുന്ന പോപ്പിയെ കണ്ടു മുട്ടി, പോപ്പി കര്ത്യായനിയുടെ സൌന്ദര്യത്തില്‍ മതി മറക്കുന്നു, മാര്‍കെറ്റില്‍ വില്‍ക്കാതെ കിടക്കുന്ന ചീഞ്ഞ മത്തിയുമായി ഇരിക്കുന്ന മീന്കാരിയുടെ മനസുമായി കഴിഞ്ഞ കാര്തായനിയുടെ ജീവതത്തിലേക്ക് ഒരു M80 ഓടിച്ചു വന്ന പോപ്പിയെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അവള്‍ക്കു ഒരു മടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, മൂക്കള ഒലിപ്പിച്ചും നിത്യയുടെ ഗോള്‍ പോസ്റ്റില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഗോള്‍ അടിച്ചും നടക്കുന്ന മിടുങ്ങുവിനെ പഠിപ്പിച്ചു വലുതാക്കി വല്യ ഒരു കംമെന്റെട്ടര്‍ ആക്കണം എന്ന ചിന്തയുമായി പോപ്പി ഇപ്പോഴും ഈ അധോലോകത്തിന്റെ മൂലകളില്‍ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു, തന്നെ പരിണയിച്ച പോപ്പിക്ക് ഫ്രീ ആയിട്ട് കൊടുത്ത മുതലിനെ താലോലിച്ചു കാര്ത്യായനിയും സന്തോഷവാതിയാണ്...

അങ്ങിനെ കാലചക്രം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഇവിടേം വരെ ആയി.... അച്ഛനും മകന്റെയും കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല... അധോലോകം പുതിയ കഥകള്‍ക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു..

"യുഗ്മം" അഥവാ "ധ്വിമുഖം"

കഥയറിയാതെ ആട്ടം കാണുന്ന മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ, അവര്‍ക്കറിയില്ല അവരുടെ ചുറ്റും ബ്രഹ്മാണ്ടാമായ ഒരു കഥ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്, ചില ഭാവങ്ങള്‍ കണ്ടു അതിശയിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പാവം മണ്ടന്മാര്‍,  അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക മുദ്രകള്‍ ആയിരിക്കും, ഒരു മുദ്രയെ കുറിച്ച് അവര്‍ എന്താണ് പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് അങ്ങിനെ നീണ്ടു ചിന്തിക്കും...   പിന്നീട് പരിചയമുള്ള വേറെ ഒരു ചേഷ്ട കാണുമ്പോള്‍ അറിവിലുള്ള ഏതെന്കിലും ഒരു കഥയുമായി അവര്‍ അതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. മനസിലുള്ള കഥയുമായി അവര്‍ക്കറിയാത്ത കഥകള്‍ കൂട്ടി കുഴച്ചു വീണ്ടും ചിന്തിക്കുന്നു. അനാദ്യന്തമായ ഒരു ചിന്താ സരണി ഉണരുകയായി.

അപഥ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ സഞ്ചരിച്ചു സ്വന്തം മനസ്സിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ ധ്വംസിക്കുക... വിരസമായ നിര്‍ജ്ജനതക്ക് വിരാമമായി ഒരു പുതിയ പാട്ട് മൂളുക...

"I hate you, like I love u.
I hate you, like I love u.. love u love love u.."

സന്തോഷിക്കുക...

ശുഭം