ചിരിക്കാന്‍ തോന്നിയപ്പോള്‍


അവളെന്നെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ തിരഞ്ഞു.
സ്വപ്നങ്ങളില്‍ അവളെനിക്ക് രക്തം സമ്മാനിചു.

ആരുടെയോ കൂടെ ഞാനും അതിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞു.
കുറെയധികം സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അവളെന്നില്‍ നിന്ന് പറിച്ചു കളഞ്ഞു.

സത്യങ്ങളുടെ നിഴലുകള്‍ എന്റെതല്ലതായി മാറി...
ആ ദിവസങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഒരു മൂലയിലിരുന്നു കരഞ്ഞു
[വേറെ സ്ഥലമൊന്നും കിട്ടിയില്ല]

പക്ഷെ എനിക്കവളെ സ്നേഹിക്കേണ്ടി വന്നു.
അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് തന്നു.

ഇടയ്ക്കു ഞാന്‍ വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
പിന്നീടെനിക്ക് ചിരിക്കാന്‍ തോന്നി.

ഓര്‍മ്മകള്‍


നീര്‍മിഴിപൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു
നീലവാനം തെളിഞ്ഞു
വേനല്‍ കാറ്റ് വന്നു
മനസ്സ് കുളിര്‍ത്തു
ഇപ്പോമനസ്സില്‍ പ്രണയം മാത്രം.

ഓര്‍മ്മകള്‍ എടുത്തണിയാന്‍ വൈകുന്നതെന്തേ?
ഈ കാത്തിരിപ്പിന്റെ നെന്ചിടിപ്പിനും ഒരു സുഖമില്ലേ.

നീ എന്നിലേക്ക് പ്രണയം പകര്‍ത്തിയ പാനപാത്രം
നിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ കടലിരമ്പം കേള്‍പ്പിച്ച പ്രണയസഖി.

നീയിന്നെവിടെ?

മഴവില്ല്


മഴയില്‍ നിന്നുതറി വരും,
മഴവില്ലിന്‍ന്നേഴു നിറം
അഴകാര്‍ന്നൊരു ഏഴു നിറം...
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കാണാനായ്‌
വിരിയുന്നൊരു ചന്തം നീ..
പ്രണയത്തില്‍ പല്ലവികള്‍
എഴുതുന്നൊരു സംഗീതം...
മഴയുടെ താളങ്ങള്‍
പെയ്യുന്നൊരു സായാഹ്നം...
അതിലെന്നോ മറന്നയെന്‍
പ്രണയത്തിന്‍ ചാരുത നീ....

കുട

ചതിയും വഞ്ചനയും ഒന്നായി മഴയായി പെയ്തിറങ്ങുമ്പോ നമ്മളെല്ലാവരും കുട പിടിക്കുമോ അതോ മഴ നനയുമോ....

വീണ്ടും വിരഹം

നിന്റെ കാലൊച്ചകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍
നൊമ്പരത്തിന്റെ തുറ പൊട്ടി കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ന്നു

എന്റെ കിനാവുകള്‍ നീ ചിരിയിലമര്‍ത്തി
പണിത ദുഃഖ സ്മൃതിയില്‍ എരിഞ്ഞു

തുഴയില്ലാതെ അലയുന്ന മനസ്സ്
ഓളങ്ങള്‍ സ്നേഹിക്കാതെ, തലോടാതെ....

അലകളില്‍ വഴിതെറ്റി
ഏതോ തീരം തേടി പോന്നു ഞാന്‍....

നീ തന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ണീരിലലിയിച്ചു
മൂകമായി വിങ്ങി കരഞ്ഞു.....

