നിശബ്ദത

മൌനങ്ങളും അതിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങളും ഗണിചെടുത്തു അവര്‍ പുതിയ ഒരു പ്രണയ കവിത എഴുതി. പിന്നീട് അപകര്‍ഷതാബോധം തട്ടി മഷി വീണു പരന്ന ആ പ്രണയത്തിന്റെ താളില്‍ പിന്നെയും മൌനം തളം കെട്ടി നിന്നു. സന്തതമായ മൂകതക്ക് അര്‍ത്ഥമേകാന്‍ അയാള്‍ അവളെ ദൃഢമായി ചുംബിച്ചു. നിസ്സാഹായത പരന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ വെച്ചു. അവളുടെ അപകര്‍ഷതാബോധം ആ ചുംബനത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതെയായി. മുന്‍പെങ്ങും കാണാത്ത, പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരം അയാള്‍ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ കണ്ടു. ദീര്‍ഘമായ സുഖമുള്ള ഒരു മൌനത്തിനു ശേഷം അവള്‍ വാചാലയായി. മൌനങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥ ഗര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഒളിച്ചു വച്ചിരുന്ന മധുരമുള്ള ശബ്ദം അയാള്‍ കേട്ട് തുടങ്ങി. നിശബ്ദതയുടെ വിരാമം ഇങ്ങിനെ ആയിരുന്നു.

ചില പാട്ടു പെട്ടികള്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്, ഒരു കൊട്ട് കിട്ടിയാല്‍ ജീവന്‍ വെക്കും. പിന്നെ മധുരമുള്ള ഇമ്പമാര്‍ന്ന പാട്ടുകള്‍ അനര്‍ഗനിര്‍ഗളമായി ഒഴുകും....

പ്രണയത്തിന്റെ ആത്മാവ്

ഞാന്‍ എന്റെ മനസ്സിലെ പ്രണയ ശലഭങ്ങളെ തുറന്നു വിടും, അപ്പൊ സ്നേഹത്തിന്റെ പുതു മഴ പെയ്യും,  അവിടെ വിടര്‍ന്ന മഴവില്ലിലൂടെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി ഞാന്‍ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കൊട്ടാരമുണ്ടാക്കും, അവിടെ ഞാനും നീയും മുന്തിരി തോട്ടങ്ങളില്‍ നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ തേടി അലയും.

ഞാനും നീയും

സ്നേഹിക്കപ്പെടാന്‍ വെമ്പുന്ന മനുഷ്യ ഹൃദയങ്ങള്‍, അതിനപ്പുറത്ത് ആ സ്നേഹത്തെ തോല്‍പ്പിക്കുന്ന ഒളിച്ചോട്ടവും, ഒരു തരത്തില്‍ നമ്മള്‍ എല്ലാവരും ഓരോ കാസനോവ ജന്മങ്ങള്‍ മാത്രം...

നടുങ്ങു മുടുങ്ങു ജനിക്കുന്നു: ഒരു ഉത്തരാധുനിക പ്രണയ കാവ്യം

ഉട്ടോപ്യന്‍ കടല്‍ കൊള്ളക്കാരനായ തന്കപ്പന്റെയും ഭാര്യ രമണിയുടെ മൂത്തമകനായി ഉഗാണ്ടയില്‍ ജനിച്ച ശശി പറവൂര്‍ സര്‍വകലാശാലയില്‍ നിന്നും ബിരുധമെടുത്തതിനു ശേഷം ബോസ്റ്നിയ കടലിടുക്കിലെ കവരത്തി ദ്വീപില്‍ താലൂക്കപ്പീസറായി ആയി ജോലി നോക്കുന്ന കാലം, പ്രായം കണ്ടാല്‍ ചരമം തോന്നിക്കാത്ത സ്ട്രബെര്രിയുടെ നിറമുള്ള ചുണ്ടുകളും വിയ്യൂര്‍ ജയിലിലെ ഗോതമ്ബുണ്ടയുടെ നിറവും നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ കാരക്കോറം വെള്ളച്ചാട്ടം പോലെ ഒഴുന്ന കൂന്തലഴകുമായി ഉത്തരാധുനികതയുടെ മടിത്തട്ടില്‍ കിടന്നു കാലിട്ടിളക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി വന്നു. അവളുടെ പേരായിരുന്നു കാര്ത്യാനി, അവളുടെ മുഖത്തെ ലാഞ്ചനയും സ്വഭാവത്തിലെ വഞ്ചനയും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന് അവള് ഒരു ഒന്നൊന്തരം ആഫ്രിക്കന്‍ നാരി ആയിരുന്നു, ആഫ്രിക്കന്‍ സഫാരികള്‍ക്ക വരുന്ന അറേബ്യന്‍ പര്‍ദ്ദാധാരിണികളെ വെല്ലുന്ന സൌന്ദര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന അവള്‍ ശശിയുമായുള്ള ഒരു ആകസ്മികമായ കണ്ടു മുട്ടലില്‍ പ്രണയബദ്ധരായി.. അത്ര പെട്ടെന്നായിരുന്നു ശശിയുടെ മനസ്സില്‍ അവള്‍ ഏണി വച്ച് കയറിയത്. തുടര്‍ന്ന് മാലോകര്‍ അറിയാതെ ബോസ്ടിനിയില്‍ നടന്ന പാനിപെട്ട് യുദ്ധത്തില്‍ പല ശവങ്ങളും വീണു.

