ചില സ്വാതന്ത്ര്യദിന ചിന്തകള്‍ : ചര്‍ച്ച



















[സുഹൃത്ത്] താങ്കള്‍ ഇത് കണ്ടോ?

"ഒരു സിനിമയില്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളി കാണുമ്പോളും യുദ്ധം ഉണ്ടാവുംമ്പോളും മാത്രമേ പലര്‍ക്കും ദേശ സ്നേഹം ഉണ്ടാവുന്നുള്ളൂ വച്ചാ എന്താ ചെയ്യാ ?? അത് പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനമാവുമ്പോള്‍ ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ കൊടി ഇട്ട കൊണ്ടോ മുഖത്ത് ത്രിവര്‍ണ്ണ നിറം പൂശിയത് കൊണ്ടോ പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത് ആണോ യഥാര്‍ത്ഥ രാജ്യസ്നേഹം ??"

{ഞാന്‍} ഞാന്‍ വായിച്ചു.

[സുഹൃത്ത്] ഇങ്ങനെയുള്ളതിനെപ്പറ്റി എന്താണ്  താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം?

{ഞാന്‍} എനിക്കിതിനോടു പ്രത്യേക മമതയോന്നുമില്ല, പക്ഷെ ഈ ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ് താനും.

[സുഹൃത്ത്] ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാന്‍ കുറെയെണ്ണം ഇതേ പോലെ ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.

{ഞാന്‍} എനിക്ക് നിസ്സംഗതയാണ് തോന്നുന്നത്.

[സുഹൃത്ത്] ഒരു ദിവസം ഇങ്ങനൊക്കെ വെച്ചതുകൊണ്ട് എന്താണ് പ്രശ്നം?

{ഞാന്‍} എന്ക്കീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഒരു വികാരവും തോന്നുന്നില്ല.

[സുഹൃത്ത്] അത് അതിനു മുന്‍പ് ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാവാം!

{ഞാന്‍} അങ്ങനെയല്ല, ശരിക്കുമോര്‍ത്താല്‍ നമ്മള്‍ സ്വതന്ത്രരാണോ? എനിക്ക് ഞാന്‍ സ്വതന്ത്രനാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ബ്രിട്ടീഷില്‍ നിന്ന് നമ്മള്‍ സ്വതന്ത്രരായി അത് ശരിയാണ്.

[സുഹൃത്ത്] അതെങ്കിലും കിട്ടിയില്ലേ?

{ഞാന്‍} അതെ! അത് നല്ല കാര്യം തന്നെ.

[സുഹൃത്ത്] ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കൂ. ഇങ്ങനെ പോലും സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാത്ത എത്ര രാജ്യങ്ങളുണ്ട് നമ്മുക്ക്  ചുറ്റും.

{ഞാന്‍} പക്ഷെ നമ്മളെക്കാളും സ്വാതന്ത്ര്യം അനുഭവിക്കുന്ന എത്ര രാജ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, അതും വിസ്മരിക്കരുത്.

[സുഹൃത്ത്] ഇവിടെ നമ്മുക്ക് സമരം ചെയ്യാനും അഭിപ്രായം പറയാനുമുള്ള സ്വത്യന്ത്രമുണ്ട്. അതൊന്നുമില്ലാത്ത എത്ര രാജ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. നമ്മള് അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഉള്ളതുണ്ടാകാം ഇത്രയെങ്കിലും കിട്ടി എന്നത് ഇതിനേക്കാള്‍ ഉള്ള രാജ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്നതിനേക്കാള്‍ പ്രസക്തമാണ്.

{ഞാന്‍} താരതമ്യപ്പെടുത്തിയല്ല സ്വാതന്ത്ര്യം അളക്കേണ്ടത്. ഞാന്‍ / നീ എന്ന പൗരസ്വാതന്ത്ര്യം, നിര്‍ഭയത്വം, സ്വന്തം അവകാശങ്ങള്‍ ആരോടും യാചിക്കാതെ കിട്ടുന്ന അവസ്ഥ അതാവണം സ്വാതന്ത്ര്യം.

[സുഹൃത്ത്] അതൊക്കെ ഇവിടുത്തെ ഭരണകര്‍ത്താക്കളുടെ പിടിപ്പുകേടല്ലേ? അതിനു സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടവരുമായി എന്ത് ബന്ധം?