ഞാന്‍

ഞാന്‍ ജീവിത യാദൃശ്ചികതകളില്‍ വഴി മുട്ടി നിക്കാതെ പ്രയാണം തുടരുന്ന ഒരു ഏകാന്ത പഥികന്‍, ജന്മ മൂല്യങ്ങളുടെ തുറ തേടി അലയുന്ന ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ച ഒരു കാല്പനിക ചിന്തകന്‍, ഇരുളും വെളിച്ചവും സ്വാംശീകരിച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ഒറ്റയാള്‍ പട്ടാളം,

വെറുക്കാം

മിഴി നിറയാതെ കരയാം
മഴ നനയതെ കുളിക്കാം
മൊഴിയറിയാതെ പറയാം
മനസ്സറിയാതെ വിങ്ങാം
ഇരുളറിയാതെ നിനക്കാം
പകലറിയാതെയുറങ്ങാം
പുഴയറിയാതെ നീന്താം
കരയറിയാതെ കിടക്കാം
നീയറിയാതെ മറക്കാം
പ്രണയമറിയാതെ വെറുക്കാം

സ്നേഹമഴ

ഇന്ന് സ്നേഹമഴ പെയ്തു
ആ മഴയില്‍ പ്രണയം കിള്ര്‍ത്തു
എന്നോ കാണാന്‍ മറന്നവര്‍ നമ്മള്‍
നമ്മള്‍ കണ്ടു മുട്ടിയതിവിടെയോ
എന്നോ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ചത്
അലയായ്‌ ഞാന്‍ കേട്ടതിവിടെയോ
ഇനി സ്വപ്നമായ്‌ പ്രണയം പൊലിക്കാതെ
നമ്മുക്കായ്‌മാത്രം വീണ്ടും ജനിക്കാം....
പക്ഷെ
ഈ സ്നേഹമഴയില്‍ കിളിര്‍ത്ത പ്രണയം
പൂക്കുന്നതാര്‍ക്ക് വേണ്ടി?
ഞാന്‍ കാത്തുവെക്കുന്ന
സ്നേഹം ആര്‍ക്കുവേണ്ടി?
പകലില്‍ ഞാന്‍ തേടിയ
നിശാ പുഷ്പം പോലെ
വൈകി വന്ന വസന്തം പോലെ
അറിയാതെ തൊട്ടു വച്ച നിന്റെ സ്നേഹ ശല്‍ക്കങ്ങള്‍
ഇനിയും നെറി പറയാന്‍ വേണ്ടി
സ്വാര്‍ത്ഥതക്കപ്പുറം എല്ലാം
ക്രൂരമായ നൈമിഷിക ജീവിത നാടകങ്ങള്‍ മാത്രം

വിരഹവും മരണവും

പിരിയാനായി കണ്ടു മുട്ടിയതാണ് നമ്മളെല്ലാം!
കളവു പറയാന്‍ വേണ്ടി സത്യങ്ങള്‍ മൂടിവച്ചതും... 
അടുക്കാനായി അകലുവാന്‍ വെമ്പിയതും ‍.....   
പിരിയാനായ്‌ ദൈവം കാണിച്ചതും നമ്മളെ ആയിരുന്നു...
നിസ്വാര്തമായി സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ ശ്വാസം മുട്ടി 
പക്വത വരാത്ത വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞ നേരം
കണ്ണ് നിറയാതിരിക്കാന്‍ കണ്ണടച്ചപ്പോള്‍
മന്നസ്സില്‍ തോന്നിയ വിങ്ങലിന്റെ ആഴം കൂടിയപ്പോള്‍
ഞാന്‍ അറിയാതെ അലിഞ്ഞത് നിശബ്ദതയിലെക്കായിരുന്നു....

കളഭമഴ

കളഭമഴപെയ്തനേരം ഞാന്‍
കൃഷ്ണന്റെ ചാരെയിരുന്നു
ഭഗവാന്‍ ഗോക്കളെ മറന്ന നേരം
ഞാന്‍ പുഞ്ചിരി തൂകിയുറങ്ങി
അനുവാദമില്ലാതെ മയങ്ങിയ ഞാന്‍
സ്വപ്നങ്ങളോരുപാട് കണ്ടു
ചരെയിരുന്ന കൃഷ്ണന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ വന്നോപ്പോള്‍
അറിയാതെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി
കൈകൂപ്പി നിന്നപ്പോള്‍ മനസ്സ് നിറഞ്ഞപ്പോള്‍
ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു മന്സ്സിലെന്തോ
പെട്ടെന്നുണര്‍ന്ന ഞാന്‍ അന്തിന്ച്ചു നിന്നപ്പോള്‍
ചിരിച്ചു നില്പതാ മായ കണ്ണന്‍