വിരഹം
----------------
പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി അവര് നടന്നകന്നപ്പോള് അവര് നടന്ന വഴികളില് പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കള് വിടര്ന്നു,
അവന്
----------
പിന്നീടൊരിക്കല് അവര് കണ്ടു മുട്ടിയപ്പോള് ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കളെ നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു "നമ്മള് പിരിഞ്ഞില്ലായിരുന്നെന്കില് ഈ പൂക്കളെ നമ്മുക്ക് നഷ്ടപെടുമായിരുന്നു".. അത് കേട്ട് അവള് നിരവികാരയായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു...
അവള്
---------
അവളുടെയുള്ളിലെ കണ്ണീരിന്റെ നനവ് തട്ടി വിടര്ന്ന കണ്ണീര് പൂക്കളെകുറിച്ച് അവനറിയില്ലയിരുന്നു
അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല, പിന്നെങ്ങനാന്നാവും, അതുമറിയില്ല. അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല,.. അത്രന്നെ..
സത്യപ്രപഞ്ചം...
സത്യങ്ങള് അനുഭവിച്ചറിയേണ്ട ഒരു മാസ്മരിക പ്രപഞ്ചമാണ്, സത്യപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുങ്ങാം കുഴികളില് ഊളിയിട്ടു രണ്ടു മൂന്നു കൊഞ്ചുകളെ തപ്പിപിടിച്ചു തീയിലിട്ടു ചുട്ടു കൊന്നു വിശപ്പടക്കി ആര്മാധിക്കാനള്ളതല്ല ജീവിതം. ജീവിതത്തിന്റെ നരക ചുഴികളില് വര്ണ്ണപൊലിമ തേടിനടന്ന ഒരു അനാഥ ബാലന്റെ മനസ്സ് പോലെ നിഷ്കളങ്കമാവണം നമ്മുടെ മനസ്സ്, എന്നാലേ നമ്മുക്ക് സത്യത്തെ സത്യം പോലെ തിരിച്ചറിയാന് കഴിയൂ...
ഞാന് പറഞ്ഞു വന്നത് അനന്തമായാ സാധ്യതകളെ മുന് നിര്ത്തിയുള്ള ആത്മ പ്രശംസ അല്ലാ... നമ്മള് പ്രണയവും സ്നേഹവും മറന്നു ജെവിക്കാന് സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു ജീവിക്കാന് പഠിക്കണം...
സ്നേഹത്തിന്റെ ഉഴുന്നുവടകള് അടുക്കി വച്ച് അതിന് ചട്ടിണി ഒഴിച്ചു കളിക്കുന്ന ഗതകാല പ്രണയ കൊഞ്ഞാട്ടകള് അല്ല ജീവിത സത്യങ്ങള്.
ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരിച്ച ഉന്തു വണ്ടികള് വലിച്ചു നീങ്ങുന്ന പാവങ്ങള്ക്ക് ഈ പ്രണയവും മണ്ണാകട്ടയും അറിയില്ല, അവര്ക്ക് വിയര്പ്പ് നാറിയാല് "ലക്സ്" സോപ്പ് തേക്കാനില്ല, "ആക്സ്" ബോഡി സ്പ്രയും ഇല്ല, മുഖം മിനുക്കാന് "ഫെയര് ആന്ഡ് ലവലി" ഇല്ല.
ജീവിതമന്ന ഇരുട്ടില് തപ്പുന്നവര്ക്ക് ഒരു "ബ്രയിറ്റ് ലൈറ്റ്" ടോര്ച്ച് പോലെയാവണം നമ്മള്, അവരെ ഉന്നമനത്തിലേക്ക് ലിഫ്റ്റില് കൊണ്ട് പോവലാവണം നമ്മുടെ കര്ത്തവ്യം. പ്രണയമെന്ന ചതിയുടെ വിഡ്ഢിത്തം പുലമ്പുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കരവരുത് നമ്മള്.. ഞാന് പറഞ്ഞു വന്നത്... നമ്മള് പ്രണയം വിടണം, നമ്മള് കാല്പനികതയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് വന്നു കൊഞ്ഞനം കാണിക്കുന്ന സ്കൂള് കുട്ടികളെ പോലെ പെരുമാറരുത്...