{ഞാന്‍} ഇതുപോലുള്ള നമ്മളനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയോടുള്ള അനാദരവായിട്ടേ എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിയൂ. പക്ഷെ അതേസമയം സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികളെ ഞാന്‍ ധീരതോയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.

[സുഹൃത്ത്] അതിനുള്ള ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു എന്നുള്ള പ്രത്യേകതയെങ്കിലും ഈ ദിനം അര്‍ഹിക്കുന്നില്ലേ?

{ഞാന്‍} അതിലുമപ്പുറം. ഞാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്താണെന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍, രാജ്യം ഇന്ന് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെയോര്‍ത്തു; ഭരണഘടന ഉണ്ടാക്കിയതിനു ശേഷവും പൊതുജനം അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടതകളെയും ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും എനിക്ക് ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണമായിരുന്നു ഭേദം എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരവസ്ഥയുണ്ടെങ്കില്‍, അത് മനസ്സിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കുന്നുവെങ്കില്‍; നമ്മളെന്തിനു സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി അല്ലങ്കില്‍ അവരെന്തിനു സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നു എന്ന ചോദ്യം മനസ്സില്‍ ഉയരുന്നു. എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഒരു പ്രത്യേക അവധി ദിവസം പ്രഖ്യാപിച്ചും പതാക പൊന്തിച്ചും ഈ ദിനത്തെ സ്മരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാ എന്നാണ് തോന്നുന്നത്.

[സുഹൃത്ത്] അവധി കൊടുക്കാതിരുന്നാല്‍ അത് തീരുമോ? അവധിയും ഇതും തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ?

{ഞാന്‍} പറഞ്ഞു വന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തില്‍ പ്രത്യകമായി രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലാ എന്നാണ്, പതാക പൊന്തിക്കലും അവധി ആഘോഷിക്കലുമല്ല രാജ്യസ്നേഹം.

[സുഹൃത്ത്] രാജ്യസ്നേഹം എന്നും എല്ലാവരുടെ മനസ്സിലും ഉണ്ട്. എന്ന് കരുതി എന്നും ഇതുപോലെ ആചരിക്കാന്‍ പറ്റുകയുമില്ലല്ലോ.


{ഞാന്‍} പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു ഓര്‍മ്മ പുതുക്കല്‍ മാത്രമായി ഈ ദിനത്തെ കാണണം, അതിനു ഇമ്മാതിരി സ്പെഷ്യല്‍ രാജ്യസ്നേഹം ആവശ്യമുണ്ടോ? യഥാര്‍ത്ഥ പ്രശ്നങ്ങള്‍ മറച്ചു വെച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യമനുഭവിക്കാതെ നമ്മള്‍ സ്വതന്ത്രരാണ് എന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നതില്‍ എന്താണ് അര്‍ത്ഥമുള്ളത്.

[സുഹൃത്ത്] എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും മാറിയിട്ട് ഇതിനൊന്നും കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരില്ല.


{ഞാന്‍} പ്രശ്നങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആഘോഷിക്കാനാവും എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. പക്ഷെ സുഹൃത്ത് പറയുന്നത് പോലെ ഷോ ഓഫിനു വേണ്ടി ജാഡ പോസ്റ്റുകള്‍ പോസ്ടുന്നതിനെ ഞാനും എതിര്‍ക്കുന്നു. ഒരാള്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു എങ്കില്‍ അതും നമ്മള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം. നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ കാണിക്കുന്ന ആര്‍ജവം അവിടെ ചെന്ന് കാണിക്കുക. പ്രതികരിക്കുക! നിങ്ങളും എന്നെപ്പോലെ ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ രാജ്യസ്നേഹിയാനെന്നു തോന്നുന്നു. ഈ വാഗ്വാദം തുടരുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല. നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്റെ ആശംസകള്‍! ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌!

[സുഹൃത്ത്] സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകള്‍! ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌!

മറന്നുപോയി



നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരെയും മറന്നിരിക്കുന്നു!
നിങ്ങള്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞവരെ!
നിങ്ങള്‍ സത്യമായി സ്നേഹിച്ചവരെയും..
നിങ്ങളെ സത്യമായി സ്നേഹിച്ചവരെയും..

