ഒരാളെ കൊല്ലുക എന്നത് അയാളില് നിന്നും പലരും പലതും പേടിച്ചിട്ടാണ്. ആശയ ദാരിദ്ര്യം പേറുന്നവര് ഭീരുക്കളാണ്. ചതിയിലൂടെ കൊല്ലുന്നവര് സ്വന്തം അമ്മയെ കൂട്ടി കൊടുക്കുന്നവരാണ്. പണമാണ് ജീവിതം എന്ന് വിലയിരുത്തുന്ന അക്രമികള് നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞ വിഡ്ഢികളാണ്. സഹജീവികളെ തിരിച്ചറിയാത്തവരുടെ മനസ്സിന് പന്നിക്കാട്ടത്തിന്റെ സുഖന്ധമാണ്.
അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല, പിന്നെങ്ങനാന്നാവും, അതുമറിയില്ല. അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല,.. അത്രന്നെ..
ആത്മരോഷം, അക്രമരാഷ്ട്രീയം
ഒരാളെ കൊല്ലുക എന്നത് അയാളില് നിന്നും പലരും പലതും പേടിച്ചിട്ടാണ്. ആശയ ദാരിദ്ര്യം പേറുന്നവര് ഭീരുക്കളാണ്. ചതിയിലൂടെ കൊല്ലുന്നവര് സ്വന്തം അമ്മയെ കൂട്ടി കൊടുക്കുന്നവരാണ്. പണമാണ് ജീവിതം എന്ന് വിലയിരുത്തുന്ന അക്രമികള് നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞ വിഡ്ഢികളാണ്. സഹജീവികളെ തിരിച്ചറിയാത്തവരുടെ മനസ്സിന് പന്നിക്കാട്ടത്തിന്റെ സുഖന്ധമാണ്.
നിഷേധം
"പ്രിയേ.. നീയെവിടെയാണ്?.."
"ഞാനിവിടെ കിടക്കുന്നു. അങ്ങറിയുന്നില്ലേ? "
"ഇല്ല! ഞാനീ ഇരുട്ടത്ത് നിന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാണ്?"
"ഞാന് ചാണകം മെഴുകിയ ഈ തറയില് ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്."
"നീ നഗ്നയാണോ പ്രിയേ?"
"അതെ, പ്രാണനാഥാ"
"എന്നാല് നീ നിന്റെ നഗ്നശരീരം എന്നെ കാണിക്കൂ പ്രിയേ"
"അങ്ങ് അന്ധനാണ് എന്നത് അങ്ങേക്ക് നിശ്ചയമില്ലേ?"
"ക്ഷമിക്കൂ പ്രിയേ, നീ വീണ്ടും ഉറങ്ങിക്കൊള്ളുക, ഞാന് വീണ്ടും നിന്നോട് അനാദരവ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു."

"ഞാനിവിടെ കിടക്കുന്നു. അങ്ങറിയുന്നില്ലേ? "
"ഇല്ല! ഞാനീ ഇരുട്ടത്ത് നിന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാണ്?"
"ഞാന് ചാണകം മെഴുകിയ ഈ തറയില് ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്."
"നീ നഗ്നയാണോ പ്രിയേ?"
"അതെ, പ്രാണനാഥാ"
"എന്നാല് നീ നിന്റെ നഗ്നശരീരം എന്നെ കാണിക്കൂ പ്രിയേ"
"അങ്ങ് അന്ധനാണ് എന്നത് അങ്ങേക്ക് നിശ്ചയമില്ലേ?"
"ക്ഷമിക്കൂ പ്രിയേ, നീ വീണ്ടും ഉറങ്ങിക്കൊള്ളുക, ഞാന് വീണ്ടും നിന്നോട് അനാദരവ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു."

ഓര്മ്മകള് പിന്തുടരുമ്പോള്
വിവസ്ത്രരാക്കപ്പെട്ട ഓര്മ്മകളേ
നിങ്ങള് എന്റെ മനസ്സിനെ ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.
നിങ്ങളുടെ സങ്കടത്തിന്റെ
കണ്ണീര്ച്ചുഴിയിലകപ്പെടാന് ഇനിയുമെനിക്കാവില്ല.
നിങ്ങളുടെ കന്യാചര്മ്മം ഭേദിക്കാനാവാതെ
എന്റെ അസ്തിത്വം തിരിച്ചു വരുമ്പോള് ഞാന് മരണത്തെ ഓര്ക്കുന്നു.
നാശമേ..
നിങ്ങള് വസ്ത്രങ്ങളണിയുക...
നിങ്ങള് എന്റെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.

നിങ്ങള് എന്റെ മനസ്സിനെ ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.
നിങ്ങളുടെ സങ്കടത്തിന്റെ
കണ്ണീര്ച്ചുഴിയിലകപ്പെടാന് ഇനിയുമെനിക്കാവില്ല.
നിങ്ങളുടെ കന്യാചര്മ്മം ഭേദിക്കാനാവാതെ
എന്റെ അസ്തിത്വം തിരിച്ചു വരുമ്പോള് ഞാന് മരണത്തെ ഓര്ക്കുന്നു.
നാശമേ..
നിങ്ങള് വസ്ത്രങ്ങളണിയുക...
നിങ്ങള് എന്റെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.

നിരപരാധിത്വം
മനസ്സിന്റെ പൊടി വീണ മൂലകളില് വരണ്ടു കിടക്കുന്ന മനുഷ്യത്വമേ നീ വീണ്ടും ഉണരുക. എനിക്കു നിന്നെ പുണരാന് കൊതിയാവുന്നു. നിന്റെ വിളറിയ ചുണ്ടുകള് കൊണ്ട് എന്റെ പ്രണയാത്മാവിനെ നീ ജീവന് വെപ്പിക്കുക. എന്റെ കാതുകളില് നിന്റെ സഹതാപം മന്ത്രിക്കുക. സഹതാപാര്ഹമായ നിന്റെ ചിരികള്ക്ക് ഞാന് മാപ്പുതരുന്നതായിരിക്കും. നിരര്ത്ഥകമായി നീ നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുവരിക. അവയെ നീയെന്റെ തുളവീണ മനസ്സിന്റെ അറകളില് നിക്ഷേപിക്കുക.
