ശവംതീനികള്‍















ഓര്‍മകളുടെ നശിച്ച ആലിന്‍ ചുവട്ടില്‍
ഞാന്‍ കണ്ടു ആരോ കിമ്ഴ്ത്തിവച്ച കാമം.
ചെന്നായ്ക്കള്‍ നിലവിളിച്ച് അറംപറ്റിയ രാത്രിയില്‍
ഒരു പുതിയ സ്ത്രീശരീരത്തിന്റെ മംസക്കഷണങ്ങള്‍ അഴുകുന്നു.
മരിച്ച ബ്ലൗസുകള്‍ അരികത്തു കിടന്നു തണുപ്പു പുതയ്ക്കുന്നു.

മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഭ്രൂണം ചങ്കുപൊട്ടിക്കിടക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയില്‍
എനിക്കുമുണര്‍ന്നു പുതുമയുടെ മണമുള്ള രത്നകാമം.
ഒരുപറ്റം മനുഷ്യത്തീനികള്‍ ഭോഗിച്ചുവെച്ച
പാല്‍പാത്രം മണ്ണില്‍ ഉടയാതെയിളകുന്നു.
വയറ്റാട്ടിമാരുടെ കുഴമ്പുമണക്കുന്ന ആലിലകള്‍ പൊതിഞ്ഞ
ദുഷ്ടകാമത്തിന്റെ മുലകള്‍ ചോര ചുരത്തുന്നു.
അടങ്ങാത്ത കഴുകന്‍ നോട്ടങ്ങളില്‍ ആ ശരീരം ജീവനറ്റുചിരിച്ചു‍.

കാമം മരണത്തിന്‍റെ പാട്ടുകള്‍ പാടി ഓര്‍മ്മകള്‍ തേടി
കഥയില്ലാക്കഥകളുടെ FIRകള്‍ തേടി പിന്നെയും പാഞ്ഞു.
പായുന്ന ജീവിത ഭോഗകഥകളില്‍ വീണ്ടും
വാര്‍ത്താ ഈശ്വരന്മാര്‍ ഇല്ലാക്കഥകള്‍ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി.
വാവിട്ടുകരയുന്ന എന്റെ കാമത്തെ ഒരു അമ്മ മുലപ്പാല്‍
തന്നു കണ്ണീരിന്‍റെ വേറിട്ട നിശ്ശബ്ദതയില്‍ ഉറക്കിക്കിടത്തി.
അകലങ്ങളില്‍ ചുവക്കുന്ന അന്ധയായ നീതിയുടെ പൂക്കളില്‍ ചലം വിരിഞ്ഞു.

മരണത്തിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വീണ്ടും ഇറുക്കിക്കെട്ടി എന്നെ അടരാടുവാന്‍ വിട്ടു ചുടലപ്പറമ്പില്‍.

എന്നാലും [പൈങ്കിളി]

അവളുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല, അവളാരാണെന്നുമറിയില്ല, അവളാരുടെതുമാണെന്നുമറിയില്ല! എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും അവളെന്റെതു മാത്രമാണന്നു വിശ്വസിക്കാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.

എന്തിനാ? എന്നുള്ള ചോദ്യം ഞാന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം വിസ്മരിക്കുന്നു.

[സങ്കടം].
അതൊന്നുമെനിക്കറിയില്ല

ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ എഴുത്തുകാര്‍.


അപചയങ്ങളില്‍നിന്നു കൊലപാതകങ്ങളിലേക്ക്, ഉള്‍പ്പോരിലേക്ക്, പാര്‍ട്ടി ജീര്‍ണിച്ചു മരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആദരവ്‌ മാത്രം മതി. ഞങ്ങള്‍ പ്രശസ്തിയെന്ന അലങ്കാരത്തില്‍ മതിമയങ്ങിയുറങ്ങുകയാണ്, ഞങ്ങളുടെ മൂക്കിനു ചോരയുടെ രാഷ്ട്രീയമണം കിട്ടാന്‍ മാത്രമുള്ള ഘ്രാണശക്തിയില്ല, ഞങ്ങളുടെ പേനയിലെ ചിന്തകള്‍ സ്ഫുരിപ്പിക്കുന്ന മഷി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങള്‍ മുഖമില്ലാത്ത തത്വചിന്തകന്മാരാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്കറിയില്ലേ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇനിയും സൂര്യനുദിച്ചിട്ടുമില്ല.

ഞങ്ങള്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ എഴുത്തുകാരാണ്,
പ്രതികരണശേഷി നഷ്ടപെട്ട എഴുത്തുകാര്‍.