സ്ഥായി ഭാവങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി സമൂഹത്തിന്റെ അന്തര്ധാരയിലെ ചെളിക്കുണ്ടില് വീണു സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി തൂലിക ചലിപ്പിക്കുക... ഘോര ഘോരം പ്രസംഗിക്കുക...ജടിതല്മായ നൈമിഷിക ജീവിതത്തിലെ പപ്പടങ്ങള് പൊടിച്ചു തൈരും കൂട്ടി ചോറ് ഉണ്ണുക...അച്ചാര് ഉണ്ടെങ്കില് തൊട്ടു നക്കുക....
ഞാന് പറഞ്ഞു വന്നത് അനന്തമായാ സാധ്യതകളെ മുന് നിര്ത്തിയുള്ള ആത്മ പ്രശംസ അല്ലാ... നമ്മള് പ്രണയവും സ്നേഹവും മറന്നു ജെവിക്കാന് സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു ജീവിക്കാന് പഠിക്കണം...
സ്നേഹത്തിന്റെ ഉഴുന്നുവടകള് അടുക്കി വച്ച് അതിന് ചട്ടിണി ഒഴിച്ചു കളിക്കുന്ന ഗതകാല പ്രണയ കൊഞ്ഞാട്ടകള് അല്ല ജീവിത സത്യങ്ങള്.
ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരിച്ച ഉന്തു വണ്ടികള് വലിച്ചു നീങ്ങുന്ന പാവങ്ങള്ക്ക് ഈ പ്രണയവും മണ്ണാകട്ടയും അറിയില്ല, അവര്ക്ക് വിയര്പ്പ് നാറിയാല് "ലക്സ്" സോപ്പ് തേക്കാനില്ല, "ആക്സ്" ബോഡി സ്പ്രയും ഇല്ല, മുഖം മിനുക്കാന് "ഫെയര് ആന്ഡ് ലവലി" ഇല്ല.
ജീവിതമന്ന ഇരുട്ടില് തപ്പുന്നവര്ക്ക് ഒരു "ബ്രയിറ്റ് ലൈറ്റ്" ടോര്ച്ച് പോലെയാവണം നമ്മള്, അവരെ ഉന്നമനത്തിലേക്ക് ലിഫ്റ്റില് കൊണ്ട് പോവലാവണം നമ്മുടെ കര്ത്തവ്യം. പ്രണയമെന്ന ചതിയുടെ വിഡ്ഢിത്തം പുലമ്പുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കരവരുത് നമ്മള്.. ഞാന് പറഞ്ഞു വന്നത്... നമ്മള് പ്രണയം വിടണം, നമ്മള് കാല്പനികതയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് വന്നു കൊഞ്ഞനം കാണിക്കുന്ന സ്കൂള് കുട്ടികളെ പോലെ പെരുമാറരുത്...
സ്ഥായി ഭാവങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി സമൂഹത്തിന്റെ അന്തര്ധാരയിലെ ചെളിക്കുണ്ടില് വീണു സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി തൂലിക ചലിപ്പിക്കുക... ഘോര ഘോരം പ്രസംഗിക്കുക...ജടിതല്മായ നൈമിഷിക ജീവിതത്തിലെ പപ്പടങ്ങള് പൊടിച്ചു തൈരും കൂട്ടി ചോറ് ഉണ്ണുക...അച്ചാര് ഉണ്ടെങ്കില് തൊട്ടു നക്കുക....
ഇനിയും നിനക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു
ഈ നീല രാവില് തെളിഞ്ഞ മാനത്ത് ഞാന് കണ്ടതൊക്കെയും നിന്റെ ചിരികളായിരുന്നു, അങ്ങിങ്ങ് മിന്നുന്ന നക്ഷത്രങ്ങള്ക്കിടയില് നീ മാത്രം തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു, ഈ രാമായണ മാസത്തില് ഞാന് കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങിളില് നിന്റെ കാലൊച്ചകള് മാത്രം. നിന്റെ ചിരികളില് വീര്പ്പുമുട്ടുന്ന എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള് മാത്രം.. ഇനിയും നിനക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു....