മനുഷ്യത്വമേ, നീയെന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുവെങ്കില് മുഴുവനായി പ്രണയിക്കുക, വെറുക്കുന്നുവെങ്കില് മുഴുവനായി വെറുക്കുക. നീ കരയുന്നുവെങ്കില് എന്റെ നെഞ്ചില് മുഖമമര്ത്തിക്കരയുക, നിന്റെ കണ്ണീരുകൊണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയം വൃത്തിയാവട്ടെ. ഇന്നു നീ ദരിദ്രനായ എന്നെ കാണുന്നില്ലേ? എനിക്ക് സ്വന്തമായുള്ളത് എന്തും വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിക്കാന് പറ്റുന്ന പണം മാത്രമാണെന്ന് നീ തിരിച്ചറിയുക. ഞാന് ഇന്ന് വൃത്തികേടുകള് കാണിച്ച് നാളെകളില് അതിനെക്കുറിച്ച് കുറ്റം പറയും. എന്നിരുന്നാലും ഇന്ന് നീയെന്റെ മനസ്സിനെ മാത്രം വശീകരിക്കുക നാളെ നീ എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്വന്തമാക്കുക.
ഓര്ക്കുക, നമ്മള് ഒരു വിധിയുടെ രണ്ടു തട്ടുകളിലാണെന്ന്. ഇപ്പോള് നീ എനിക്കുവേണ്ടി വഴങ്ങിത്തരിക. കാലങ്ങള്ക്കപ്പുറം നിന്റെ സ്നേഹത്തിന് അടിമപ്പെടുവാന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നതായിരിക്കും. ഇതേ ആര്ജ്ജവത്തോടെ.
ഒരു നീണ്ട കഥ! [2]
<< "വിജയകാന്ത്", അങ്ങേര് എന്റെ എളയമ്മാന്റെ മൂത്ത മോനാ, ചിങ്കിസ്ഥാനിലെ രാജാവാ, നോബല് സമ്മാനം ഒക്കെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്!
>> ആണോ എന്നാല് ബല്ക്കീസ് രാജ്ഞിയുടെ വക ഒരു ഹായ് പറയൂ.
<< പറയാം.. അങ്ങേര്ക്കു ഇമ്മാതിരി അലവലാതി രാജ്ഞികളെ പിടിക്കില്ല, മൂപ്പര് ഡീസെന്റ് ആണ്.
>> ഹാ, എന്നാ അനക്ക് എന്നെ പുടിക്കോ? എന്നാ ഞമ്മള് മൂപ്പരെ മാറ്റി ഞമ്മള് അന്നെ കെട്ടാം.. എന്ത്യേ?
<< അതിനു മാത്രം ഭാഗ്യം ഞാന് ചെയ്തിട്ടില്ലലോ രാജ്ഞി.
>> ഹോ.. അതിനു ബല്ലിച്ച ഫാഗ്യം ഒന്നും ബാണ്ട, ഇജ്ജ് ഒരു മനുസന് ആയാ മാത്രം മതി..
<< മനുസനാണ്, അത് മാത്രം മതിയോ.
>> മതി.. ജനിച്ചു ജീവിച്ചു കരഞ്ഞു ചിരിച്ചു ദേഷ്യപെട്ട് അങ്ങിനെ അവസാനം മരിക്കുന്ന വെറുമൊരു മനുസന്. അത്ര ആയ മതി.
പക്ഷെ ഈ മനുഷ്യന് താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമാണ് പ്രിയേ നിങ്ങളുടെ സാമിപ്യം ഈയുള്ളവന്.
>> ഇജ്ജ് താങ്ങണ്ട, ഞമ്മള് ചാരി നിന്നോളാം.
<< കേള്ക്കാന് മധുരമുണ്ട് എന്നിരുന്നാലും...
>> കേള്ക്കാന് മധുരിക്കുന്നത് ഇറക്കുമ്പോള് കയ്ക്കും... അല്ലെ?... സ്വാഭാവികം.
<< അങ്ങിനെ ഒന്നുമല്ല രാജ്ഞി , രാജ്ഞി യുടെ ഈ വാക്കുകള് എന്നെ പുളകം കൊള്ളിക്കുന്നു, പക്ഷെ അതെ സമയം ഇത് എന്നെ വേദനിപ്പികുകയും ചെയ്യുന്നു. അടിയനോടു ക്ഷമിക്കണം
>> ഓഹോ.. അപ്പൊ അങ്ങ്. ദ്രിതംഗ പുളകിതരായി അവിരാമം.... ബാക്കി കിട്ടുന്നില്ല.. ക്ഷമിക്കണം.
<< അവിരാമം തുടരും എന് പ്രണയം.. രാജ്ഞി യുടെ കൂടെ ഒരു യാത്ര.. ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ചകള് കാണാന് ഒരാഗ്രഹമുണ്ട്. രാജ്ഞി യുടെ പല്ലക്ക് ചുമക്കുന്ന ഒരു പരിചാരകന് ആയിട്ട് ഒരു ജീവിതം മതി, എനിക്ക് അത് ഞാന് റോക്കിംഗ് ലൈഫ് ആക്കിക്കോളാം.
>> ഹും.. പ്രണയമോ.. എന്നാ അങ്ങ് ദൂരെ മാറി നിന്ന് പ്രണയിക്കൂ..
<< പ്രണയം സ്വചന്ദമായി ഒഴുകുന്നതു ഈ ശരീരത്തിന്റെ ഒരനുഭൂതിയാണ്, അത് നിര്ഗ്ഗളമായി ഞാന് പ്രക്ഷേപിക്കുന്നതാണ്. പ്രക്ഷേപണങ്ങളുടെ ഉച്ചസ്ഥിതിയില് അതെന്റെ മുഖത്ത് പടര്ത്തുന്ന തേജ്ജസ്സില് പലരുടെയും
നിര്ദ്ധോഷമായ മനസ്സുകളെ ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അതൊരു പ്രക്രിയയാണ്.
>> ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ചകളാണോ അങ്ങേക്ക് പ്രിയം, എന്നാ എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കാം.. അല്ലങ്കില് അങ്ങ് എന്നെ മാത്രമേ ദര്ശിക്കൂ. കാരണം ഈ മനസ്സില് ഞാനല്ലാതെ വേറെ എന്തിനാണ് കൂടുതല് ഭംഗി.
<< രാജ്ഞി യുടെ വാക്കുകള് ശരി തന്നെ.. നിന്നെക്കാളും ഭംഗിയുള്ളതു ഞാന് ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല, രാജ്ഞി യുടെ ചുണ്ടുകള് എന്നെ പലപ്പോഴും വഴി തെറ്റിപ്പിക്കും.
