രാസ ലീല


രതിയുടെ സ്വപ്നമായ്‌
മിന്നും അഴകായ്
മധുര മൊഴിയായ്
ചിരിയായ്‌ വരവായി നിദ്ര

പുതപ്പില്‍ മൂടി
ചൂട്‌ നുകര്‍ന്ന്
എരിവായി പടര്‍ന്നു
മഴയായ്‌ പെയ്ത
ശാന്തമായ രാത്രി

അരികില്‍ കിടന്നു
പതിയെ ചിരിച്ചു
അടക്കം പറഞ്ഞു
ഉറക്കെ കരഞ്ഞ
ചിതറി തെറിച്ച
നീല രാവ്

മാനത്തിന്റെ കന്യകാത്വം


വെയിലില്‍ വാടിയതും
കരിഞ്ഞതും എന്റെ അംഗ ലാവണ്യം..
തണുപ്പില്‍ പുതച്ചതും
മറച്ചതും എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചന്ദന കുടങ്ങള്‍‍..
ഇരുട്ടത്ത് തൊട്ടതും
മണത്തതും എന്റെ ചുവന്ന റോസാദളങ്ങള്‍...
മഴയില്‍ നനഞ്ഞതും
ചോര്‍ന്നതും എന്റെ മാനത്തിന്റെ കന്യകാത്വം...

resurrection - part 1

യുദ്ധങ്ങള്‍ രാജാവിന് ഹരമായിരുന്നു..
തേര്‍വാഴ്ചകള്‍ ലഹരിയായിരുന്നു...
ഭീതികളുടെ മരിച്ച താഴ്വരകളില്‍
രാജാവ് ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ അട്ടഹസിച്ചു..
പിന്നെ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ കരഞ്ഞു...
രാജാവും മനുഷ്യനായിരുന്നു...

പ്രണയോര്‍മ്മകള്‍..

ഓര്‍മ്മകള്‍ പുതുപ്പു മൂടിയിട്ട കാലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം പ്രണയത്തിന്റെ നീറ്റ്ലുകള്‍ വേദനയറിയാതെ കിടക്കുന്നത്  ഞാനവളെ ഇന്നും പ്രണയിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവാം... എന്നിലെ പ്രണയത്തിന്റെ നനുത്ത ഭാവങ്ങളെ ഞാനറിയാതെ തിരഞ്ഞു നടന്ന അവളെ ഞാന്‍ എന്ത് വിളിക്കും... ജാസ്മിന്‍ എന്നോ ദിവ്യ എന്നോ, ധന്യ എന്നോ... ഞാന്‍ എന്റെ പ്രണയത്തിന് ഞാന്‍ പേരിട്ടിട്ടില്ല, പ്രണയത്തിനെ എണ്ണി തിട്ടപെടുത്തിയിട്ടുമില്ല, പ്രണയം പുലര്‍ കാലങ്ങളില്‍ തെളിച്ചത്തോടെ വരുന്നു അസ്തമാനത്തിന്റെ വ്യഗ്രതയില്‍ മനസ്സില്‍ ഇരുട്ട് നിറച്ചു മടങ്ങുന്നു...  വേദനകളുടെ ഓരോ ഓര്‍മകളായ് മനസ്സ് അവയെ പുതപ്പിട്ടു മൂടുന്നു...

പ്രണയവും പൊറോട്ടയും - ഒരു പുനര്‍ ചിന്ത..

പൊറോട്ടകള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്... പൊറോട്ടകള്‍ വര്‍ജിക്കുക, "പ്രണയവും പത്തു പൊറോട്ടയും" എന്നാ എന്റെ കവിതാ സമാഹാരത്തില്‍ പൊറോട്ടയുടെ മൂല്യച്ചുതിയെ പറ്റിയാണ് പ്രധിപധിക്കുന്നത്... പൊറോട്ടകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് എടുത്തെരിയേണ്ട ഒരു പ്രതിഭാസാണ്. പ്രണയത്തിന്റെ പൊറോട്ടകള്‍ കഴിച്ചു അവശരായ യുവാക്കളില്‍ മിക്കവാറും അസന്മാര്‍ഗത്തിന്റെ ബീടികുറ്റികള്‍ മുളച്ചു പൊന്താറുണ്ട്...