ദൈവത്തെ തിരയുന്നവര്ക്ക്
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
നിന് പുല്ലാംകുഴലില്...
കിട്ടിയതോ വെറും
നാദ വീചികള്...
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
നിന്റെ ശിലാ ഗ്രഹത്തില്....
പോരുളരിഞ്ഞു തന്നതോ
ശോകമാമം വെറും കരിങ്കല് ചീളുകള്...
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
പമ്പയില് പോയി....
കുളിരായി പരന്നു ഈ
ദേഹത്തില് പുണ്യതീര്ത്ഥ മാലിന്യം ..
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
എന്നിലേക്ക് നോക്കി..
അഴകായ് കണ്ടു ഞാന്
എന് ദിവ്യമീ ജീവിതം...
നിന് പുല്ലാംകുഴലില്...
കിട്ടിയതോ വെറും
നാദ വീചികള്...
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
നിന്റെ ശിലാ ഗ്രഹത്തില്....
പോരുളരിഞ്ഞു തന്നതോ
ശോകമാമം വെറും കരിങ്കല് ചീളുകള്...
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
പമ്പയില് പോയി....
കുളിരായി പരന്നു ഈ
ദേഹത്തില് പുണ്യതീര്ത്ഥ മാലിന്യം ..
പരബ്രഹ്മം തിരഞ്ഞു ഞാന്
എന്നിലേക്ക് നോക്കി..
അഴകായ് കണ്ടു ഞാന്
എന് ദിവ്യമീ ജീവിതം...
നിശാ ശലഭങ്ങള്
മൃതിയുടെ അന്തരങ്ങങ്ങളില് ചോര മണത്ത് കിടക്കുന്ന ജനവാതിലുകള് തുറന്നിട്ടപ്പോള് പാറിപോയത് ഞാന് കുന്നു കൂട്ടി വച്ച എന്റെ സര്ഗതമാഗതയുടെ നിശാ ശലഭങ്ങള് ആയിരുന്നു...
സ്വപ്നച്ചിറകേറി കിങ്ങിണിക്കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി
കഥകള് മുഴുമിക്കാതെ നമ്മള് അകലുമ്പോള്, കരയുന്ന കണ്ണിന്റെ കണ്ണീരില് മുങ്ങി എന്റെ മനസ്സ് പിടയുന്നത് നീ കാണുന്നില്ലേ? നീ നിന്നിലേക്ക് അകന്നു നിന്നപ്പോള് ഞാനറിയാതെപോയത് എന്റെ മനസ്സിലെ നിന്നോടുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു....
മറന്നതൊക്കെയും ഇനിയും ഓര്മിചെടുക്കാന് നിമ്ഷങ്ങളാകുന്ന സമയത്തെ കൂടെ എന്റെയുള്ളിലെ നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം എന്നെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. വാക്കുകളില് നീ തീര്ക്കുന്ന ഈ മായ കാഴ്ചയില് മേഘങ്ങള് തട്ടി തടഞ്ഞു വീഴുന്നതിനു എത്രയോ മുന്പേ ഞാന് നിന്നെ സ്നേഹ്ചിരുന്നു. ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്നു.. ഞാന് സൂക്ഷിച്ച നിന്റെ സ്നേഹവും, നിന്റെ ചിരികളും മാത്രമാണ് ഇന്നെന്റെ മനസ്സില്... നമ്മുടെ ഇടയില് പകല് പോലെ നിഴലിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ മൌനത്തിനും പോലും എന്ത് ഭംഗി ആയിരുന്നു.. ഞാനും നീയും നമ്മുടെ ഇടയില് ഇരമ്പുന്ന സ്നേഹകടലില് ഒറ്റപെട്ടു പോയതാണോ അതോ നമ്മളായി നമ്മെ ഒറ്റപെടുതിയതോ? ജീവിതത്തില് തെറ്റും ശരിയും അണിയിച്ചൊരുക്കി ദൈവം സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു നമ്മെ അകറ്റുന്നു, അകറ്റാന് ശ്രമിക്കുന്നു. നമ്മള് തമ്മില് സ്നേഹിച്ചതാണോ നമ്മടെ തെറ്റ്?