>> അങ്ങിനെയാണോ!. അങ്ങ് വഴി തെറ്റുന്നത് കാണാന് എനിക്ക് വയ്യ.അത് പോലെ എന്റെ ചുണ്ടുകള്, അങ്ങേക്ക് വേണ്ടി ഞാനത് മുറിച്ചു മാറ്റി സമര്പ്പിക്കട്ടെ?
<< ചുണ്ടില്ലത്ത രാജ്ഞി യുടെ മുഖം അതെനിക്ക് മനസ്സില് കാണാനേ വയ്യ! രാജ്ഞി ക്കും അതൊരു തമാശയാണല്ലേ!
>> അങ്ങ് വഴി തെറ്റുന്നത് കാണാന് എനിക്ക് വയ്യ! ചുണ്ടില്ലത്ത ഞാനും, വഴി തെറ്റിയ അങ്ങും പിന്നെ തമാശയവുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികള്!
<< ഞാന് പണ്ടേ വഴി തെറ്റിയതാണ്, അതില് എനിക്ക് പശ്ചാത്താപമില്ല.
>> അങ്ങിനെയാണെങ്കില്, ഒന്ന് കൂടെ കൂടെ വഴി തെറ്റിയാല് നല്ല വഴിയില് എത്തിയാലോ? അങ്ങെന്തു പറയുന്നു. അങ്ങേക്ക് വേണ്ടി ഞാന് നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ മുഴുവന് വഴികളും ഇല്ലതെയക്കാം... "ആരവിടെ വഴികള് എല്ലാം മായ്ച്ചു കളയു.." ബല്ക്കീസിനോടാണോ കളി. ഇനി അങ്ങേക്ക് വഴി തെറ്റില്ല! ഞാനുറപ്പു തരുന്നു.
<< എനിക്കറിയാം.. രാജ്ഞി യുടെ വഴി പിന്തുടര്ന്നാല് പിന്നെ ഒരിക്കലും എനിക്ക് വഴി തെറ്റില്ല ന്നു, അതാ പറഞ്ഞത് അതിനുള്ള ഭാഗ്യം ഈ യുള്ളവന് ഇല്ലാന്ന്.
>> ശരിയാണ് കുചേലാ, അങ്ങേക്ക് തെറ്റില്ല, കാരണം അങ്ങ് അഗാധ പ്രണയ ഗര്ത്തത്തിലേക്കാണ് കാലെടുത്തു വക്കുന്നത്.
<< എന്നെ നിരപരാധിയായ ദൈവം രക്ഷിക്കും, രക്ഷിക്കട്ടെ! ആമേന്.
>> ഹ ഹ. ദൈവം വലിയൊരു അപരാധിയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് കുചേലാ.
~~~മൌനം~~
<< രാജ്ഞി , ഉറങ്ങിപ്പോയോ?
>> ഞാന് മിക്കപ്പോഴും, ഉറക്കത്തിലാണ് കുചേലാ.
<< അപരധിയായ ദൈവം രാജ്ഞി യെ രക്ഷിക്കും.
>> കുചേലാ, എപ്പോഴും ഉണര്ന്നിരിക്കാനും മാത്രം എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നും ഞാന് കാണുന്നില്ല, നീചനായ ദൈവം എന്നെ ശിക്ഷിക്കാതെയിരുന്ന്ല മതി. രക്ഷിക്കപെടണം എന്നുള്ള വ്യാമോഹം എനിക്കില്ല.
<< രാജ്ഞി, വെറുതെ എന്നെ മയക്കുന്ന വാക്കുകള് കൊണ്ട് വശീകരിക്കരുത്, സോറി, അടിയന് വെറുമൊരു കൂട്ടം ജനതയുടെ വെറുപ്പിന്റെ സന്തതിയാണ്. ഈ ഈ യുള്ളവനു സ്നേഹിക്കാന് മാത്രെമേ അറിയൂ. സ്നേഹത്തിന്റെ ആധിക്യത്താല് ഞാന് ചിലപ്പോള് കാമത്തിന്റെ രസം തോന്നുന്ന ചേഷ്ടകള് അഭിനയിക്കാറുണ്ട്. അടിയനോടു പൊറുക്കണം.
>> കുചേലാ, അങ്ങ് ഈ അങ്ങയുടെ ദാസിയോട് സോറി പറയുകയോ? ഒരിക്കലുമരുത്! സ്നേഹത്തിന്റെ പാത്രമാവാതെ ഇരുന്നാ മതി. ഇങ്ങനെയുള്ള സ്നേഹം എന്നെ കൊല്ലാതെ കൊല്ലും കുചേലാ.
<< രാജ്ഞി യെ ഞാന് ആഗതമായി പ്രണയിചോട്ടെ (സത്യത്തിലും)! രാജ്ഞിയുടെ ഉള്ളില് അകപെടുന്ന ഈ നിമിഷങ്ങള്, ഞാന് എന്റെ സത്തയെ മറന്നു പോകുന്നു, ഇനി രാജ്ഞി പൊന് വാക്കുകള് എറിയാതെ സൂക്ഷിക്കുക.. അല്ലങ്കില് രാജ്ഞി .. ഞാന് വീണ്ടും വഞ്ചിക്കപെടും.
>> കുചേലാ.. ഇതെല്ലാം മനുഷ്യ സഹജം. ഞാന് തേനില് മുക്കിയ പ്രണയതൂവല് കൊണ്ട് ഞാന് അങ്ങയെ തലോടും, സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി ഒരുപാട് പേരുടെ ഹൃദയം കത്തിയാല് കുത്തി കീറിയ അങ്ങയുടെ ഹൃദയം ഞാന്
വെറുമൊരു തലോടല് കൊണ്ട് ഞെരിയിച്ചു കളയും. അങ്ങിനെ നീ നിന്നാല് വഞ്ചിക്കപെടുന്ന കാഴ്ചകള് ഞാന് കാണും.
<< അതെ സ്വന്തം മനസ്സാലെ, ഈ പാവത്തുങ്ങളെ വെറുതെ വിടാന് ദയവുണ്ടാകണം.
>> കുചേലാ. പ്രിയാ.. ഞാന് ദൈവമല്ലേ.
<< പിന്നെ എന്തിനു രാജ്ഞി എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹം കാണിച്ചു വീര്പ്പുമുട്ടിക്കണം.