പെയതൊഴിഞ്ഞ മഴകളില്‍ വെള്ളംകേറിയ എന്റെ മനസ്സില്‍ അവള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ പത്തു പൊറോട്ടകള്‍ അടിച്ചു, അവളുടെ വള്ളി പൊട്ടിപോയ മഞ്ഞ പാവടകളില്‍ ഞാന്‍ നീലം മുക്കികൊടുത്ത്. തരിശു നിലത്ത് ഞാറു നടുന്ന പോലെ അവളെന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ പ്രേമത്തിന്റെ ഓര്‍ക്കിഡ്‌ തൈകള്‍ നട്ടു പിടിപ്പിച്ചു.. അവസാനം എനിക്കായ്‌ അവള്‍ തുറന്നിട്ട മനസ്സിന്റെ വാതിലുകള്‍ ചിതലരിച്ചു, അതില്‍ ഞാന്‍ ഡി ഡി റ്റി തളിച്ചു കത്തിച്ചു, അതിന്റെ പുകയില്‍ എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി, പിനീടാരോ പറഞ്ഞു ഡി ഡി റ്റി ശ്വസിച്ചു ഞാന്‍ സ്വര്‍ഗം പൂകി എന്ന്...


കുല്‍ക്കലൂരിലെ പ്ലാറ്റ്‌ഫോം ഇല്ലാത്ത സ്റ്റേഷനില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നിക്കുമ്പോ തോന്നിയ വികാരമായിരുന്നു ഒരു പൊറോട്ട കഴിക്കണം എന്ന്.. എന്നാല്‍ നാസയുടെ യൂ എസ 145 പൊറോട്ട എന്നാ ചാര ഉപഗ്രഹം ഒപ്പിയെടുത്ത മയമാക്കന്റെ മക്കനിയിലെ പൊറോട്ടയില്‍ ഡി എന്‍ എ ഘടകത്തിന്റെ ശേഷിപ്പ് കണ്ടെടുത്തതായി പ്രസിദ്ധ ആര്‍ക്കിയോളജി ശാസ്ത്രഞ്ജന്‍ ബോറ്സ്വാനയിലെ "അഗിടോ മുഗരാരി പറ പര" കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്...ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ "പൊറോട്ടിക്ക ജുബ്ലിക്ക"യില്‍ വിശദമായി അച്ചുവിന്റെ സുവര്‍ണ്ണ പൊറോട്ട കാലഘട്ടത്തെ വര്ന്നഭ്മായി പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്..

പൊറോട്ട തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലായ "പോറോട്ടിക ജൂബ്ലിക്ക" യും അതിന്റെ രചിയിതാവ് 'അഗിടോ മുഗരാരി പറ പര' ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പ്രധിപാധിച്ച വിഷയങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ അപഗ്രഥിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന റിഫ്ലെക്ഷന്‍ ബിറ്റ്‌വീന്‍ പൊറോട്ട ആന്‍ഡ്‌ മൈധ മോള്യുക്യൂള്‍ സിദ്ധാന്ധം പറയുന്നത് ശുഷ്കിച്ച മൈദയും, പഞ്ചസാരയും, മുട്ടയും കൂടിയുള്ള ആശയപരമായ കൂടിച്ചേരലില്‍ പോരോട്ടകാരന്റെ മാസ്സിലുള്ള മര്‍ദ്ധത്താല്‍ അടിച്ചമര്‍ത്തപെട്ട രാസപദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ പൊറോട്ട കല്ലിന്റെ താപത്തില്‍ കിടന്നു രൂപാന്തരപെടുന്ന ഒരു അമൂല്യ ഉപ ഉപ്നന്നമാണ് കേരളത്തിന്റെ ദേശീയ ഭക്ഷണമായ പൊറോട്ട... അതില്‍ രാസപരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഇപ്പഴും ആര്‍ട്ടിക്കിലെ സയപ്പ്‌ ശാസ്ത്രഞ്ജര്‍ പരീക്ഷണ വിധേയമാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ...അതിനു ശേഷമേ "പോറോട്ടിക ജൂബ്ലിക്ക" പുതിയ വാള്യം പുറത്തു വരൂ.. അതിനായി നമ്മള്‍ ഇനിയും കാത്തിരിക്കണം
പൊറോട്ട യെ പിന്തുടര്‍ന്ന് എന്റെ മനം പിരട്ടുന്നു.. നമ്മുക്ക് കുറച്ചു കൂടെ താഴോട്ടു ചിന്തിക്കാം