ഇപ്പൊ സ്നേഹസൌഹൃദം പോലും, ബന്ധങ്ങളെ വളച്ചൊടിക്കാന് മനസ്സിന്റെ നിറമറ്റ വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചു നിര്ത്താന് നീ കാണിക്കുന്ന വ്യഗ്രത ആര്ക്കു വേണ്ടിയാണ്...
മറന്നതൊക്കെയും ഇനിയും ഓര്മിചെടുക്കാന് നിമ്ഷങ്ങളാകുന്ന സമയത്തെ കൂടെ എന്റെയുള്ളിലെ നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം എന്നെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. വാക്കുകളില് നീ തീര്ക്കുന്ന ഈ മായ കാഴ്ചയില് മേഘങ്ങള് തട്ടി തടഞ്ഞു വീഴുന്നതിനു എത്രയോ മുന്പേ ഞാന് നിന്നെ സ്നേഹ്ചിരുന്നു. ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്നു.. ഞാന് സൂക്ഷിച്ച നിന്റെ സ്നേഹവും, നിന്റെ ചിരികളും മാത്രമാണ് ഇന്നെന്റെ മനസ്സില്... നമ്മുടെ ഇടയില് പകല് പോലെ നിഴലിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ മൌനത്തിനും പോലും എന്ത് ഭംഗി ആയിരുന്നു.. ഞാനും നീയും നമ്മുടെ ഇടയില് ഇരമ്പുന്ന സ്നേഹകടലില് ഒറ്റപെട്ടു പോയതാണോ അതോ നമ്മളായി നമ്മെ ഒറ്റപെടുതിയതോ? ജീവിതത്തില് തെറ്റും ശരിയും അണിയിച്ചൊരുക്കി ദൈവം സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു നമ്മെ അകറ്റുന്നു, അകറ്റാന് ശ്രമിക്കുന്നു. നമ്മള് തമ്മില് സ്നേഹിച്ചതാണോ നമ്മടെ തെറ്റ്?
ഇപ്പൊ സ്നേഹസൌഹൃദം പോലും, ബന്ധങ്ങളെ വളച്ചൊടിക്കാന് മനസ്സിന്റെ നിറമറ്റ വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചു നിര്ത്താന് നീ കാണിക്കുന്ന വ്യഗ്രത ആര്ക്കു വേണ്ടിയാണ്...
പറയാന് മറന്നത്
പറയാതെ നീ എനിക്ക്
സ്നേഹം തന്നു...
സ്വപ്നങ്ങളിലെ മഴവില്ലില്
നമ്മള് ചേര്ന്നിരുന്നു...
അതിലെ നിറങ്ങളില്
നമ്മള് കൂട് കൂട്ടി...
ചിരിയില് മഴയില്
നമ്മള് നനഞ്ഞു നിന്നു....
കുളിരില് ചൂടായി
നീ അടുത്തു നിന്നു...
എന്റെ നിശ്വാസങ്ങളില്
നീയെനിക്ക് മധുരം തന്നു....
ഞാനറിയാതെ എന്നെ
ഞാന് മറന്നു പോയി....