>> കുചേലാ. അങ്ങ് ദൈവത്തിന്റെ പോലെയാന്നെകില് എനെ വിട്ടു പോയിക്കൊള്ളുക. പക്ഷെ എന്നെ എന്നേക്കുമായി മയക്കി കിടത്തണം. പിന്നെ ഞാന് വെളിച്ചം കാണരുത്.
<< പിരിയുക എന്നത് മരണമാണ് രാജ്ഞി. എനിക്കൊരിക്കലും അതിനു സാധിക്കില്ല. രാജ്ഞി യെ എന്നേക്കുമായി പുണരാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് എന്ന് ഞാന് ആശിക്കുന്നു.
>> എന്നാല് എന്നെയൊരു ഭ്രാന്തിയാക്കൂ കുചേലാ. അങ്ങില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം സ്വബോധത്തോടെ എനിക്ക് ജീവിക്കണ്ട.
<< ദൈവമേ.. കൈവിട്ടു പോവുമോ... ഇല്ല പ്രിയേ.. നമ്മുക്ക് വീണ്ടും ഒരുമിച്ചു മേഘങ്ങളില് കൂടെ നടക്കാം.
>> വേണ്ട കുചേലാ. മഴയില് ഇടിമിന്നളിലൂടെ നാം വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്ക് വരാന് നിര്ബന്ധിക്കപെടും.
<< രാജ്ഞി, ഐ ലവ് യൂ.
>> അങ്ങെന്നെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
<< ഇപ്പൊ ഇത് ഞാന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കില് മനുഷ്യനാവില്ല.
>> മനുഷ്യന് എന്നത് ഏറ്റവും മോശമായ അവസ്ഥയാണ്, അങ്ങ് മനുഷ്യനാവേണ്ട. അങ്ങ് മനുഷ്യനായാല് എനിക്ക് പലതും നഷ്ടപെടും.
<< ഇല്ല, ആവുന്നില്ല, എനിക്ക് മനുഷ്യനാവേണ്ട, നിന്റെ മുന്നില് ഞാന് ഇപ്പോഴും രൂപമില്ലാത്ത ആത്മാവാണ്..
>> പത്തു മിനിട്ട് കൂടെ എന്നെ സഹിച്ചാ മതി ട്ടോ!
<< i dont wanna leave u.
>> ഹ പോയല്ലേ ഒക്കൂ. അതി പരിചയം മടുപ്പുണ്ടക്കും കുചേലാ, എനിക്ക് വിട പറയണം.
<< ഒരു നിശ്വാസം മാത്രം.
~~~മൌനം~~
<< സത്യത്തിലും ... ഞാന് ഇപ്പൊ പറക്കുകയാണ്.. നിന്റെ ലഹരിയില്.
>> ഇതാണോ നിന്റെ ലഹരി. കെട്ടു ഇപ്പോഴെങ്ങാനും ഇറങ്ങുമോ?
<< ലഹരി ഇറക്കണോ അതോ വേണ്ടയോ, അതാണ് എന്റെ ചോദ്യം. മനസ്സിന്റെ ചോദ്യം, അഥവാ എന്റെ സംശയം.
>> ലഹരി ഇറങ്ങുക തന്നെ ചെയ്യും.
<< ഓ നശിച്ച ഫിലോസഫി, ഒരു കയറ്റമുണ്ടായാല് ഇറക്കവും, അതൊക്കെ സ്വാഭാവികം.
>> സത്യങ്ങളെ ഫിലോസഫി എന്ന് പറഞ്ഞു പുച്ച്ചിക്കരുത്.
<< ഇപ്പൊ എനിക്ക് നിന്റെ ലഹരിയാണ്, എനിക്കതിന്നു ഇറങ്ങാന് താല്പര്യമില്ല.
>> നീ ഇറങ്ങണ്ട. അത് തീര്ന്നില്ലേ!
<< എനിക്കത് കേട്ടാ മതി!
>> എന്നാ ഞാന് പോവുന്നു, എനിക്കുള്ള ലഹരി അന്വേഷിച്ചു. ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ ഒരു പുതിയ നാഗവല്ലിയെ പോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
<< ഞാനിവിടെ ഉള്ളപ്പോള് എന്തിനാ വേറെ ലഹരി. my thoughts will haunt you, im fuckin sure.
>> നീ എനിക്ക് ലഹരിയല്ല, വേറെ എന്തോ.. നിമിഷ നേരത്തേക്കുള്ള സുഖത്തിനല്ല ഞാന് നിന്നെ കാണാന് വരുന്നത്.
<< ക്ഷമിക്കൂ സ്നേഹിതേ. ലഹരി എന്നാ പദം.. വാക്ക്.. അതാണ് എന്റെ തെറ്റ്.. മൈ FAIL.
>> "everyday i borrow tears from ma tomorrow".
<< ഞാനത് കേള്ക്കുകയാണ്.
>> എങ്ങനെയുണ്ട് കണ്ണീര്, ഉപ്പുണ്ടോ?
<< not my type
>> എനിക്കിഷ്ടമാണ്!
<< this i balad. skinny love.. എനിക്കീ ബാലാദ് ഇഷ്ടമല്ല.
>> അപ്പൊ അടുത്ത സന്ധിപ്പ് വരെ വിട. കരയാനും കെട്ടി പിടിക്കാനും ഒക്കെ ഞാന് സാധാ പൈങ്കിളി പെന്കുട്ടിയല്ല.
<< ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പോവാണോ?
>> ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ, അതിലെ ആ രണ്ടു വരികള് കേള്ക്കാന് വേണ്ടി മാത്രമായി ഞാനിതു കേള്ക്കുന്നു. "എന്നും ഞാന് നാളെകളില് നിന്ന് കണ്ണീരു കടം വാങ്ങുന്നു"
<< രാജ്ഞി, നാളെകള് പുലരുന്നില്ല. നമ്മള് ഇന്നുകളില് മാത്രമാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ക്ലോക്കുകള് മാത്രം കറങ്ങുന്നു. ബാക്കി എല്ലാ ഈ നിമിഷത്തില് ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. everyday same shitty stuff happens. same shit.. but a differnet day. u may take ur leave now.. as i am.
>> കുചേലാ, thats it?
ബസന്ത് നഗര് ബീച്ചിലെ മണല് തരികള്ക്ക് അന്ന് വിഷാദമായിരുന്നു. അന്നത്തെ രാത്രില് പലരുടെയും കാല്പാദം പതിഞ്ഞ മഞ്ഞ മണല്തരികള്ക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല.