കടലേറ്റും സോസും, കണ്ടു മുട്ടിയത്തില്‍ പിന്നെ പരിപ്പുവടകളെയും പഴംപൊരികളെയും ദുഷ്ടന്മാരായ നമ്മള്‍ മറന്നിരിക്കുന്നു, ഇത് നമ്മളില്‍ മാത്രം കണ്ടു വരുന്ന ആഭാസമല്ല.. ഇത് ആഗോള വല്കരനത്തിനെ ഭാഗമായി കാലഹരണപെട്ടുപോകുന്ന ഒരു പ്രകൃതി അധിശ്ടിധ്മായ പ്രക്രിയയാണ്... പരിപ്പ് വടകളും ഉഴുന്ന് വടകളും ജന്മം കൊള്ളൂന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ബോണ്ടയും സുകീനും ജനിച്ചിരുന്നു... കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ബോണ്ടാകളും സുകീനുകളും, പരിപ്പ് വടകള്‍ക്കും ഉഴുന്ന് വടകള്‍ക്കും വഴി മാറി കൊടുത്ത്... ഇന്ന് നമ്മള്‍ കാണുന്ന കടലേറ്റും പഫ്ഫ്സും ആഗോള കുത്തകയുടെ പരിണിത ഫലമാണ്...നാളെ ഇവക്ക് പകരം ഇന്ന് ദുര്‍ലഭമായി കാണുന്ന പിസ്സകളും ഡോനടസുകളും കൊണ്ട് കേരളം നിറയും...

പോവുന്നു

മനസ്സിന്റെ ചിറകുകള്‍ ഞാനഴിച്ചു വെക്കുന്നു
മരണത്തെ പുല്‍കാനായി.. 
ഇനി പ്രണയത്തിന്റെ ചിറകടികള്‍ കേള്‍ക്കില്ലാ
മരണത്തിന്റെ നിശബ്ദത മാത്രം....
നിശ്ചലമാകുന്നത് നിരാശരായ മനുഷ്യരുടെ
പ്രണയത്തിന്റെ ശവശരീരങ്ങള്‍...

ഹോലോകൊസ്റ്റ്‌

ഞാനും ഹിറ്റ്‌ലറും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു...
വിയെന്നയിലെ നാരായണേട്ടന്റെ ചായക്കടയില്‍ നിന്ന് 
ഞങ്ങള്‍ കട്ടനും പരിപ്പുവടയും കഴിക്കും..
ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്ക് പഴം പൊരി ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു..
മെന്‍ കമ്ഫ് എഴുതുമ്പോ ഞങ്ങള്‍ കഞ്ചാവ് വലിച്ചിരുന്നു...
നാസി ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു ഹരമായിരുന്നു...
ജര്‍മ്മനി ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ചന്തയായിരുന്നു...
ജൂതന്മാര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചവിട്ടി മെതിക്കാനുള്ള
ഹോലോകൊസ്റ്റ്‌നു വേണ്ടിയുള്ള പുഴുക്കളായിരുന്നു..

ഖല്‍ബിലെ തീ

സുറുമയിട്ട കണ്ണുകളില്‍
ഞമ്മള് കണ്ടത് അന്റെ
ഖല്‍ബിലെ മൊഞ്ചാണ്...
വളയിട്ട കജ്ജില്
ഞമ്മള് കേട്ടത് അന്റെ
മുത്തുമണി ചിരികളാണ്...
ദഫ്‌ മുട്ടുണ നെഞ്ചില്
ഞമ്മള് കേക്കാതെ കേട്ടത്
അനക്ക് ഞമ്മളോടുള്ള
അടങ്ങാത്ത സ്നേഹമാണ്....

മൂന്ന് ഒറ്റ വരി കഥകള്‍

വിരഹം
----------------
പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി അവര്‍ നടന്നകന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ നടന്ന വഴികളില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു,

അവന്‍
----------
പിന്നീടൊരിക്കല്‍ അവര്‍ കണ്ടു മുട്ടിയപ്പോള്‍ ആ പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കളെ നോക്കി അവന്‍ പറഞ്ഞു "നമ്മള്‍ പിരിഞ്ഞില്ലായിരുന്നെന്കില്‍ ഈ പൂക്കളെ നമ്മുക്ക് നഷ്ടപെടുമായിരുന്നു".. അത് കേട്ട് അവള്‍ നിരവികാരയായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു...

