Showing posts with label solitude. Show all posts
Showing posts with label solitude. Show all posts

തിരിച്ചു വരവ്.

നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച് നീ ദേഹങ്ങള്‍ക്ക്   തിരികൊളുത്തുമ്പോള്‍ നാം നമ്മെ പിരിഞ്ഞു നടന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. എരിഞ്ഞ തീനാളങ്ങളുടെ ഇടയിലെവിടെയോ ചാരമായി ഓര്‍മകളും മറഞ്ഞിരുന്നു. കത്തിയെരിഞ്ഞ ചിതയില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ അസ്ഥികള്‍ മാത്രം നീറിച്ചുവന്നു പുകഞ്ഞുനിന്നു. നിഴലുകളെ മറച്ച ആ പുക ഘനീഭവിച്ച മൗനങ്ങളെയും വിഴുങ്ങിയിരുന്നു.

നിന്നോട് പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച വാക്കുകളെല്ലാം ആ മൗനത്തിനകമ്പടിയായി മറഞ്ഞുപോയി. ഉപയോഗശൂന്യമായ സ്വപ്നങ്ങളെയും പേറി നോവിന്‍റെ കയങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ നമ്മെ തേടിപ്പോയി.

കാലങ്ങളില്‍ നാം ഒളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും നമ്മുടെ നിഴലുകളെ തേടിയിരുന്നു. പല രാത്രികളില്‍ അപരിചിത സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കുശലം പറഞ്ഞോപ്പോഴും നാം മിണ്ടാതെ നിന്നു. ഒരു വീണ്ടുവിചാരത്തിന്‍റെ ഇടവഴിലെവിടെയോ തങ്ങിനിന്ന ഞാനും ചിന്തകളെ മെരുക്കാനറിയാത്ത നീയും നമ്മളെവിടെയെന്നറിയാത്ത നമ്മുടെ പ്രണയവും മാത്രം ബാക്കിയായി.

തെളിച്ചമുള്ള കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ത്തി യാചിക്കുന്ന, ഈ പ്രണയത്തെ തളര്‍ത്തി വീണ്ടും ബലപ്പെടുത്തുന്ന ആ ദൈവീക കണമുള്ള ആത്മാക്കള്‍ നാം ഇരുവരുമാണെന്ന് ഞാനിപ്പോള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.  ഈ തിരിച്ചു വരവില്‍  നീയെന്നെ നിന്നിലേക്ക് പാകപ്പെടുത്തുകയാണല്ലോ പ്രണയമേ..

വൈരുദ്ധ്യങ്ങള്‍.

ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ഥങ്ങള്‍ തിരയുന്ന ജോലിയാണെനിക്ക്. അതില്‍ ഞാന്‍ സങ്കല്‍പ്പിക്കുന്ന എന്റെ രൂപത്തിന് പല കഴിവുകളും കുറവുകളും ഉണ്ട്. ഞാന്‍ ഞാന്‍ എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ എന്നില്‍ അടക്കം ചെയ്പ്പെട്ട എല്ലാം ഉണ്ട്. എന്റെ നെറികേടുകള്‍. എന്റെ നല്ല വശങ്ങള്‍. എന്റെ സ്വകര്യമായ ചീത്ത വശങ്ങള്‍.ദൂരെ നിന്ന് നമ്മള്‍ നമ്മളെ തന്നെ നോക്കുമ്പോള്‍ എന്തെല്ലാമോ തോന്നുന്ന കാഴ്ചകളില്‍ മനം മടുത്തു പോവുന്നവ. പക്ഷെ ഒന്നും എവിടെയും നിര്‍ത്താതെ പിന്നെയും പിന്തുടരുന്ന പാതകള്‍. 

എന്റേത് എന്റേത് എന്റേത്. എന്ത് അഹന്തയാണ് എനിക്ക്. ആരെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം എന്നെയോ. അതോ മറ്റുള്ളവരെയോ. അതോ ആരയും സന്തോഷിപ്പിക്കാതെ മടിപിടിചിരിക്കണോ? ഹോ എന്തൊരു ജീവിതമാണിത്. ഒരു മനസ്സും ബുദ്ധിയും തന്നു ദൈവം മനുഷ്യനെ വട്ടു കളിപ്പിക്കുന്നു. താരതമ്യം ചെയ്തു നല്ലതും ചീത്തയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു ചിന്തിക്കുന്നതു നല്ലതും ചീത്തയും വേര്‍തിരിക്കാന്‍ ഒരു മാര്‍ഗദര്‍ശനം ഉണ്ടോ?