[തുടരും.]
ഞാനും ഭ്രാന്തനാകുന്ന ഒരു കാലം
ഞാനും ഭ്രാന്തനാകുന്ന ഒരു കാലം വരും, അന്നു നിങ്ങളെന്നെ കല്ലെറിയും, അന്നു ഞാന് മെറ്റാമോര്ഫിസിന്റെ ധൃവീകരണങ്ങളില് സഞ്ചരിക്കുന്ന മാറുന്ന മനസ്സിന്റെ അടിമയായിരിക്കും. അന്നു ശൈത്യകാലങ്ങള്ക്കു പകരം വേനലുകള് പെയ്യിക്കുന്ന തീയമ്പുകള് മഞ്ഞിനെ ആവാഹിക്കും.
അന്നു പ്രണയം തോല്ക്കുന്ന കാമവരമ്പുകളില് ജനിക്കുന്ന തന്തയില്ലാക്കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് സെറിലാക് വിളമ്പുന്ന അനാഥാലയങ്ങളില് കൂലിവേലക്കു ഞാന് പണിയെടുക്കും. ശവകുടീരങ്ങളുടെ മേലെ പന്തലുകെട്ടി ഞാന് കഞ്ഞിയും ചെറുപയറും വേവിക്കും. എന്റെ കീറിയ കൊന്തക്കുപ്പായങ്ങള്ക്ക് യുഗങ്ങളുടെ വിയര്പ്പിന്റെ മണമായിരിക്കും.
അന്നും എന്റെ അഭയാര്ഥി സ്വപ്നങ്ങള് പൂര്ണ്ണമാവാതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ചത്തുവീഴും. എന്റെ ഭാണ്ടക്കെട്ടില് അന്നും അവളുടെ ഓര്മ്മച്ചിത്രങ്ങളുടെ ആല്ബം ഒതുക്കത്തോടെ കിമഴന്നു കിടക്കും. വായിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളില് മരിച്ചുവീഴുന്ന എന്റെ പഴയ അനുഭവങ്ങള് എന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ വീണ്ടും ഉദാരമാക്കും.
പഴകിയ ഭക്ഷണങ്ങളില് ഞാന് രാജകീയത കണ്ടെത്തും. കത്തിയും മുള്ളും ഇല്ലാതെ ഞാന് ഭോജനം നടത്തും. മനുഷ്യനെന്നോ മൃഗമെന്നോ തിരിച്ചറിയാതെ ഞാന് പല ജീവികളുടെയും കൂടെ അന്തിയുറങ്ങും. ചില ജീവികളുടെ സഹാനുഭൂതിയില് ഞാന് എന്റെ അവസ്ഥയെ പ്രൌഡീകരിക്കുന്ന കാലങ്ങളെ വെറുക്കും.
ആസന്നമായ മരണങ്ങളെ വെറുതെയെങ്കിലും ഞാന് പേടിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കും. കടന്നു പോവുന്ന ഓരോ വഴികളിലും ഓരോ മരണങ്ങള് നമ്മെനോക്കി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന എന്റെ വിശ്വാസം എന്നെ ചതിക്കും. അത്യാഗ്രഹങ്ങളെ വിഴുങ്ങി ഓര്മകളെ പൊഴിച്ചു പിന്നെയും യുഗങ്ങള് താണ്ടി വേനലുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ചു ഞാന് ഭ്രാന്തന്മാര്ക്കുള്ള നോബല് സമ്മാനം വാങ്ങി ഭാണ്ടക്കെട്ടില് നിക്ഷേപിക്കും. ഭാണ്ടക്കെട്ടില് പറ്റിപ്പിടിച്ച രണ്ടു മൂന്ന് HIV ബാധിച്ച ഈച്ചകള് അതൊക്കെ കണ്ടു ചിരിക്കുമായിരിക്കും.
ഒരു നീണ്ട കഥ!
ബസന്ത് നഗര് ബീച്ച്, മൂന്നു മണി.
ആകസ്മികമായി അടുത്തെന്നുന്ന നിഴലുകളില് അവളെ തിരയുകയായിരുന്നു ഞാന്.
എത്ര നേരമായി ? എവിടെ ആയിരുന്നു?
ആരിത്. നിങ്ങളോ?
ഹം, [ചിരിക്കുന്നു], where u been?
ഹം.. ഒരിടത്ത് ഒളിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു.
[ചിരിക്കുന്നു], for what
ചുമ്മാ.. ഒളിച്ചു കളിക്കാന് ഒരിഷ്ടം.
അതുകൊള്ളാം. ഇടക്കൊരു ബ്രേക്ക് എപ്പോഴും നല്ലതാ, how u feel now
ഇപ്പൊ വിചാരിച്ച അത്ര രസം പോര . ഒളിച്ചു കളിക്കുമ്പോള് ഒരുപാട് പേര് വേണം
ഇനി എന്താ മാഡത്തിന്റെ പുതിയ കളി.
ഇത് മടുക്കട്ടെ, എന്നിട്ട് പുതിയതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാം
ശരി, പുതിയ കൊലകള് ഒന്നും കണ്ടില്ല?
എന്തോന്ന്?
കല, നിന്റെ പുതിയ സൃഷ്ടികള് ഒന്നുമില്ലേ?
എവിടുന്നു, ചിന്തിക്കാന് ഒക്കെ സമയം വേണ്ടേ. ഇപ്പൊ ഒന്നിങ്ങനെ വരുന്നുണ്ട്
എന്നാ ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ചു വാ!
[ചിരിക്കുന്നു] നിങ്ങള്ക്ക് അപ്പോഴാണോ ചിന്ത വരിക?
എനിക്കങ്ങനൊന്നുമില്ല, ഒന്നും രണ്ടും എന്നൊന്നുമുള്ള കണക്കില്ല, എപ്പോഴും ചിന്തകളാല് സമൃദ്ധം
ബോറടിക്കില്ലേ?, ഇഷ്ടാ
ഇല്ല സ്നേഹിതേ.. രസമല്ലേ ഇങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടാന്.. ഇന്നലെ ഞാന് മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഗാഡമായി ചിന്തിച്ചു, പിന്നെത്തോന്നി എനിക്ക് മാനസിക അസ്വാസ്ത്യമുണ്ടെന്ന്.