എന്റെ അറിവില്‍ എന്നെയായിരുന്നു അവസാനം നിങ്ങള്‍ മറന്നത്. മതിയാംവണ്ണം നിങ്ങള്‍ എന്നെയും മറന്നു തുടങ്ങുന്നു എന്ന് തോന്നിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു കണ്ടതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ നിഴലുകളെയായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ വേര്‍പെടുന്ന നേരം ഞാന്‍ മരിച്ചിരുന്നു.

ഗദ്ദാഫിയുടെ മരണം.




നീലയും വെള്ളയും ഇഴപിരിഞ്ഞ കോള്‍ഗേറ്റ് പേസ്റ്റ് ഉണ്ടായിട്ടും പല്ലുതേക്കാതെ ഗദ്ദാഫി നടന്നു. ഭാണ്ഡമെടുത്തു ഞരങ്ങിയും മൂളിയും ഗദ്ദാഫി വെറുതെ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നു. സൂര്യന്‍ മഞ്ഞളിച്ച പകലറിയാതെ, സ്വപ്നങ്ങളുടെ പകനിറഞ്ഞ രാത്രിയറിയാതെ നടന്നു. പൈപ്പുവെള്ളവും പരിപ്പുവടയും കഴിച്ചു വയറുനിറച്ച് തന്നോടുതന്നെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുനടന്നു. രാത്രികളില്‍ നിലാവില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വെന്തുമണത്ത ചുടുകാറ്റില്‍ ലീലാവതിയുടെ ഓര്‍മകളില്‍ നീറിപ്പുകഞ്ഞു കരഞ്ഞു.

അന്നൊരിക്കല്‍ ഇരുട്ടുമൂടിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ അപരിചിതനായി നടക്കുമ്പോഴും ലീലാവതിയുടെ ഓര്‍മ്മകളെ ഒളിക്കാന്‍ ഗദ്ദാഫിയുടെ തുന്നിക്കെട്ടിയ കമ്പിളിപ്പുതപ്പുകള്‍ മതിയായില്ല. ലീലാവതിയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ തട്ടിത്തടഞ്ഞു വീണ ഗദ്ദാഫിയുടെ മനസ്സ് പതറി വീണു, മനസ്സിന്റെ ഉയരമുള്ള മതിലുകള്‍ക്കുള്ളിലടക്കപ്പെട്ട ആ മൃദുവികാരം തേങ്ങുന്നതുകണ്ടു ഗദ്ദാഫി അതിഘോരമായി വ്യസനിച്ചു. എന്നിട്ട് ഗദ്ദാഫി മനസ്സില്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
"ലീലാവതിയില്ലതെയും ഗദ്ദാഫിക്ക് ജീവിക്കണം"

അങ്ങനെ ഇരുളിന്റെ ഇരുട്ടിന് ആഴം കൂടുന്ന നേരത്ത് ഗദ്ദാഫി സാല്‍വ കഫേയിലെ ഒരു ഷവര്‍മ്മ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. പൈപ്പുവെള്ളംകൂട്ടി ചവച്ചരച്ചു ഷവര്‍മ്മ കഴിച്ചു. വരാനിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളെ ഗദ്ദാഫി പേടിച്ചില്ല! കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനം മാത്രമാണ് ഗദ്ദാഫിയെ പേടിപ്പിച്ചത്. പിന്നെയും നിലാവില്‍ എന്തെന്നറിയാതെ അലയുന്ന ഒരു നോവുപാട്ടായി ഗദ്ദാഫി അലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

പിന്നെ, പുതുവഴികളില്‍ ഉറങ്ങിയെണീറ്റപ്പോള്‍ ഇടറിവീണ ഗദ്ദാഫി ഒരു മറയത്ത്‌ ഒതുങ്ങിക്കൂടി, ചുമച്ചു, ചര്‍ദ്ധിച്ചു വേദനയോടെ ആരോടും പറയാതെ തണുത്തു മരിച്ചു. പകലുകള്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഒരുകൂട്ടം ഉറുമ്പുകള്‍ വന്നു ഗദ്ദാഫി ചര്‍ദ്ധിച്ച സ്വപന്ങ്ങളെ എങ്ങോട്ടോ താങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയി. തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളുടെ വിദൂരതയില്‍ ഗദ്ദാഫി കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഓര്‍മയില്‍ ബാക്കിയായത് ലീലാവതി മാത്രമായിരുന്നു.

ഓഫ്‌: ലംഭോധരന്റെ ഭാര്യയാണെങ്കിലും ലീലാവതിക്ക് ഇപ്പോഴും ഗദ്ദാഫിയോടാണ് സ്നേഹം.