ഏതോ മഴ പെയ്യാത്ത ഒരു മണ്‍സൂണ്‍ രാവില്‍ ഭൂജാതനായ മിടുങ്ങുവിനെയും എടുത്തു ഉതോപ്യയില്‍ നിന്നും വണ്ടി കയറിയ കര്ത്യാനി ചെന്നെത്തിയത് അധോലോകത്തിന്റെ ചോരമണക്കുന്ന താഴ്വാരങ്ങളില്‍ എവിടെയോ ആണ്. കരിഒയിലിനെ വെല്ലുന്ന നിറമുള്ള മിടുങ്ങുവിനെ കൊണ്ട് അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന നേരത്ത്, ഫെക്കുകളുടെ പാറമടയില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന ചുവന്ന കോട്ടിട്ട് തമാശ പറയുന്ന പോപ്പിയെ കണ്ടു മുട്ടി, പോപ്പി കര്ത്യായനിയുടെ സൌന്ദര്യത്തില്‍ മതി മറക്കുന്നു, മാര്‍കെറ്റില്‍ വില്‍ക്കാതെ കിടക്കുന്ന ചീഞ്ഞ മത്തിയുമായി ഇരിക്കുന്ന മീന്കാരിയുടെ മനസുമായി കഴിഞ്ഞ കാര്തായനിയുടെ ജീവതത്തിലേക്ക് ഒരു M80 ഓടിച്ചു വന്ന പോപ്പിയെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അവള്‍ക്കു ഒരു മടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, മൂക്കള ഒലിപ്പിച്ചും നിത്യയുടെ ഗോള്‍ പോസ്റ്റില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഗോള്‍ അടിച്ചും നടക്കുന്ന മിടുങ്ങുവിനെ പഠിപ്പിച്ചു വലുതാക്കി വല്യ ഒരു കംമെന്റെട്ടര്‍ ആക്കണം എന്ന ചിന്തയുമായി പോപ്പി ഇപ്പോഴും ഈ അധോലോകത്തിന്റെ മൂലകളില്‍ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു, തന്നെ പരിണയിച്ച പോപ്പിക്ക് ഫ്രീ ആയിട്ട് കൊടുത്ത മുതലിനെ താലോലിച്ചു കാര്ത്യായനിയും സന്തോഷവാതിയാണ്...

അങ്ങിനെ കാലചക്രം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഇവിടേം വരെ ആയി.... അച്ഛനും മകന്റെയും കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല... അധോലോകം പുതിയ കഥകള്‍ക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു..

നീ

മതിഭ്രമത്തിന്റെ താക്കോല്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ അറിയാതെ വീണത്‌ ഓര്‍മകള്‍ ഉണക്കാനിട്ട മുള്‍ചെടികാടുകളില്‍ ആണ്. മുറിവേറ്റ ഓര്‍മ്മകക്കിടയിലൂടെ നീന്തി മറഞ്ഞ സ്വപ്‌നങ്ങളെ കോരിപിടിച്ചു പുതിയ ചരടില്‍ കൂട്ടികെട്ടി ഞാന്‍ നെഞ്ചത്ത് തൂക്കി, ചിരി മറന്ന ചുണ്ടുകള്‍ നനവ് കിട്ടാതെ വരണ്ടു ഉണങ്ങി. ഇടിമുഴക്കത്തോടെ മഴ വന്നു, ആ മഴയില്‍ നെഞ്ചില്‍ തൂക്കിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ രക്ഷപെട്ടു.. ശ്വാസം മുട്ടിയ എന്റെ ബോധത്തെ പിന്നില്‍ നിര്‍ത്തി നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ചിരിച്ചു, നിലാവത്ത് അപ്പോഴും എന്റെ നിഴലുകള്‍ കരയാതെ നിന്നു...

"യുഗ്മം" അഥവാ "ധ്വിമുഖം"

കഥയറിയാതെ ആട്ടം കാണുന്ന മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ, അവര്‍ക്കറിയില്ല അവരുടെ ചുറ്റും ബ്രഹ്മാണ്ടാമായ ഒരു കഥ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്, ചില ഭാവങ്ങള്‍ കണ്ടു അതിശയിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പാവം മണ്ടന്മാര്‍,  അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക മുദ്രകള്‍ ആയിരിക്കും, ഒരു മുദ്രയെ കുറിച്ച് അവര്‍ എന്താണ് പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് അങ്ങിനെ നീണ്ടു ചിന്തിക്കും...   പിന്നീട് പരിചയമുള്ള വേറെ ഒരു ചേഷ്ട കാണുമ്പോള്‍ അറിവിലുള്ള ഏതെന്കിലും ഒരു കഥയുമായി അവര്‍ അതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. മനസിലുള്ള കഥയുമായി അവര്‍ക്കറിയാത്ത കഥകള്‍ കൂട്ടി കുഴച്ചു വീണ്ടും ചിന്തിക്കുന്നു. അനാദ്യന്തമായ ഒരു ചിന്താ സരണി ഉണരുകയായി.