രസം ഒക്കെ തന്നയാ.. പിന്നെ.. അവസാനം നമ്മുക്ക് നമ്മളെത്തന്നെ അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നും. അതുകൊണ്ട് ഞാന് ചിന്തിക്കുന്നത് ഇടയ്ക്കു നിര്ത്തി വെക്കും.
അതാ ഞാനും ചിന്തിച്ചത്.. ഇന്നലെ ഞാന് മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഏറെ ചിന്തിച്ചു. എനിക്ക് ഇരട്ട വ്യക്ത്വിത്വമുള്ളത് പോലെ തോന്നി.. എന്റെ സ്ഥായീഭാവവും സ്വപ്നങ്ങളിലെ ഞാനും.
തോന്നല് മാത്രമാണോ, അതോ യാഥാര്ത്യമോ?
അറിയില്ല, I need a professional assistance, I’m behaving like two personalities
അതെല്ലാര്ക്കും ഉള്ളതല്ലേ.. ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില് ഒന്നും പുറമേ ഒന്നും.. രണ്ടിന്റെയും ഇടയ്ക്കു വരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകള്, അതല്ലേ ജീവിതം. മറ്റുള്ളവര് തള്ളിപ്പറയാന് വേണ്ടി നമ്മക്ക് വട്ടാണ് എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യും
സത്യത്തില് ഇന്നലെ ഞാന് കരഞ്ഞ പോലെ പ്രാര്ഥിക്കുകയായിരുന്നു , felt like no more, എനിക്കെന്നെത്തന്നെ കൈവിട്ടു പോവുന്ന പോലെ തോന്നി, but slowly I regain myself.. i made believe that all are illusions, chaos in my mind are illusions എന്ന്.. അങ്ങനെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. Magic Realism.
"illusion" മനോഹരമായ ഒരു വാക്കാണല്ലേ അത്? Magic Realism. ഹ്മം.. അത് തെറ്റാണ് എന്ന് കാലം തെളിയിക്കും. അത് മാത്രമല്ല വിശ്വസിക്കുന്നതും, വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും തമ്മില് ഒരുപാട് അന്തരമുണ്ട്.
ഉണ്ടാവാം, പക്ഷെ ഇത് ആത്മബലത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ ഉദാഹരണമാണ്.. എനിക്കെന്നെ വീണ്ടെടുക്കാന് കഴിയും എന്നുള്ള വിശ്വാസം, ആത്മവിശ്വാസം.
അത് നല്ലതുതന്നെ.
ഇതൊരു പ്രാക്ടീസ് ആയി കിട്ടിയാ മതി, എന്നാപ്പിന്നെ ഇഷ്ടമുള്ള രൂപം സ്വീകരിക്കാം അല്ലേ! [ചിരിക്കുന്നു]
[ചിരിക്കുന്നു] നിങ്ങള് ഇന്നെന്നെ ചിരിപ്പിച്ചു കൊല്ലും.
നന്ദി, ഒരാളെ ചിരിപ്പിക്കാന് കഴിയുന്നത് ഉദാത്തമായ ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്.
ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് നന്ദികള് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കും.
ക്ഷമിക്കണം, നിന്നെ വിഷമപ്പിക്കുന്നു എന്നറിയുന്നതില് സങ്കടമുണ്ട്.
ഹം.. സന്തോഷത്തിന്റെ മാറ്റുരയ്ക്കുന്നത് സങ്കടത്തില് വച്ചാണത്രേ? അത് ശരിയാണോ?
അതെ, തുലനം നടത്താന് ഏറ്റവും നല്ല മാര്ഗ്ഗം അതാണ്.
എനിക്കൊന്നും തൂക്കിനോക്കണ്ട.. ഒന്നും വേണ്ട!
വൈകാരിക വിപരീതങ്ങള് തമ്മില് ഒത്തു നോക്കുമ്പോള് നമ്മുടെ അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ പടവുകള് എണ്ണാന് പറ്റും..
ഞാന് എണ്ണാറില്ല, എനിക്കെണ്ണണ്ടാ.. ഞാന് മുകളിലേക്ക് കയറിയിട്ടില്ല
പടവുകള് രണ്ടിനും ഉള്ളതാണ്.. കയറാനും ഇറങ്ങാനും.. എന്ന് മനസിലാക്കുക
കയറിയാലല്ലേ ഇറങ്ങാന് ഒക്കൂ..
അതെ കയറൂ എന്നാണ് ഞാന് പറഞ്ഞത്, സന്തോഷം വരുമ്പോ കയറുക, ദുഖം വരുമ്പോ ഇറങ്ങുക, രണ്ടിന്റെയും ഇടയില് നിന്ന് മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ഇങ്ങനെ.
ഇതെന്തു കൂത്ത്. ഞാന് പടവുകളില് നിന്നും മാറി, ദൂരെ നിരപ്പായ ഒരിടത്ത് നില്ക്കാം .. വേണ്ടവര് പടവ് കയറുകയോ ഇറങ്ങുകയോ ചെയ്യട്ടെ.
ഇത് നിസ്സംഗതയാണ്, നിസ്സംഗത വിഷാദ ലക്ഷണമാണ്, "വിഷാദം" ഒരു രോഗവും, ഈ രോഗം അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ അസ്ഥിത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. നഷ്ടപെടലിന്റെ നിശ്ബ്ധതയാണ് വിഷാദം.
ഞാനൊരു വിഷാദ രോഗിയാണ്. എന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ..
ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് ഒന്നും സമ്മതിക്കരുത് എന്റെ സ്നേഹിതേ.. [ചിരിക്കുന്നു]
സത്യം പറയുമ്പോ ചിരിച്ചു കാണിക്കല്ലേ, എന്നെ എല്ലാരും കൂടി ഒരു വാശിക്കാരി ആക്കാറുണ്ട്.
ആര്, നിന്റെ വാശി എനിക്കിഷ്ടമാണ്, ഒരു രസമുണ്ട്, അതോണ്ടാ ഞാന് നിന്നെ എപ്പോഴും ചൊടിപ്പിക്കാന് തല്പര്യപ്പെടുന്നതു.
ഉവ്വ, എന്നാല് ഞാന് കോലം തുള്ളാം..
അതൊന്നും വേണ്ട, ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ! [ചിരിക്കുന്നു]
വേണം, എനിക്കിഷ്ടമുള്ളപ്പോ എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെയ്യും.
