പൂനം പാണ്ടേ

അക്ഷമരായ്‌ കാത്തു നിലപ്തെന്തിനു വേണ്ടി...
അവള്‍ പറ്റിക്കുമോ അതോ കബിളിപ്പിക്കുമോ...
അതോ കളിപ്പിക്കുമോ...
നിര്‍വൃതിക്കായ്‌ കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍...
ഉത്സാഹഭരിതനായ്‌ ലവലേശം ലജ്ജയില്ലാതെ..
കണ്‍കുളിര്‍ക്കെ കാണുവാനായ്‌
കാത്തു നില്പ്പൂ ഞാന്‍ ഈ നേരവും..
എന്ത് നീ വരാത്തെ പൂനം പാണ്ടെ..
ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ വാക്കുകള്‍ എന്തെ പാലിക്കാത്തെ..
എന്ത് നീ വരാത്തെ പൂനം പാണ്ടെ..

ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി

മൌനാനുരാഗത്തിന്‍ സ്നേഹ ശ്രുതികള്‍...
ഹൃദയാനുരാഗത്തിന്‍ മിഴിനീര്‍ തുള്ളികള്‍...
മധുരാനുഗതിന്‍ പനീര്‍ ദളങ്ങള്‍....
ഇനിയും ഞാന്‍ സൂക്ഷിപൂ നിനക്ക് വേണ്ടി

കാത്തിരിപ്പ്

നീറി വെന്ത കനവായ് നീ
പെയ്തോലിച്ച മഴയായ്‌ നീ
ചോര വാര്‍ന്ന മനമായ്‌ നീ
എന്തിനെന്നെ വിട്ടു പോയ്‌

ചെയ്ത തെറ്റെന്തേ ഞാനറിയില
ചെയ്ത നോവേന്തേ ഞാനറിഞ്ഞീല
മിഴിനീരിനി പൊഴിക്കീലാ
എന്തിനെന്നെ വിട്ടു പോയ്‌

ഇനിയെന്നു കാണുമെന്നറിയീലാ
പുതുമഴ പെയ്യുമോന്നറിയീലാ
വേഴാമ്പലായ്‌ കാത്തിരിക്കീലാ
എന്തിനെന്നെ വിട്ടു പോയ്‌

ആസ്ത്മ

ഇപ്പൊ മനസ്സില്‍ ഇരുളാണ്,
കനവില്‍ തീയാണ്
ഈ ഇരുളില്‍, പുകയില്‍
എനിക്ക് സ്വാശം മുട്ടുന്ന