ദൈവത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ
കീലേരി അച്ചു
അതിക്രൂരനും കൊടും ഭീകരനുമായ ഗുണ്ട..അരയിലൊളിപ്പിച്ച പേനാക്കത്തികൊണ്ട് വാഴക്കുല വരെ വെട്ടിയിടുന്ന ഭയങ്കരന്.. കോളേജ് കുമാരികളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന സ്വപ്ന സുന്ദരന്.. കവിത എഴുതി കവിളോട്ടിയ മുഖം. ആരെയും കൂസാത്ത നടത്തം, പക്ഷെ ഈ കൊടും ഭീകരനിലും തിളങ്ങുന്ന ഒരു ഹൃദയമുണ്ട്.. അതിനെയാണ് ജനങ്ങള്ക്ക് പേടി... രണ്ടാഴ്ച വരെ കഴുകാത്ത ചെക്ക് നീല കൈലിയും..മുകളിലത്തെ നാല് ബട്ടന്സ് തുറന്നിട്ട ഷർട്ടുമാണ് യൂണിഫോം..
വിവരണം
-------------------
ഞാന് ജീവിത യാദൃശ്ചികതകളില് വഴി മുട്ടി നിക്കാതെ പ്രയാണം തുടരുന്ന ഒരു ഏകാന്ത പഥികന്, ജന്മ മൂല്യങ്ങളുടെ തുറ തേടി അലയുന്ന ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ച ഒരു കാല്പനിക ചിന്തകന്, ഇരുളും വെളിച്ചവും സ്വാംശീകരിച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ഒറ്റയാള് പട്ടാളം, കീലേരി അച്ചു....
ലോക സാഹിത്യത്തിന്റെ അവതല് പ്രക്രിയകളെ സല്ക്രോപനം നടത്തിയ അഭിനവ എഴുത്ത് കാരനാണ് ഈ കീലേരി.
ആഗോള സാഹിത്യത്തിന്റെ നൂല്പാലങ്ങളിള് വിജ്രിബിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഒരു ജനതയുടെ ആത്മാവിഷ്കാരമാണ് എന്റെ ജീവിതം, അതില് കൈത്താങ്ങായി നില്ക്കുന്ന പച്ച മനുഷ്യരുടെ സാഹിത്യ ഹൃദയമാണ് എന്റെ സംസ്കാരം..
എന്റെ ഉച്ചാസ പ്രക്രിയകള് അഗാതസാഹിത്യത്തിന്റെ നീല താമരകള് വിരിഞ്ഞ പൊട്ടകുളത്തില് നിറഞ്ഞു തുളുംബുകയാണ്..
എന്റെ മനോവിചാരം ആധുനിക സാഹിത്യത്തില് ശ്വാസം മുട്ടി നിക്കുന്ന കാവിലമ്മയുടെ കരാള ഹസ്തത്താല് രൂപം കൊണ്ട സാഹിത്യ ബ്രഹ്മാണ്ടാത്തില് വിരാജിക്കുകയാണ്..
ഞാന് ആര്ത്തിയോടെ ഭക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവസ്നേഹമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ ചേതനയറ്റ വികാരങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത അന്ധര്മാരുടെ വിക്രീടിത തമാശകളുമാണ് .
ഇപ്പൊ ദൈവത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാം... ഇപ്പോള് ദൈവം എന്റെ മുന്നില് ഒചാനിച്ചു നിക്കുന്നു..
ഹോ...എനിക്ക് ചിരിക്കണം...
ഹ് ഹ ഹ ഹ് ഹ
അതിക്രൂരനും കൊടും ഭീകരനുമായ ഗുണ്ട..അരയിലൊളിപ്പിച്ച പേനാക്കത്തികൊണ്ട് വാഴക്കുല വരെ വെട്ടിയിടുന്ന ഭയങ്കരന്.. കോളേജ് കുമാരികളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന സ്വപ്ന സുന്ദരന്.. കവിത എഴുതി കവിളോട്ടിയ മുഖം. ആരെയും കൂസാത്ത നടത്തം, പക്ഷെ ഈ കൊടും ഭീകരനിലും തിളങ്ങുന്ന ഒരു ഹൃദയമുണ്ട്.. അതിനെയാണ് ജനങ്ങള്ക്ക് പേടി... രണ്ടാഴ്ച വരെ കഴുകാത്ത ചെക്ക് നീല കൈലിയും..മുകളിലത്തെ നാല് ബട്ടന്സ് തുറന്നിട്ട ഷർട്ടുമാണ് യൂണിഫോം..