വേണ്ടന്നു പറഞ്ഞില്ലേ! [ചിരിക്കുന്നു]
ഹ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞാ എങ്ങനാ, വേണ്ടാന്നു പറയണ കാര്യങ്ങളെ ഞാന് ചെയ്യൂ. അതെന്റെ മനസ്സമാധാനം.
അതെനിക്കറിയാം, അതോണ്ടാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ, നിന്റെ ഗൈനക്കോളജി എനിക്കറിയാം.. ക്ഷമിക്കണം.. സൈക്കോളജി..
[ചിരിക്കുന്നു] കുന്തമറിയാം..
ദേ പിന്നെ ചിരിച്ചു, നിന്റെ രോമകൂപങ്ങള്ക്കിടയിലെ രോമാഞ്ചം വരെ എനിക്കറിയാം. ചിലപ്പോ ഞാന് അങ്ങനെയാ.. I feel like god.
[ചിരിക്കുന്നു] ഇത് വിഷാദത്തിന്റെ ക്ലാവ് പിടിച്ച ചിരിയല്ല! ബഷീറിക്ക പറയണ പോലെ ഒന്നാന്തരം ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് പാല്പ്പുഞ്ചിരി.
എടീ, എന്നാ നിന്റെ ഒരു പടം തരണം.. പുഞ്ചിരിക്കുന്ന പടം.
ഇപ്പൊ ഉള്ളതോന്നും ചിരിക്കുന്നത് അല്ലെ?
പുതിയതാ വേണ്ടത്, എന്നും ആ പഴയത് തന്നെ കാണണ്ടേ.. അതാണെങ്കി ഒരു ലെസ്ബിയന് ചുവയുണ്ട്. നിന്റെ സുഹൃത്തിനെ കെട്ടിപ്പിച്ചു നില്ക്കുന്നത്.
[ചിരിക്കുന്നു] എന്തെ ലെസ്ബിയനിസം മോശമാണോ?
ഏയ്, എനിക്കതിലോന്നും എതിരഭിപ്രായമില്ല.
എന്തിനും ഒരഭിപ്രായം വേണം ഇഷ്ടാ...
ഗേ, ലെസ്ബിയനിസം, സ്വവര്ഗ്ഗരതി, മറ്റേതു എല്ലാം അവരവരുടെ വ്യക്തിഗത അഭിപ്രായം, അവരവരുടെ ഇഷ്ടം, ഇതാണെന്റെ അഭിപ്രായം.. നിനക്കറിയുമോ? ചിലരുണ്ട്, രണ്ടും ഇഷ്ട്പെടുന്നവര്..
എന്നാലും ആ ഫോട്ടോ കണ്ട് അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിച്ചല്ലോ.. നമിച്ചു ഇഷ്ടാ...
ഞാനതൊരു തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാ!
ഉവ്വ.
ഇനി അതിന്റെ പിന്നെ സൈക്കിള് എടുത്തോട്ടോ.
എന്റെ കയ്യില് നിങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ ഇല്ലാല്ലോ..
നിനക്ക് എന്നെ എപ്പഴും കാണണം ന്നു ആഗ്രഹമില്ലല്ലോ, പിന്നെ എന്തിനു തരണം.
ഇനി മുതല് കാണണം!
തരാമല്ലോ!, പക്ഷെ ഉറപ്പു തരണം...വേറെ ആരയും കാണിക്കില്ലാന്നു.
ഇഷ്ടാ, നീ അത്രയ്ക്ക് മോശമാണ് എന്നാണോ?
ഏയ്, ഞാന് സുന്ദരനാ, അത്രയ്ക്ക് ബോറില്ലാന്നു വിശ്വാസവുമുണ്ട്.
പുറമെയോ അതോ അകമെയോ?
പുറമേ.. അകമേ.. ഞാനല്ല അളക്കുന്നത്, മറ്റുള്ളവരാണ്!
എന്നാലും സ്വയം ഒരു ബോധം കാണില്ലേ?
ഞാന് പറയാം, അകമേ ഞാന് അതിസുന്ദരനാണ്, അകത്തുള്ള പ്രകാശമാണ് എന്റെ ഊര്ജ്ജം, മാനവികത ഇതുവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
എന്നാ പിന്നെ പുറംമോടിക്ക് ഉത്തരീയങ്ങള്ക്ക് പ്രസക്തിയുണ്ടോ?
ഇല്ലല്ലോ, പക്ഷെ ദര്ശനസുഖം, നമ്മള് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ കാണാന് ആഗ്രഹം, ഇതൊക്കെ തീര്ത്തും മനുഷ്യസഹജമല്ലേ, ഞാന് എന്തായാലും ദൈവമല്ല!
പക്ഷെ ഇടയ്ക്കിടെ feel like a god. എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ..
Feel Like.. Not said yet that I'm god.
ഇതൊക്കെ തോന്നും, പക്ഷെ ശരിയല്ല!
Feel like god.
അങ്ങനെ തോന്നാനും മാത്രം അര്ഹതയുണ്ടോ മനുഷ്യ ജന്മങ്ങള്ക്ക് ?
എനിക്കതുണ്ടെന്നു ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
സ്വയമങ്ങ് വിശ്വസിച്ചാല്പ്പിന്നെ നോക്കണ്ട, അതില് ഞാനും വിശ്വസിക്കാം.
നമ്മള് വിഷയത്തില് നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നു. എനിക്ക് നിന്റെ ഫോട്ടോ വേണം.
ഞാന് തരാം, അടങ്ങു. ഇത് മതിയോ, ഇന്നാളൊരു ദിവസം എന്റെ ഫ്രണ്ട് ബീച്ചില് നിന്ന് എടുത്തതാ..
ഇത് മതി, ഇതില് ഇത്തിരി വണ്ണം വച്ചിട്ടുണ്ട്, പുതിയ മൊബൈല് ഒക്കെയാണല്ലോ..
ഗാലക്സി, എന്തെ?
ഒന്നൂല്ല, ആന്ഡ്രോയിഡ് പ്രേമി ആണല്ലേ? ഞങ്ങളുടെ പള്ളക്കടിച്ചു നിങ്ങള്ക്ക് എന്തു നേടാനാ, വല്ല 4S വാങ്ങി, OSX നെ വിജയിപ്പിക്കൂന്നെ! വെറുതെ പറഞ്ഞതാ..
എനിക്കറിയാം, ഇഷ്ടന്റെ ഫോട്ടോ എവിടെ?