കലികാലത്തിലെ സാഹിത്യകാരന്മാര്‍

മി. സാഹിത്യകാരന്‍ എഴുതിയ പോസ്റ്റ്‌

ക ത ഗ മ ങ്ങ പ ച ന ഞ... മറഞ്ഞു, തറഞ്ഞു, കൂതറ... ഹ ഹ ഹാ...
അക്ഷരം പെറുക്കി വയ്ക്കാന്‍ അറിയുന്ന ഏതു കൂതറക്കും കവിയാകാം. ഫെയ്സ് ബുക്കില്‍ ഫെയ്ക്ക് ആണെങ്കിലും ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങാം. ചിട്ടയായ നിയമാവലിയും ഉണ്ടാക്കാം... അല്ല വാക്കുകളുടെ അങ്ങാടി സൃഷ്ടിച്ചാല്‍ സാഹിത്യമാകുമോ? എന്തോ... കലികാലം ...
------------------------------------------------------------------------------------
ബാക്കിയുള്ളവരുടെ കമന്റുകളും
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
കണ്ണാടിയും ഊശന്തടിയും വെച്ചാലും സാഹിത്യകാരനകില്ല
കലികാലം annaa
-------------------------------------------------
Komban Moosa
hahaah
-------------------------------------------------
Manu Nellaya
achuu..... namukkum thaaadi vekkaaam tto.....
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
താടീം വെക്കണം, കണ്ണാടീം വാങ്ങണം, എന്നിട്ടൊരു ബുജി കളി നടത്തണം, പ്രൊഫൈല്‍ന്റെ കൂടെ കവി, നോവലിസ്റ്റ്‌, ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്നീ പത്രാസു കൂടെ തുന്നി ചേര്‍ക്കണം, എന്നിട്ട് ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് മനസിലാവാത്ത രണ്ടും പോസ്റ്റും, സംഗതി ക്ലീന്‍, വായിക്കാന്‍ കൊള്ളാത്ത പേരാണെങ്കില്‍ ബഹു കേമം... ഇത്രയുമായാല്‍ ഒരു സ്വയം വിരാജിക്കുന്ന വിചാരിക്കുന്ന ഫൂമിയില്‍ നിക്കാത്ത സാഹിത്യ കാരനായി... സുഫം :)
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
അങ്ങനെ എന്നെ കൊണ്ട് താടി എടുപ്പിക്കാന്‍ നോക്കണ്ട... ഞമ്മള്‍ ഫുജിയൊന്നുമല്ല. പിന്നെ ആരുടേയും മേല്‍ ഞാന്‍ കുതിര കയറാറില്ല...
-------------------------------------------------
Manu Nellaya
അച്ചുവേ... നമ്മളാരും ആരുമല്ല... വെറും പച്ചയായ മനുഷ്യര്‍... ആരെങ്കിലും ആരെന്കിലുമാനെന്നു വിജാരിക്കുന്നോന്‍ വിഡ്ഢി.... ചില കിണറ്റിലെ തവളകളെ പോല്‍....
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
സാറ് ബെഷമിക്കല്ലേ, ഞാന്‍ അങ്ങയെ ഉധേഷിചില്ല, ഞാനൊരു കലി കാല ബോധനം നടത്തിയെന്ന് മാത്രം
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
എനിക്കതില്‍ പരാതിയൊന്നുമില്ല... എഴുതുമ്പോള്‍ മാത്രം ഞാന്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ ... അല്ലാത്തപ്പോള്‍ സാധാരണയില്‍ സാധാരണക്കാരന്‍ ...
-------------------------------------------------
Manu Nellaya
അതേ അച്ചു പറഞ്ഞതും ശരിയാണ്... സമകാലിക ഓണ്‍ലൈന്‍ ലോകത്തെ'' വിശ്വ മഹാ ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ'' സ്രിസ്ട്ടി കാണുമ്പോള്‍ അങ്ങനേം തോന്നും... അതിനു പറ്റിയ അഡ്മിന്‍ തമ്പുരാക്കന്മാരും.. ഏതേലും ഒരു പെണ്ണിന്റെ രൂപം നാല് വാക്കുകള്‍ വിതറിയാല്‍ നൈസ്..സൂപെര്‍ബ് ..വളരെ ഇഷ്ട്ടായി എന്നൊക്കെ കാറി കരയും അവനൊക്കെ...
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
പണ്ട് എം.കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ സാര്‍ പറഞ്ഞത് ആവര്‍ത്തിക്കട്ടെ: ' ഞാന്‍ സാഹിത്യകാരന്‍ ആണ് എന്ന് പറയുന്നവരെ സഹിക്കാം. ഞാന്‍ സാഹിത്യം എന്ന് പറയുന്നവരെയോ....'
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
എന്തിനാ പൊതുവാളെ വെളിച്ചപാടിനെ എഴുന്നെള്ളിക്കുന്നത്
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
നമ്മുക്കായ് എന്തേലും പറയനുന്ടെല്‍ പറയൂ, എം.കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ മാത്രമല്ല പലരും പലതും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അതൊക്കെ ഇവിടെ പറയേണ്ട കാര്യം
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
ഈയിടെ എം.മുകുന്ദന്‍ പറയുകയുണ്ടായി എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് സ്വതന്ത്രമായി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെന്ന്. അത് വിഡ്ഢിത്തരമായെ കാണാനാവൂ... എഴുതാന്‍ ആരും സ്വാതന്ത്രം വച്ച് തരില്ല. അതങ്ങ് പിടിച്ചു വാങ്ങുകയാണ് വേണ്ടത്. സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നത് ഒരുതരം ഒളിച്ചോട്ടമായെ കാണാനാവൂ... ഇത് എഴുത്തുകാര്‍ ഏറ്റവും സ്വത്രരായി എഴുതേണ്ട കാലമാണ്. എന്നിട്ടും ചിലരുടെ നിശബ്ദത നിലവിലുള്ള ഇരുണ്ട വ്യവസ്ഥിതിയെ കണ്ണടച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്. അവരുടെയൊക്കെ ഗതി ആ പഴയ ഗ്യാസ് ചേമ്പറിന്റേതു തന്നെ..... സത്യം എഴുതാനുള്ള ആര്‍ജവം എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് ഉണ്ടായെന്കിലെ ലോകം നന്നാവൂ. രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് എഴുത്തുകാര്‍ ഉണരേണ്ടതുണ്ട്... ..
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
എന്താ കൃഷണ നായര്‍ പറഞ്ഞത് ഉദ്ധരിക്കാന്‍ പാടില്ലെന്നുണ്ടോ?
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
നിങ്ങള്‍ വിളമ്പുന്നത് വൈരുദ്ധ്യം മാത്രം
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
എന്റെ vaakkukal താങ്കള്‍ക്കു സഹിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞാനെന്തു പറയാന്‍ ...
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
കീരെളി അച്ചു ആരെന്നു എനിക്കറിയില്ല. എന്റെ വാക്കുകള്‍ അദ്ദേഹത്തെ അസ്വസ്ഥന്‍ ആക്കുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാന്‍ മിണ്ടാന്‍ പാടില്ലെന്നുണ്ടോ ആവോ.
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
എങ്കില്‍ എന്റെ വാക്കുകള്‍ pinvalikkaam
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
ഞാന്‍ ബുദ്ധിജീവി ബാകിയെല്ലാവരും കൂതറ എന്നുള്ള താങ്കളുടെ സവര്‍ണ ചുവ മാത്രമാനെനിക്ക് പിടിക്കാത്തത്