ദുശ്ശാഠ്യമുള്ള കടല്‍

നിന്റെ കണ്ണുകളിലെനിക്ക് കടലുകാണാം.
എന്തിനോ വേണ്ടി ആര്‍ത്തിരമ്പുന്ന കടല്‍.
വിഷാദമായി കരയുന്ന കടല്‍.
മാനസാന്തരപ്പെട്ട തിരകളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ പതയുന്ന കടല്‍.
പകലില്‍, ഇരുളില്‍ എന്തിനെന്നറിയാതെ കരയുന്ന കണ്ണീര്‍ക്കടല്‍‍.
വെറുതെ പിടയുന്ന കടല്‍.
നീയെന്ന കടല്‍.

എന്റെ മനസ്സിലും ഒരു കടലുണ്ട്.
അനന്തമായ നീലിമയില്‍ വെറുതെ നിന്നെത്തിരയുന്ന കടല്‍.
ഒരു നോവുകാറ്റായി നിന്റെ മുടിച്ചുരുളുകളിലേക്ക് വീശുന്ന സങ്കടക്കടല്‍.
നിന്റെയൊരു ചിരിയില്‍ മാത്രം മുഴുവനായി വറ്റിക്കാവുന്ന നിശബ്ദമായ കടല്‍.
വെറുതെ വിങ്ങുന്ന കടല്‍.
ഞാനെന്ന കടല്‍.






bastard dreams

ഓരോ ബന്ധത്തിലും പലരും തന്നിട്ട് പോയ വിരഹത്താല്‍ ഗര്ഭിണിയായ മനസ്സ്, ഒറ്റപെട്ടു പോവുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍, ഇതെല്ലാം സഹിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ മര്‍ത്ത്യന്റെ ജീവിതം ഇനിയും ബാക്കി. ഈ യാതന തുളുമ്പുന്ന ജീവിതത്തെ വില്ലുതുലാസ്‌ വച്ച് തൂക്കുമ്പോള്‍ തെറ്റോ ശരിയോ എന്നറിയാത്ത ചെയ്തികള്‍. നഷ്ടങ്ങളെക്കാളും കൂടുതല്‍ പശ്ചാത്താപങ്ങള്‍! ആത്മാവിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന വേഷങ്ങളണിയാന്‍ മര്‍ത്ത്യന്റെ ജീവിതം ഇനിയും ബാക്കി. ഇനിയും പല മാനസിക കച്ചവടങ്ങള്‍ നടക്കാനിരിക്കെ ഈ ആത്മസാക്ഷാത്‌കാരകര്‍മ്മങ്ങള്‍ വെറും പാഴ് ചിന്തകള്‍മാത്രം. 

ശീതകാലനിദ്ര | ആക്ടിവെറ്റ് ചെയ്യുന്നു.


ഇന്നുതൊട്ട് നീ സ്വച്ഛമായ എന്റെ മുഖത്ത് വെണ്മയായ നിന്റെ പാതിവ്രത്യം വിരിക്കുക. എന്നിട്ട് നീയെന്റെ മുറിവേറ്റ ആത്മാവിനെ പുണരുക, ഇരുളുകളുടെ യവ്വനത്തില്‍ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞെരുക്കി ദാഹമമര്‍ത്തിപ്പിടയൂക, ഒരു സുകൃതമന്ത്രമായി ഈ ശീതകാലനിദ്രയിലുടനീളം നിയെന്റെ ആത്മാവിനു കാവലിരിക്കൂക. നിദ്രയില്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്ന കാലങ്ങളില്‍ ഒരു നോവുപാട്ടായി നിയെന്റെ നെഞ്ചില്‍ പെയ്തിറങ്ങൂക.

നിഗൂഡമായ രാത്രികളില്‍ കണ്ണീരു പെയ്യുമ്പോള്‍ കുട ചൂടി നീ രാത്രിയെ ഇഴപിരിക്കുക. മനസ്സിനെയും ചിന്തകളെയും ലാസ്റ്റ്‌ ഗിയറില്‍ ഇടുക. അപ്രതീക്ഷിതമായ ഓര്‍മ്മകളെ ദുഃസ്വപ്‌നങ്ങളായി ക്ലാസിഫൈ ചെയ്യുക. മനസ്സില്‍ നിസ്സംഗതയും സങ്കടവും കൊമ്പുകോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞരമ്പുകളില്‍ അഡ്രിനാലിന്റെ അളവ് കൂടുമ്പോള്‍ ഒരു വിവക്ഷയും കൂടാതെ "fuck you Bastard" എന്നലറുക. ശമനം തേടി അലയുന്ന നിന്റെ പ്രണയാത്മാവിനെ മസാല തേച്ചു ഒരു കമ്പിയില്‍ തിരുകി ഗ്രില്‍ ചെയ്യുക.