എന്തൊക്കെയോ..





വിരസമായ ഈ സമയങ്ങള്‍ക്ക്‌ കുറുകെ കിടക്കുക്കുന്ന നിന്റെയീ പ്രഖ്യാപിത മൌനങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണനാണ്. കുലംകുത്തികള്‍ വാഴുന്ന രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങളോ, ടീപ്പിയുടെ ഉണങ്ങുന്ന ചോരപ്പടുകളോ, വ്യക്തിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഡാങ്കേ വിളികളോ അല്ല എന്നെ ആലോസരപ്പെടുത്തുന്നത്. അത് അവഗണനയുടെ മോക്ഷത്തില്‍ നിന്റെ കണ്ണുകളെ കഴുകുന്ന നിന്റെ കണ്ണുനീരിന് കാരണം ഞാനും, എന്നെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളുമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് മാത്രമാണ്.

അകലങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഒളിച്ചോടി ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ മറയുകയെന്ന എന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ നിനക്കാവുന്നു. സ്വയം വെറുക്കുന്ന ദിവസങ്ങള്‍ കൂടി വരുന്നു. മറയത്തു നിന്ന് അകലങ്ങളില്‍ നിഴലായി നിന്നെ വീണ്ടും കാണാനാവുമ്പോള്‍ സ്വയം വെറുക്കുന്ന ദിവസങ്ങള്‍ വിപരീതമായി കുറഞ്ഞു വരുന്നു.

എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ഇതുപോലുള്ള ദാരുണമായ അകല്‍ച്ചകള്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പ്രാപ്തനായിരുന്നു എന്ന്. നിശബ്ദമായി നിന്നെ നഷടപ്പെടുക എന്ന ആനന്ദം ഞാന്‍ ആസ്വദിക്കുന്നു. ഓര്‍മകളെ പൊഴിക്കനാവാതെ എന്നോട് തന്നെ യുദ്ധം. ചെയ്യുന്ന എന്റെ മനസ്സിനോട് ഇപ്പോഴെനിക്ക് സഹതാപം തോന്നുന്നു. സത്യപ്രണയങ്ങള്‍ ഇനിയെന്നു തിരിച്ചുവരുമെന്ന ചോദ്യപ്രതീക്ഷകളില്‍ അസുഖം ബാധിച്ചു കിടക്കുന്ന എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ കാണുമ്പോള്‍...

ഇതാ വീണ്ടും മഴ പെയ്യുന്നു, എന്റെ വേദനകളെ കുതിര്‍ത്തു, അങ്ങകലെ ദൂരെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് ഉതിര്‍ന്നു വീഴുന്നു. അതില്‍ നനഞ്ഞു ഞാന്‍ വീണ്ടും സംഭവനീയമായ പുതിയ നിന്നെ തേടുന്നു.

ഒപ്പ്, കുത്ത്, പിന്നെ വേറെ എന്തൊക്കെയോ..



ദൈവം കൊടുക്കുന്ന ശിക്ഷ! [മൈക്രോ കഥകള്‍]





6.00 AM [Dream]
---------------------
സ്നേഹിച്ചു തളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചും കാമിച്ചും ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു. അസ്വസ്ഥമായ ഈ മനസ്സിനെ ദുര്‍ബലപെടുത്തുന്ന ഈ പൈങ്കിളി ആസ്തമ എന്നേക്കുമായി എന്നെ കൊന്നിരുന്നെകില്‍.


7.30 AM [Dream - not really]
-----------------------------------
ഒരിക്കലും തീരാത്ത ഈ വികാരത്തിന്റെ നടുവിലെത്തി തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു.
എന്നാലും [I feel like to be in love with you again]. എന്തൊരു തമാശ. [ഉള്ളില്‍ ചിരിക്കുന്നു]


10. 58 AM [Busy thinking]
--------------------------------
ഇനിയൊരിക്കലും എനിക്ക് പ്രണയിക്കേണ്ടി വരില്ലന്നു നിനക്കുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കി വേണ്ട, ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടുപിടിക്കാത്ത വിധത്തില്‍ എങ്ങിനെ മുഴുവനായും മറയാം...
ഒരു ഭൂതമായാലോ? [I wish, if I can be a ghost for you... നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമായി].


01.40 PM [Solitude / Break / Commonsense]
-------------------------------------------------------
നോക്കൂ.. ഇപ്പൊ ഞാന്‍ കരയുന്നു. അല്ല! എന്റെ മുഖത്ത് മാത്രമായി മഴ പെയ്യുകയാണ്.