ഞാന്‍ എന്തൊന്നു എഴുതാനാ, അയ്യെ ഞാന്‍ ആ ടൈപ്പല്ലാ .. പിന്നെ എതു ടൈപ്പാന്നാവും... ഞമ്മളെ വിട്ടെരു മാശെ... ജീവിച്ചു പോക്കോട്ടെ പാവം.... എന്റെ കയ്യില്‍ കഥകളില്ലാ.... പച്ചയായ ബുധിജീവികളുടെ സാഹിത്യ ഭാഷയില്ല... അവരോടപ്പം ചേര്‍ക്കാനുള്ള പേരും പത്രാസുമില്ല... എഴുതാന്‍ വേണ്ടി സാഹിത്യകാരനയിട്ടില്ല

പിന്നെ സ്വയം അടങ്ങാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമുള്ള ഫേസ്ബുക്കിലെ ഒരു നാടകക്കാരന്‍, അവിയലും മോര് കറിയും കൂട്ടി ചോറ് ഉണ്ണുന്ന പച്ചയായ ഇരുകാലി ജന്തു
-------------------------------------------------
മി. സാഹിത്യകാരന്‍
ശരി ശരി... ഞാന്‍ നിര്‍ത്തുന്നു... നമുക്കിവിടെ ശരിയാവില്ല...
-------------------------------------------------
കീലേരി അച്ചു
ആ പോസ്റ്റെ കക്ഷി ഡിലീറ്റി :(
ഇങ്ങിനെയുള്ള സംവാദങ്ങളാണ് ഈ അജീര്‍ണതയെ മറികടക്കേണ്ടത്, ഞാന്‍ മഹാനും മറ്റുള്ളവര്‍ കൂതറകളുംമാണെന്ന ചിന്ത അഹംഭാവം തന്നെ, പോട്ടകിണറ്റിലെ മണ്ടന്‍ തവളകളോട് പോലും ഉപമിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത്

ഇനിയുമെന്തേ പറയാത്തെ

നിലാവില്‍ നീന്തി വന്ന
സുന്ദര സ്വപ്നമേ...
മധുരമുള്ള കാഴ്ചകള്‍ തന്നു
എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചതെന്തേ...
കണ്ണുനീരിന്‍ കരിയിലകള്‍ മൂടിയ
എന്റെ മനസ്സില്‍ എന്തിനു നീ പൂക്കള്‍ വിതറി...
സുഗന്ധം പരത്തി വെളിച്ചം നിറച്ചു
എന്തിനെന്നെയുണര്‍ത്തി ഈ നിലാവില്‍....
മഴയില്‍ കുതിര്‍ത്തി ചിറകുകള്‍ നനച്ചു
എന്തിനെന്നെ പിടിച്ചു വച്ചു നീ...
ഇനിയുമെന്തേ പറയാത്തെ
എന്തിനെന്നെ തടയുന്നു നീ..