വിവരണം
-------------------
ഞാന് ജീവിത യാദൃശ്ചികതകളില് വഴി മുട്ടി നിക്കാതെ പ്രയാണം തുടരുന്ന ഒരു ഏകാന്ത പഥികന്, ജന്മ മൂല്യങ്ങളുടെ തുറ തേടി അലയുന്ന ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ച ഒരു കാല്പനിക ചിന്തകന്, ഇരുളും വെളിച്ചവും സ്വാംശീകരിച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ഒറ്റയാള് പട്ടാളം, കീലേരി അച്ചു....
ലോക സാഹിത്യത്തിന്റെ അവതല് പ്രക്രിയകളെ സല്ക്രോപനം നടത്തിയ അഭിനവ എഴുത്ത് കാരനാണ് ഈ കീലേരി.
ആഗോള സാഹിത്യത്തിന്റെ നൂല്പാലങ്ങളിള് വിജ്രിബിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഒരു ജനതയുടെ ആത്മാവിഷ്കാരമാണ് എന്റെ ജീവിതം, അതില് കൈത്താങ്ങായി നില്ക്കുന്ന പച്ച മനുഷ്യരുടെ സാഹിത്യ ഹൃദയമാണ് എന്റെ സംസ്കാരം..
എന്റെ ഉച്ചാസ പ്രക്രിയകള് അഗാതസാഹിത്യത്തിന്റെ നീല താമരകള് വിരിഞ്ഞ പൊട്ടകുളത്തില് നിറഞ്ഞു തുളുംബുകയാണ്..
എന്റെ മനോവിചാരം ആധുനിക സാഹിത്യത്തില് ശ്വാസം മുട്ടി നിക്കുന്ന കാവിലമ്മയുടെ കരാള ഹസ്തത്താല് രൂപം കൊണ്ട സാഹിത്യ ബ്രഹ്മാണ്ടാത്തില് വിരാജിക്കുകയാണ്..
ഞാന് ആര്ത്തിയോടെ ഭക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവസ്നേഹമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ ചേതനയറ്റ വികാരങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത അന്ധര്മാരുടെ വിക്രീടിത തമാശകളുമാണ് .
ഇപ്പൊ ദൈവത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാം... ഇപ്പോള് ദൈവം എന്റെ മുന്നില് ഒചാനിച്ചു നിക്കുന്നു..
ഹോ...എനിക്ക് ചിരിക്കണം...
ഹ് ഹ ഹ ഹ് ഹ
നീ ചിരിച്ചപ്പോള്
ഓര്മകളുടെ സങ്കടങ്ങള്ക്ക്
വേദനയുണ്ടായിരുന്നു....
നീ പറയാതെ പറഞ്ഞതെല്ലാം
ഞാന് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു....
ദുഖങ്ങളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തി
നീ ചിരിച്ചപ്പോള്...
കരയാന് മറന്ന എന്റെ
കണ്ണുകളെ മനസ്സ് ശപിച്ചു...
മനസ്സിന്റെ വേദനകള്ക്ക്
സങ്കടങ്ങളില്ലയിരുന്നു....
ഓര്മകളോടപ്പം എന്റെ
മനസ്സും മൃതിയടഞ്ഞിരുന്നു ....
വേദനയുണ്ടായിരുന്നു....
നീ പറയാതെ പറഞ്ഞതെല്ലാം
ഞാന് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു....
ദുഖങ്ങളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തി
നീ ചിരിച്ചപ്പോള്...
കരയാന് മറന്ന എന്റെ
കണ്ണുകളെ മനസ്സ് ശപിച്ചു...
മനസ്സിന്റെ വേദനകള്ക്ക്
സങ്കടങ്ങളില്ലയിരുന്നു....
ഓര്മകളോടപ്പം എന്റെ
മനസ്സും മൃതിയടഞ്ഞിരുന്നു ....
Subscribe to:
Posts (Atom)