ഒരിക്കല്‍ കൂടി നിന്റെ സുന്ദര നയനങ്ങളില്‍ പദാന്ധത പരത്തുന്ന ചില്ലുകളെ മറന്നുവെക്കുക. ഫേസ്ബുക്ക് ഡാറ്റാബേസുകളില്‍ തന്ത്രങ്ങള്‍ നക്കിക്കുടിക്കുന്ന എന്റെ പ്രൊഫൈല്‍ തിരയാതിരിക്കുക. പിന്നെ എല്ലാം എന്നന്നേക്കും മറക്കുക.

പിന്നെ നമ്മള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കാണുകയാണെങ്കില്‍?

അപ്പോഴല്ലേ! അപ്പൊ നോക്കാം, വീണ്ടും ലഡ്ഡു പൊട്ടുമോ ഇല്ലയോന്ന്.

കുറ്റബോധമണവാട്ടി!















ഇപ്പൊഴെങ്ങും നീല ജമന്തികള്‍ വിരിഞ്ഞ തോല്‍വികളാണ്, ആത്മാവിലെ പുഞ്ചപ്പാടത്ത്‌ ഈ തോല്‍വികളുടെ നീല ജമന്തികള്‍ മാത്രം വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും അവയൊരു കൊടുങ്കാറ്റായി എന്റെ നഷ്ടബോധത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞടിക്കും. തോല്‍വികളുടെ, നീല ജമന്തിപ്പൂക്കളുടെ മണമുള്ള കാറ്റ്.

പക്ഷെ ആഞ്ഞടിച്ചുവരുന്ന തോല്‍വികള്‍ക്കെതിരെ പൊരുതാന്‍ വേണ്ടി എന്റെ ചുറ്റിലും നെയ്മീന്‍ വറ്റിച്ച ഒരു ലോഡ്‌ പുച്ഛം വാരിവിതറും ഞാന്‍‍, എന്നിട്ട് കൂന്തളവിയലും കൂട്ടി ഗോതമ്പ് പായസം കുടിച്ച നിര്‍വൃതിയില്‍ ആനന്ദക്കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിക്കും. അപ്പോഴും നീരാവിയായ് പൊങ്ങിപ്പോവുന്ന ആരോരുമറിയാത്ത എന്റെ മനസങ്കടത്തിന്റെ അലകള്‍ക്ക് കനമുണ്ടാവാറില്ല.

മേഘക്കെട്ടില്‍ച്ചെന്ന് കൂടണയുന്ന ആ സങ്കടങ്ങള്‍ പിന്നെ മഴയായി പെയ്തിറങ്ങും, സ്വപ്നങ്ങളില്‍ തളിര്‍ക്കുന്ന സങ്കടങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍ മൂടിയിട്ട ഓര്‍മ്മകളെ ഈറനണിയിച്ച് ആ മഴ തകര്‍ത്ത് പെയ്യും ‍, അപ്പോള്‍ ഓര്‍മകളുടെ അകിടില്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കഴിയുന്ന പ്രണയം വേദനയോടെ കരയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വാപൊളിച്ചു ചിരിക്കും. ഞാന്‍ ബാഹ്യമായ ചിരികള്‍ ചിരിക്കാറില്ല എന്നിരുന്നാലും എന്റെ എല്ലാ ചിരിയിലും ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പുച്ഛഭാവം എല്ലാവര്‍ക്കും ദര്‍ശിക്കാം.