ഒരു ചതിയുടെ സ്വപ്നം

ഒരു നീണ രാത്രി കൂടി
സ്വപ്നങ്ങള്‍ നിഴലിച്ച രാത്രി
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എന്നെ സ്നേഹതീരത്തെക്ക് കൂട്ടി
അവിടെ ദൂരെ ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടു
കളഞ്ഞു പോയ ദുഃഖസ്നേഹങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി അവളലയുന്നത്
സ്വപനങ്ങളില്‍ അവളുടെ കണ്ണുനീര്‍ നിറഞ്ഞു
ആ രാത്രി പെട്ടെന്ന് തീര്‍ന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനാശിച്ചു
സ്വപ്നങ്ങളിലെ മേഘകെട്ടില്‍ ഞാന്‍ ഒളിച്ചിരുന്നു
മഴ പെയ്യാന്‍ കൊതിച്ച മേഘകെട്ടുകള്‍ എന്നെ ആട്ടിയോടിച്ചു
അവളെന്നെ കണ്ടില്ലേ?

ഞാന് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു......

എന്റെ സ്വപനങ്ങള് അങ്ങിനെ നേറ്മയായി ആകാശത്തെവിടയോ പോയി മറഞ്ഞു
അവ മേഘങ്ങളായി ആകാശത്തൂടെ അലഞ്ഞു..

പിന്നീടവ നോവിന്റെ കണ്ണുനീരായി ഭൂമിയില് പെയ്തിറങ്ങി...
അപ്പോള് പുതുമഴയിലുണ്ടാകുന്ന മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ഉയര്ന്നു..
അവയെന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു, ഞാന് ഒരു കോണില് ഒറ്റ്ക്കായി ....

മനസിന്റെ ജനവാതിലുകള് ഞാന് തുറന്നിട്ടു, നക്ഷത്രങ്ങള് എനിക്കുവേണ്ടി താരാട്ട് പാടി...
കണ്ണുകളില് ഇരുട്ടിന്റെ കനം കൂടി കൂടി വന്നു, അവളെന്റെ ആത്മാവില് പ്രണയ കവിത ചൊല്ലി...
നിശബ്ധമായ ആ രാഗത്തില് ഞാനവളെ വീണ്ടും പ്രണയിച്ചു

പ്രണയത്തിന്റെ അതിര് വരംബുകളെ ഞാന് അവഗണിച്ചു
സ്നേഹിക്കാന് ഞാനാരോടും അനുവാദം ചോദിച്ചില്ല!

തെളിഞ്ഞ ആകാശത്ത് അപ്പോഴും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും കിന്നാരം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

ഞാനിനിയും പറയാത്ത ആ രഹസ്യം ഇപ്പൊ ഞാന് നിന്നോട് പറയട്ടെ?...


ഞാന് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു......

കഞ്ജാവ് മയം

വേട്ടയാടാന്‍ വിധിക്കപെട്ട വികാരങ്ങളെ
താലോലിക്കാന് ഞാനെടുത്തതു ഹാഫ് ലീവ്
നരഗാഗ്നി വിഴുങ്ങട്ടെ സൈരന്ദ്രിമാരെ....

ഇന്നും ഞാന്‍ എകനായിപ്പോയി...
നിലാവെയില്, ചന്ദ്ര ബിംഭം, മാളവിക..
എന്നീ പദങ്ങള്ക്കു എന്റെ നിഘണ്ടുവില് അറ്ത്ഥമില്ലായിരുന്നു...
കാറ്മേഘങ്ങള്‍ മഴത്തുള്ളികളാവന്‍ കൊതിചു...
ഞാന്‍ എന്റെ ഭ്രാന്തിയായ ഭാര്യയെ ഡൈവോറ്സ് ചെയ്തു...
ഇലകള്‍ കൊഴിയാത്ത ഡിസംബറ്
തണുപ്പില്ലത്ത ഡിസംബറ്
പ്രണയം തോന്നാത്ത ഡിസംബറ്
ഡിസംബറിന്റെ മൂഖത മാത്രം ബാക്കി

കവിതകളെഴുതിയ താളുകള് ഉണക്കാന്‍ വെച്ച ഞാന്....
താളുകള്‍ വെയിലില്‍ കരിഞ്ഞപ്പോള് കരയാന്‍ ശ്രമിച്ചു... ചിരിക്കാനും....
ചിരികള്ക്കു അന്ത്യമില്ലെന്നു എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു....