അപഥ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ സഞ്ചരിച്ചു സ്വന്തം മനസ്സിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ ധ്വംസിക്കുക... വിരസമായ നിര്‍ജ്ജനതക്ക് വിരാമമായി ഒരു പുതിയ പാട്ട് മൂളുക...

"I hate you, like I love u.
I hate you, like I love u.. love u love love u.."

സന്തോഷിക്കുക...

ശുഭം

സരളയുടെ അടുത്തു എനിക്ക് പറ്റാണ്...

കാമത്തിന്റെ ഹൈട്രെജെന്‍ ബലൂണ്‍ കൈവിട്ട രാവില്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ രതിയുടെ കുമിളകള്‍ വിടര്‍ന്നു പൊങ്ങി, പല നിറങ്ങളില്‍ പല പല ആകരങ്ങളില്‍, അത് എരിവര്‍ന്നും തെളിവാര്‍ന്നും അത് സീല്കാരത്തോടെ പൊട്ടി, പിന്നീട് എപ്പഴോ പാല്‍ മഴ പെയ്തു....  മനസ്സ് തണുത്തപ്പോള്‍ വീണ്ടും കരിമ്പടത്തിന്റെ ചൂടിലേക്ക് ഞാന്‍ ഊളിയിട്ടു,  നിദ്രയില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒഴിഞ്ഞ നേരം പ്രണയം വിക്കാന്‍ വന്ന അവള്‍ മടങ്ങി.. ഞാന്‍ ഉറങ്ങി

രൂട്ടീന്‍

ഞാന്‍ കുടിക്കുന്നത് സര്‍ഗത്മഗതുടെ ആടിന്‍ പാലും, കഴിക്കുന്നത്‌ കാല്പനികതയുടെ ഞാലി പൂവന്‍ പഴവും ആണ്.. വസന്തത്തിന്റെ വിരിമാറില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ താമര ഇലകളില്‍ താമരമൊട്ടുകള്‍ വിതറിയാണ് ഞാന്‍ കിടക്കുന്നത്, കൂട്ടിനു സ്വരഗലോകത്തെ അപ്സരസ്സുകളും, മഴയിലും വെയിലിലും സഞ്ചരിച്ചു ഋതുലാവണ്യം ചുരത്തുന്ന മേഘങ്ങളാണ് എന്റെ വാഹനം...  മഴ വില്ലില്‍ ഊഞ്ഞാല് കെട്ടി.. വെണമേഘങ്ങളെ ഊതി പറത്തുന്നത് എന്റെ ഹോബിയാണ്....

ഓര്‍മകളുടെ പ്രേതങ്ങള്‍...

രാത്രികള്‍ സ്വതന്ത്രരായി, ഓര്‍മകളുടെ ചങ്ങലകള്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ വരിഞ്ഞു മൂടി കെട്ടി, ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസ്സിന്റെ ഉത്തരത്തില്‍ തൂങ്ങി മരിച്ചു, അവ ശവം നാരി പൂവിന്റെ ഒടിഞ്ഞ കൊമ്പ് പോലെ ആടി കളിച്ചു, പിന്നീട്  ഓര്‍മ്മകള്‍ പ്രേതങ്ങളായി നായാട്ടിനിറങ്ങി, നിദ്രയുടെ ഇടനാഴികളില്‍ അവ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു, ദുഖങ്ങള്‍ മനസ്സിന്റെ മൂലകളില്‍ ഓടിയൊളിച്ചു... ഞാന്‍ പൊയ്‌ മുഖങ്ങള്‍ കെട്ടി അലഞ്ഞു....

അലസിയത്

നീ ജനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ ഞാന്‍ മരിച്ചിരുന്നു, നിനക്ക് വേണ്ടി എന്റെ പ്രണയഗര്‍ഭത്തില്‍ ഞാന്‍ റീത്ത് വച്ചിരുന്നു, കാലം മായ്ച്ച ഋതുക്കളില്‍ വിടരാന്‍ മടിച്ച ഒരു പൂര്‍ണതയില്ലാത്ത നക്ഷത്രത്തിന്റെ സ്വപ്നം പോലെ ഞാന്‍ മാനത്ത് അങ്ങിനെ തെളിഞ്ഞു നിന്ന് എല്ലാം കണ്ടു.. മനസ്സ് വേണം ന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴും കണ്ണുകള്‍ നനയാതെ ഞാന്‍ ചിരിച്ചു നിന്ന്...  മഴ പെയ്തപ്പോള്‍ നനഞ്ജപ്പോള്‍, മഴയുടെ കൂടെ ഞാനും കരഞ്ഞു...