Showing posts with label note. Show all posts
Showing posts with label note. Show all posts

നിഴലുപറ്റി ഞാനും നീയും.

മൗനത്തിലുറങ്ങുന്ന പ്രണയത്തിന്‍റെ പക്ഷികള്‍ കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്‍. അതിലെന്നും ഋതുക്കളുടെ പിറകെയായി വരുന്ന മനസ്സിന്‍റെ നൊമ്പരങ്ങളുമുണ്ട്‍. അതിനിടയില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ നിഴലുപറ്റി ഞാനും നീയുമുണ്ട്.

നിരാലംബമായ സ്വപ്നങ്ങളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് നീയെന്‍റെ മനസ്സിനെ പ്രണയത്തിന്‍റെ സങ്കീര്‍ണ്ണതകളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവും. വഴിതെറ്റിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാനവിടെ പക്ഷികളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ തിരയുന്ന നേരം അതിനുള്ളിലെവിടെയോ തേങ്ങുന്ന നിന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങങ്ങളെ നീ കാണിച്ചു തന്നു‍.

നീ തടങ്കലിലിട്ട നിന്‍റെ പ്രണയ സ്വപ്‌നങ്ങളെ. 

നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങള്‍ !

നക്ഷത്രങ്ങള്‍ പൂവിരിഞ്ഞ നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങള്‍  വാതിലില്‍ മുട്ടി കേഴുന്നു.

എന്തിനാണാവോ?
ഇനിയും വയ്യ! എത്രനാള്‍? ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തിന്‍റെ അറ്റത്ത് വീണ്ടും ആ ചിരികളെ കോര്‍ത്തെടുത്തു എനിക്കവളെ കേള്‍ക്കാം, കാണാം. കണ്ണടച്ചിരുന്നു തുഴയറ്റ് ഓര്‍മകളുടെ ഓളങ്ങളെ തള്ളാം.

ഇപ്പോഴിതാ.. പാതിയില്‍ നിര്‍ത്തിയ ഒരു ഗസലിന്റെ ഈണം പോലെ അവളിപ്പോ ഒരു വേദനയായി നെഞ്ചിലിങ്ങനെ.

എന്തിനായിരുന്നു ഇതെല്ലാം? ഉത്തരമില്ലാത്ത കടങ്കഥകള്‍ പോലെ! പ്രണയത്തിന്റെ ചുറ്റുഗോവണികളില്‍ ഒന്നു കയറിത്തിരിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും അവളെങ്ങോട്ടോ ഓടി മറഞ്ഞിരുന്നു. ബാക്കി വെച്ചതോ? ഉടഞ്ഞ മണ്‍കലത്തില്‍ മൂടിവെച്ച അഴുകുന്ന ചിന്തകള്‍ മാത്രം.

അവള്‍ക്കു മടുത്തോ?
ഇല്ലാ.. ഞാന്‍ പടച്ചുവിട്ട മോഹവലയങ്ങളില്‍ അവളൊന്നു കുരുങ്ങി കിടന്നു എന്ന് മാത്രം. അവളെന്നെ പ്രണയിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ ഒരു നാടോടിപ്പാട്ടു പോലെ കേട്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് എന്നെ തനിച്ചാക്കി കടന്നുകളയും എന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല. പ്രണയമെന്ന സത്യം എന്നില്‍ പറയാതെ ബാക്കിവെച്ചത് എന്റെ ഈ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ മൂകതകളെ മാത്രമായിരുന്നു.

നീയിന്നെന്റെ മൌനത്തില്‍ ഉറങ്ങുന്ന പ്രണയവേദനയാണ്. എന്റെ കണ്ണുനീരില്‍ കുതിരുന്ന ഹൃദയവേദനയാണ്. ഒരുമാത്രയില്‍ പെയ്ത മഴനൂലില്‍ തൂങ്ങി മനസ്സിലേക്ക് ആണ്ട് പോയ വേരറ്റ എന്തോ ഒന്ന്. ഒരുപക്ഷെ ഞാനിപ്പഴും നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു! അതാവാം.

ഞാനറിയാതെ ഇറങ്ങിപോയവള്‍.

സ്നേഹിച്ചിട്ടും കൊതി തീരാതെ എന്നെ ഈ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട നിന്നോടാണല്ലോ എനിക്കിപ്പഴും സ്നേഹം....

എകാന്തതകള്‍ക്ക് കണ്ണ് നീരിന്റെ ഉപ്പരസമുണ്ടെങ്കിലും ഈ കണ്ണീരിന്റെ ഉറവകള്‍ വറ്റാതിടത്തോളം കാലം ഞാന്‍ നിന്നെ നിശബ്ദമായി പ്രണയിചോളാം....

ജീവിതത്തിന്റെ പുറം കഴ്കള്‍ തേടിപ്പോവാന്‍ ഒരുമിച്ചു തുടങ്ങിയ യാത്രകളിലെവിടെയോ
ഞാനറിയാതെ ഇറങ്ങിപോയവള്‍.

ഇന്നലകള്‍

എന്റെയും അവളുടെയും ഇടയിലുള്ള കണ്ണുനീരിന്റെ നോവ്‌ ഇന്നലെ അവളുടെ മുഖത്ത് പെയ്തിറങ്ങി. കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ മൂടിവച്ചവള്‍ പിന്നെയും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരികണ്ടാപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ലജ്ജിച്ചു തല താഴ്ത്തി.  എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാനിരുന്നപ്പോള്‍ അപ്പോഴും അവള്‍ പറഞ്ഞത് എന്റെ സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചായിരുന്നു..

അലിയാനായ്‌

മണ്ണിലലിയാനായ്‌ ഞാന്‍ ചിരിച്ചു നോക്കി. ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ഞാന്‍ മണ്ണ് കപ്പി. കപ്പിയ മണ്ണെല്ലാം വായിലായി. വായിലായ മണ്ണെല്ലാം വയറ്റിലായി. വയറ്റിലായ മണ്ണെല്ലാം ദേഹത് ചേര്‍ന്ന് പിന്നീടെപ്പോഴോ ഞാന്‍ മരിച്ചു പോയിരുന്നു. അന്ത്യ കൂദാശകള്‍ക്കൊടുവില്‍ വീണ്ടും ഞാന്‍ മണ്ണിലലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു.