പുലരികള് തന്മയത്ത്വത്തോടെ മനുഷ്യ സ്നേത്തെ ആര്ദ്രമാക്കി ജ്ഞാനം മനുഷ്യനെ വിഡ്ഢിയാക്കി പ്രണയം അവനെ അന്ധനാക്കി വിജയങ്ങളെ എതിരേറ്റു മടുത്ത അവന് പരാജയങ്ങളെ തേടി നടന്നു ഭൂമിക്ക് വിശന്നു...
ഒരു തിരിച്ചു വരവ് അനിവാര്യമായി വരുന്നത് വരെ ഏകാന്തതയുടെ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞതും, മൂഡമായതും, സ്വാര്ത്ഥതകളുടെ വിഷം വെച്ച എലിപത്തായങ്ങളിലേക്ക് ഒരു തിരിഞ്ഞോട്ടം. ഭീരുത്വം എന്ന് സ്വയം വിലയിരുത്തുന്നു, പക്ഷെ പോവാതെ വയ്യ. ഭൂത കാലങ്ങള് ഭീതിയുളവാക്കിയ കോണിപ്പടികള്ക്കടിയിലെ ഇരുട്ടില് മറഞ്ഞിരുന്നു ഇനിയുള്ള നാടകങ്ങള് ഞാന് കണ്ടു കൊള്ളാം. മുന്നേ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാന് മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ആത്മാര്ത്ഥമായ കണ്കെട്ടുകള് ഇനി പ്രേതഭാവങ്ങളിലൂടെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും. അതുവരെ ശുഭമസ്തു.
അവതാര ലക്ഷ്യം പലതാണ് അത് നീതിയുടെ ഉപമയാണ് കാവ്യ വൃത്തങ്ങള് പൂരിതമാക്കാന് പ്രാസങ്ങള് മാത്രം മതിയാവില്ല ചില്ലക്ഷരങ്ങള് കൂട്ടിയും ഗണിച്ചും ഇതൊരു അര്ത്ഥമില്ലാത്ത കവിതയാവും അന്നെനിക്ക് ജ്ഞാനപീഠം കിട്ടും അന്ന് ഞാനും ഒരു കവിയാകും
കാലങ്ങള് മരിച്ചു വീഴും ഒരു തിരിയില് ഞാനും അടങ്ങും ഓര്മ്മകള് അന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങും നാളെയില്, മിഥുനത്തില് എന്റെ കവിതകള് വായിക്കപ്പെടും.. അന്ന് ഞാന് പുനര്ജനിക്കും.. അങ്ങിനെ വീണ്ടും അര്ത്ഥമില്ലാത്ത എന്റെ കവിതകള് മഷി പരപ്പിക്കും..
എന്റെ കവിതയിലെ അര്ത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകള് മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ഇങ്ക്വിലാബ് വിളിക്കും, വിപ്ലവങ്ങള് തുടങ്ങും വീണ്ടും എനിക്ക് കിട്ടും ജ്ഞാനപീഠം... രക്തസാക്ഷികളുടെ രക്ത മണ്ഡപങ്ങളില് ഞാന് എന്റെ അര്ത്ഥമില്ലാ കവിത ചൊല്ലും അവരുടെ ആത്മാക്കള് എന്റെ ആത്മാവില്ലാത്ത കവിതയെ വെറുക്കും അങ്ങിനെ ഞാനും ഒരു വിപ്ലവ കവിയാകും
പിന്നെ ഒരു കടും ചായയില് വിഷം തന്നു നിങ്ങള്തന്നെ എന്നെ കൊല്ലും എന്റെ കവിതകളെയും..
പിന്നെ ഞാന് പുനര്ജനിക്കുന്നത് ഒരു പ്രണയകവി ആയിട്ടായിരിക്കും
ഞാനും നീയുമാണ് നമ്മള്.. നമ്മള് എന്നാല് എല്ലാവരും.... എല്ലാവരും എന്ന് പറഞ്ഞാല് ഒരു ജനതയാണ്... ഒരു ജനതയാണ് ഒരു രാജ്യം, നിങ്ങള്ക്ക് നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കാം, ആ രാജ്യത്തെ സര്ക്കാരിനെ സ്നേഹിക്കാതെ തന്നെ...
ഉണരൂ..
നിങ്ങളിലൂടെ വിപ്ലവം പടരട്ടെ..
മുല്ലപെരിയാര് പുനര്നിര്മ്മിക്കേണ്ടത് ഒരു ജനതയുടെ ആവിശ്യകതയാണ്.. രാജ്യത്തിന്റെയും...
ഒരു ചെറിയ കളവു പറഞ്ഞതിന്റെ ഇഫക്റ്റ് നിലനിര്ത്താന് അനേകം കളവുകള് പറയാനും ആ കളവുകളില് സ്വയം മറക്കാനും വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരാണ് നമ്മള്. ആരെ കുറ്റം പറയണം? കളവു പറയുന്ന നമ്മളെയോ, അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെയോ ?
ഡിആക്ടിവെറ്റ് ചെയ്ത ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൗണ്ട്കള് ആക്ടിവേറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടായിരുന്നു അവന് പുനര് ജനിച്ചത്. മരിച്ചു മരവിച്ച ബന്ധങ്ങളെ കണ്ടു അവന് കരഞ്ഞില്ല, ഇനിയും ജീവന് തുടിക്കുന്ന ഓര്മ്മകള് പുതപ്പിച്ച ബന്ധങ്ങളെ അവന് തലക്കടിച്ചു കൊന്നു. എന്നിട്ട് കുറെ നേരം ചിരിച്ചു. ലജ്ജയില്ലാതെ പുതിയ ബന്ധങ്ങള് തേടാന് അവന് മനസ്സിന്റെ വാതിലുകള് തുറന്നിട്ടു.
ഏകാന്തമായ വഴികളില് പലതും പുലമ്പി അവന് നടന്നു.രക്തം തേടി അലയുന്ന ഒരു കൂട്ടം രക്തശലഭങ്ങള് അവനു വഴി കാണിച്ചു. ഒരു തിരിച്ചു വിളിയുടെ അലകള് മുഴങ്ങിയപ്പോള് അന്നത്തെ വേട്ട മതിയാക്കി തിരിച്ചു നടന്നു.
മസ്സിന്റെ ദാഹം തീര്ക്കാന് ഓര്മകളുടെ പഞ്ഞികെട്ടുകെളില് അവന് പലരെയും തിരഞ്ഞു. പിന്നെ നിശബ്ദമായി തേങ്ങിക്കരയുന്ന ഒരു ഓര്മയുടെ നഗ്നമായ മാറിലേക്ക് അവന് വീണു. ആ ഓര്മ്മകള് അവനെ ചുറ്റിപിണഞ്ഞു അങ്ങിനെ കിടന്നു. പിന്നെ ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൗണ്ട്കള് ഡിആക്ടിവെറ്റ് ചെയത് അവന് വീണ്ടും ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
കണ്ണീരും ചോരതുള്ളികളും ഒരുമിച്ചു നിലത്ത് വീണു തളം കെട്ടി. ചോരത്തുള്ളികള് കണ്ണീരിന്റെ കൂടെ ഭൂമിയിലേക്ക് വാര്ന്നു പോയി. അവിടെ ഒരു പാലപ്പൂമരം തളിര്ത്തു.