വേണോ? So between me n u
[ചിരിക്കുന്നു] ഇടയ്ക്കു തട്ടിപ്പോയാ. എനിക്കെന്നും കാണണ്ടേ! ഇനി വരാന് പോകുന്ന മുഖങ്ങളില് തിരിച്ചറിയാന് വേണ്ടി മാത്രം.. [ചിരിക്കുന്നു] ഇനി അതിനു പിണങ്ങണ്ടാ..
Ok, as u wish.. But I wish to have your image.
ഇപ്പൊ കയ്യിലുള്ളത് മതി, ഇനി പുതിയതൊന്നും വേണ്ട!
പോരാ, എനിക്കിത് വേണം, ഇപ്പൊ കാണിച്ചാ ആ ഫോട്ടോ. സത്യം പറഞ്ഞാ നിന്റെ കൂടെ ഒരു യാത്രക്ക് പോവാനും ഇതേ പോലെ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാനും ഒക്കെ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇപ്പൊ സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും പോരെ?
അല്ല എനിക്ക് വേറെ പലതു സംസാരിക്കണം, ഇപ്പൊ ഞാന് വളരെ അച്ചടക്കത്തോടെ അല്ലെ, നോക്കൂ.. പഴയത് പോലെ നിനക്കിഷ്ട്മില്ലാത്ത വിഷയങ്ങള് ഞാന് എടുത്തിടാറില്ല.
നമുക്കിഷ്ടമുള്ളത് നമ്മള് പറയണം, അല്ലാതെ... എന്തൊരു ജീവിതം അല്ലെ?
ജീവിതം എന്നൊന്നും പറയണ്ട... നമ്മളുടെ രണ്ടാളുടെയും അവസ്ഥ.
ഈ അവസ്ഥകള് ഒക്കെത്തന്നെയല്ലേ ജീവിതം?
അതിനു മാത്രം അവസ്ഥകള് നമ്മള് സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ലല്ലോ
ഇതൊക്കെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണോ, സംഭവിച്ചു പോവുന്നതല്ലേ.
ചിലതൊക്കെ സൃഷ്ടിയും അല്ലെ..
പിന്നെയൊരു മൌനത്തിനു ഇടം നല്കി അവള്, കരയെ പേടിച്ചോടുന്ന തിരകളെ നോക്കിയിരുന്നു.
(തുടരും.)
നിന്റെ നിശബ്ദതയാണെന്റെ മരണമെന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു.
--------------------------------------------------
കാല്പനികതയുടെ മരച്ചുവട്ടിലേക്ക് ഒരിറ്റു കഞ്ചാവുമായി വന്നു പ്രണയകച്ചവടം തുടങ്ങിയ ഒരു യുവാവ്. ആ യുവാവിന്റെ പേരായിരുന്നു ബെന് ജോണ്സണ്. ഒരിക്കല് കുമ്മായം വറ്റി വരണ്ട അവന്റെ മനസ്സില് പ്രണയത്തിന്റെ ഉല്ക്കമഴ പെയ്യിച്ച് അവള് വന്നു. അവളുടെ പേരായിരുന്നു ലംബോര്ഗിണി. പതിയെ പെയ്ത മഴയില് ഇരുവരും തലതല്ലി സ്നേഹത്തിന്റെ നാരങ്ങ മുട്ടായികള് തിന്നു. മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു. ഉടലില്നിന്ന് ചോര്ന്നോലിച്ച കാമം കപ്പലണ്ടി പൊതിഞ്ഞ പഴയ കടലാസുകള് കൊണ്ടു തുടച്ചു.
ഒരിക്കല് റേഷന് കടകള് പണിമുടക്കിയ കാലം, കാലം കലക്കവെള്ളത്തില് മീന് പിടിക്കാന് ഒരുങ്ങിയപ്പോള് അവര് പരസ്പരം അഭയാര്ഥികളെപ്പോലെ ഭാവിയെ പേടിച്ച് അമൃതാ എക്സ്പ്രസ്സ്ല് സ്വാര്ത്ഥതയുടെ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് ഒളിച്ചോടി. അവര് പ്രണയത്തെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ കടലാസ് പെട്ടികളിയില് പുതുജീവിതത്തിന്റെ പുഴുക്കള് നിറഞ്ഞു.
പിന്നീട്, നീലച്ചടയന്റെ ലഹരി നിറഞ്ഞ നിലാവത്ത് നത്തോലികള് പിടയുന്ന നിശബ്ദതയില് പ്രണയം അവര് അറിയാതെ കൂര്ക്കം വലിച്ചു. അന്നൊരുനാള് നീണ്ട ഇടനാഴികളില് ചോരതുപ്പിയ മനസ്സിന്റെ വേദനയില് അവര് തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രണയം ഒരു വൃത്തികെട്ട മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥയാണെന്ന്.
കാലങ്ങള് കുത്തിയൊലിച്ചു പോയി.. ഉറക്കം വരാത്ത ഒരു രാത്രില് ബെന്ജോണ്സന് ലംബോര്ഗിണിക്ക് ഒരു SMS അയച്ചു.
"നിന്റെ നിശബ്ദതയാണെന്റെ മരണമെന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു."
ലംബോര്ഗിണി കരഞ്ഞു.
ശുഭം.
സമയം 4:15 ആത്മസംഹിത.

എന്തിനു വേണ്ടി, ആര്ക്കു വേണ്ടി
അവിരാമം തുടരും പ്രണയം....
നമ്മള് നമ്മുടെ സ്വപ്നത്തിലെ തോഴന്മാര്...
പകല് കിനാക്കള് ഒഴിയുന്ന നേരത്ത്
സങ്കടകടല് പെയ്യുന്ന നേരത്ത്,
മൂകത മാത്രം ബാക്കിയാക്കി നമ്മള് പിന്നെയും
സ്നേഹിച്ചതെന്തിനു വേണ്ടി....
നമ്മള് നമ്മുടെ സ്വപ്നത്തിലെ തോഴന്മാര്...
പകല് കിനാക്കള് ഒഴിയുന്ന നേരത്ത്
സങ്കടകടല് പെയ്യുന്ന നേരത്ത്,
മൂകത മാത്രം ബാക്കിയാക്കി നമ്മള് പിന്നെയും
സ്നേഹിച്ചതെന്തിനു വേണ്ടി....
Subscribe to:
Posts (Atom)