സന്തോഷത്തിന്റെയും ദു:ഖങ്ങളുടെയും വികാരങ്ങള്‍ ആഴങ്ങളിലായി...
സ്നേഹങ്ങള്‍ മഹാ സമുദ്രങ്ങളായി മാറി....
മഹാ സമുദ്രങ്ങള്‍ തീരങ്ങള്ക്കു വിരഹം കൈമാറി....ഞാനിപ്പോഴും കാത്തു നില്ക്കുന്നു
എന്റെ യുവത്വത്തിനു വേണ്ടി....

എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും ദു:ഖം.....


ഒരു നീണ്ട രാത്രി കൂടി, സ്വപ്നങ്ങള്‍ നീണ്ടു കിടക്കുന്നു. ഞാനലയുന്നതു എന്തിനെന്നനിക്കറിയില്ല. ഞാനൊരിക്കല്‍ എന്നൊടു തന്നെ തോറ്റിരുന്നു.

ദു:സ്വപനങ്ങള്‍ ! നാടകീയത നിറഞ്ഞത്, അരസികരമായി തോന്നി.

ഞാനെന്താണു കാത്തു നില്ക്കുന്നതു?. അതെന്താണെനിക്കു കിട്ടാത്തത്. ദൈവം എന്തിനതു താമസിപ്പിക്കുന്നു. . ഇനിയാരൊടും ഞാനതു അന്വേഷിക്കില്ലാ. സത്യം!

അഥവാ അന്വേഷിച്ചാലും എനിക്കതു കൈയ്യെത്താ ദൂരത്താണു. എന്നെ ആരും സ്നേഹിക്കുന്നില്ലാ അതാണൊ എന്റെ ദു:ഖം?...

നിറങ്ങളുടെ അക്കങള്‍ ഞാന്‍ മനപ്പാഠമാക്കി, ഞനവയെ ഗുണിച്ചും ഹരിച്ചും നോക്കി! അവയെന്നൊടു സഹതാപം കാണിച്ചില്ല.

എന്നിട്ടും ഞനവയെ സ്നേഹിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും സ്വാര്‍ത്ഥതയായിരുന്നത്. നീസ്വാര്‍ത്ഥനാവാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു! അതും എന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥതയായിരുന്നു.

ആദ്യം ഞനെന്നു അവളും നീയെന്നു ഞാനും, പക്ഷെ ദൈവം ഞങ്ങളെ രണ്ടു പെരെയും അനുവദിച്ചില്ലാ. ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചില്ലാ.

അവളെന്നെയോര്‍ത്തു ചിരിച്ചു. ഞാന്‍ കരഞു നോക്കി, അവളുദെ ചിരി നിന്നില്ല. ചിരിയുടെ ചങ്ങലയില്‍ അവളെനിക്കു ക്ഷാപമോക്ഷം തന്നു.

പിന്നെ ഞാന്‍ അവളെ കാണനായി ആകാശത്തിലൂടെ യാത്ര തിരിച്ചു. ഞാനവളെ അന്വേഷിക്കാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്ലാ,

അവളെന്നെ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു. അവള്ക്കു മിണ്ടാന്‍ കഴിയില്ലയിരുന്നു. ഉറക്കെയൊന്നു എന്റെ പെരു വിളിക്കാന്‍, ഉറക്കെയൊന്നു കരയാന്‍.അവളതിനു തയ്യാറായില്ല.

നീണ്ട അലച്ചിലിനു ശേഷം ഞാന്‍ എന്റെ സത്തയെ തിരിച്ചരിഞ്ഞു. നൂറ്റാണുകള്ക്കൊടുവില്‍ എന്റെ തിരച്ചിലിന്റെയവസാനം ഞനിവിടെ പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നു.

നിഗൂഡതകള്‍ എനിക്കിപ്പൊള്‍ അന്യമാണ്, തീര്‍ത്തും ആരോഗ്യകരമായ അവസ്ഥ. അര്‍ത്ഥമുള്ള ചിരികള്‍, നിസ്വാര്‍ത്ഥമായ ശാന്തമായ ഇടപെടലുകലാണു ഇപ്പോഴെനിക്കു പഥ്യം.