എനിക്കിപ്പോള്‍ പ്രണയം എന്താണെന്നറിയില്ല, എല്ലാം "മ്ലേഛമായ ചിന്തകളും", "ഹീനമായ ചെയ്തികളും" അതുമാത്രം, അതിനുമപ്പുറം ഞാന്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അസഹിഷ്ണുത കാണിക്കും, നിഷ്കളങ്കമായി കള്ളം പറയും, ഉപദ്രവിക്കാതെ നോവിക്കും, ചിരിപ്പിക്കാതെ സന്തോഷിപ്പിക്കും, ഇഷ്ട്പ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും പുഛ്ചിച്ചു ചിരിക്കും! വേശ്യകളെപ്പോലെ.. കാര്യം കഴിഞ്ഞ് അവര്‍ കാശ് വാങ്ങുമ്പോള്‍ വരുന്ന ആ ചിരി, അവരുടെ മക്കളുടെ വിശപ്പിന്റെ വിളിക്ക് കണങ്കാലുകൊണ്ട് ആഞ്ഞുതൊഴിക്കുന്ന സുഖമുണ്ട് ചിലനേരത്ത് ആ ചിരിക്ക് ‍. ആ മനസ്സുഖം എന്റെ പുച്ഛച്ചിരിയില്‍ എപ്പോഴും തണുത്തു കിടക്കുന്നുണ്ടാവും.

സംഭവം അതൊന്നുമല്ല, ഇപ്പോഴെന്റെ മുഖംമൂടി അഴിയുന്നു, ഈ അറിവിനും പരിചയത്തിനുമപ്പുറം ഞാന്‍ നിന്നെ അറിയുമ്പോള്‍, എന്നിലേക്ക് മാത്രമായി നീ ചായുമ്പോള്‍, നിന്റെ നേര്‍ത്ത വിരലുകള്‍ കൊണ്ടെന്റെ മുഖത്ത് നീ ചിത്രം വരക്കുമ്പോള്‍, ഇപ്പോഴെന്റെ മുഖംമൂടി അഴിയുന്നു.

ലേബല്‍: കുറ്റബോധമണവാട്ടി 2, അഹങ്കാരജവാന്‍ 3, പ്രണയവാറ്റ് 1

എന്നിരുന്നാലും



കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം
എന്നിട്ടും,
ആരും മിണ്ടുന്നില്ല.

എല്ലാവര്ക്കും
അവളെയാണ് വേണ്ടത്,
അവള്‍ക്കെന്നെയും.

എനിക്കാണെങ്കിലോ
അവളെ കൂടാതെ
വേറെ പലരെയും വേണം.

എനിക്കിനിയും മനസ്സുകളില്‍
ചാമ്പക്ക നടാം
പുതിയ ബന്ധങ്ങള്‍ തുറക്കാം.

ബന്ധങ്ങളായ ബന്ധങ്ങളില്‍
ആര്‍ക്കും ബന്ധങ്ങള്‍ കരയുന്ന
ശിശുക്കളെ വേണ്ട.

പലനേരങ്ങളിലായി
ഇഴയുന്ന, മടുക്കുന്ന
കാമം മാത്രം മതി.

സ്വപ്നം തിളയ്ക്കുന്ന
മണ്‍ചട്ടിക്കടിയില്‍ കരിയുന്ന
ഞാനെന്ന വിറകു  മാത്രം മതി.

മേനിയഴകിന്റെ മുലപറമ്പുകളില്‍
ഞാന്‍ തിരയുന്നതോ
എവിടെയും കിട്ടാത്ത "സ്വാസ്ഥ്യം."

എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാവര്ക്കും
അവളെയാണ് വേണ്ടത്,
അവള്‍ക്കെന്നെയും.

സഫലജീവിതം ??

പൊള്ളുന്ന വെയില്‍ കിനാക്കള്‍ കരിയുന്ന ഈ ദുരിതത്തില്‍ സഫലമായ ഒരു ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി യത്നിക്കുന്ന വിഡ്ഢി ജന്മങ്ങളാണ് മനുഷ്യര്‍. സ്ഥായിയായ സഫലീകരണം ആധ്യാത്മികമായി മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. മറ്റേ ജീവിത സഫലീകരണം വെറും ജീവിത നാടകങ്ങള്‍ മാത്രം

will you cross the skies and come for me?












നീമാത്രം അവശേഷിക്കുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ എന്നെത്തന്നെ തിരയേണ്ടതുണ്ടോ?

നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്നതിനപ്പുറവും ഇപ്പുറവും
നമ്മുടെ ഇടയില്‍ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു.

സ്വന്തമാക്കാനാവില്ലെങ്കിലും,
കാലാകാലങ്ങളില്‍ നീയെന്നും എന്റെ മനസ്സിന്റെ
കോണില്‍ ഒരു നൊമ്പരമായി എന്നുമവശേഷിക്കും.