അവള്‍
---------
അവളുടെയുള്ളിലെ കണ്ണീരിന്റെ നനവ് തട്ടി വിടര്‍ന്ന കണ്ണീര്‍ പൂക്കളെകുറിച്ച് അവനറിയില്ലയിരുന്നു

സത്യപ്രപഞ്ചം...

സത്യങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചറിയേണ്ട ഒരു മാസ്മരിക പ്രപഞ്ചമാണ്, സത്യപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുങ്ങാം കുഴികളില്‍ ഊളിയിട്ടു രണ്ടു മൂന്നു കൊഞ്ചുകളെ തപ്പിപിടിച്ചു തീയിലിട്ടു ചുട്ടു കൊന്നു വിശപ്പടക്കി ആര്മാധിക്കാനള്ളതല്ല ജീവിതം. ജീവിതത്തിന്റെ നരക ചുഴികളില്‍ വര്‍ണ്ണപൊലിമ തേടിനടന്ന ഒരു അനാഥ ബാലന്റെ മനസ്സ് പോലെ നിഷ്കളങ്കമാവണം നമ്മുടെ മനസ്സ്, എന്നാലേ നമ്മുക്ക് സത്യത്തെ സത്യം പോലെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയൂ...

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വന്നത് അനന്തമായാ സാധ്യതകളെ മുന്‍ നിര്‍ത്തിയുള്ള ആത്മ പ്രശംസ അല്ലാ... നമ്മള്‍ പ്രണയവും സ്നേഹവും മറന്നു ജെവിക്കാന്‍ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു ജീവിക്കാന്‍ പഠിക്കണം...

സ്നേഹത്തിന്റെ ഉഴുന്നുവടകള്‍ അടുക്കി വച്ച് അതിന്‍ ചട്ടിണി ഒഴിച്ചു കളിക്കുന്ന ഗതകാല പ്രണയ കൊഞ്ഞാട്ടകള്‍ അല്ല ജീവിത സത്യങ്ങള്‍.

ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരിച്ച ഉന്തു വണ്ടികള്‍ വലിച്ചു നീങ്ങുന്ന പാവങ്ങള്‍ക്ക് ഈ പ്രണയവും മണ്ണാകട്ടയും അറിയില്ല, അവര്‍ക്ക് വിയര്‍പ്പ് നാറിയാല്‍ "ലക്സ്" സോപ്പ് തേക്കാനില്ല, "ആക്സ്" ബോഡി സ്പ്രയും ഇല്ല, മുഖം മിനുക്കാന്‍ "ഫെയര്‍ ആന്‍ഡ്‌ ലവലി" ഇല്ല.

ജീവിതമന്ന ഇരുട്ടില്‍ തപ്പുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു "ബ്രയിറ്റ്‌ ലൈറ്റ്" ടോര്‍ച്ച് പോലെയാവണം നമ്മള്‍, അവരെ ഉന്നമനത്തിലേക്ക് ലിഫ്റ്റില്‍ കൊണ്ട് പോവലാവണം നമ്മുടെ കര്‍ത്തവ്യം. പ്രണയമെന്ന ചതിയുടെ വിഡ്ഢിത്തം പുലമ്പുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കരവരുത് നമ്മള്‍.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വന്നത്... നമ്മള്‍ പ്രണയം വിടണം, നമ്മള്‍ കാല്പനികതയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് വന്നു കൊഞ്ഞനം കാണിക്കുന്ന സ്കൂള്‍ കുട്ടികളെ പോലെ പെരുമാറരുത്...

സ്ഥായി ഭാവങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി സമൂഹത്തിന്റെ അന്തര്ധാരയിലെ ചെളിക്കുണ്ടില്‍ വീണു സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി തൂലിക ചലിപ്പിക്കുക... ഘോര ഘോരം പ്രസംഗിക്കുക...ജടിതല്‍മായ നൈമിഷിക ജീവിതത്തിലെ പപ്പടങ്ങള്‍ പൊടിച്ചു തൈരും കൂട്ടി ചോറ് ഉണ്ണുക...അച്ചാര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തൊട്ടു നക്കുക....