11.12 PM [Scary / sleepless / blind / blinking stars on ceiling]
------------------------------------------------------------------------
നിശബ്ദത, എന്റെ നിശബ്ദത, രാത്രിയുടെയും...
എവിടെയോ മരണം മണക്കുന്നു. [ചിരിക്കുന്നു]..
ഞാന്‍ ഭീരുവല്ല.


01. AM [Snoring, Listening to the 8 Seconds dreams]
-----------------------------------------------------------
എല്ലാ സംഭവങ്ങള്ക്കും  ഒരര്‍ത്ഥമുണ്ട്, ഒരു നാള്‍ അത് സംഭവിക്കും അന്ന് എല്ലാം വെളിവാക്കപെടും.
നീയും ഞാനും മാത്രമായിരുന്നില്ല പ്രണയിച്ചത്..
എല്ലാം മതിവിഭ്രമം മാത്രം! ചിലപ്പോള്‍ എന്റെയീ വിവേകം പോലും.
വഞ്ചനയില്‍ ചാലിച്ച ആത്മാര്ത്ഥഥതക്ക് ദൈവം കൊടുക്കുന്ന ശിക്ഷയാണ് പ്രണയമെന്നു..  എനിക്ക് വയ്യ! ദൈവത്തിന്റെ കോമഡി.


04. 30 AM [sudden wake up / thinking of you / deceiving myself]
--------------------------------------------------------
ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു, മുഴുവനായി. നിന്റെ കടുത്ത നിഴലുകള്‍ എന്നെ അക്ഷോഭ്യം കാമിക്കുന്നു.
ഞാന്‍ എന്നെ മറക്കുന്ന നേരം..
നിന്റെ കണ്ണുകളിലും നെറ്റിയിലും ചുംബിക്കുന്ന നേരം.
ഞാന്‍ അറിയാതെ പറയുന്നു. "ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു" ന്നു.

ഭ്രാന്തു


ഇന്നു ഞാന്‍,
പകിട കളിക്കുക്കുന്ന കാലുകളില്‍
ചങ്ങല കെട്ടി.
മനസ്സില്‍ പുകയുന്ന കുന്തിരിക്കം
ആത്മാവില്‍ നിറച്ചു.
ആമാശയത്തില്‍ എരിയുന്ന മണ്ണെണ്ണ വിളക്ക്
ഊതിക്കെടുത്തി.
തലോച്ചോറില്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടുന്ന സാമ്പാര്‍പ്പൊടിയില്‍
മുഖം പൂഴ്ത്തി.
ജീവിതം എന്നും പ്രണയത്തിന്റെ ഭ്രാന്താണെന്നറിഞ്ഞ്
ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്റെ ദേഹം.

ആത്മരോഷം, അക്രമരാഷ്ട്രീയം


ഒരാളെ കൊല്ലുക എന്നത് അയാളില്‍ നിന്നും പലരും പലതും പേടിച്ചിട്ടാണ്. ആശയ ദാരിദ്ര്യം പേറുന്നവര്‍ ഭീരുക്കളാണ്. ചതിയിലൂടെ കൊല്ലുന്നവര്‍ സ്വന്തം അമ്മയെ കൂട്ടി കൊടുക്കുന്നവരാണ്. പണമാണ് ജീവിതം എന്ന് വിലയിരുത്തുന്ന അക്രമികള്‍ നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞ വിഡ്ഢികളാണ്. സഹജീവികളെ തിരിച്ചറിയാത്തവരുടെ മനസ്സിന് പന്നിക്കാട്ടത്തിന്റെ സുഖന്ധമാണ്.


നിഷേധം

"പ്രിയേ.. നീയെവിടെയാണ്?.."

"ഞാനിവിടെ കിടക്കുന്നു. അങ്ങറിയുന്നില്ലേ? "

"ഇല്ല! ഞാനീ ഇരുട്ടത്ത്‌ നിന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാണ്?"

"ഞാന്‍ ചാണകം മെഴുകിയ ഈ തറയില്‍ ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്."

"നീ നഗ്നയാണോ പ്രിയേ?"

"അതെ, പ്രാണനാഥാ"

"എന്നാല്‍ നീ നിന്റെ നഗ്നശരീരം എന്നെ കാണിക്കൂ പ്രിയേ"

"അങ്ങ് അന്ധനാണ് എന്നത് അങ്ങേക്ക് നിശ്ചയമില്ലേ?"

"ക്ഷമിക്കൂ പ്രിയേ, നീ വീണ്ടും ഉറങ്ങിക്കൊള്ളുക, ഞാന്‍ വീണ്ടും നിന്നോട് അനാദരവ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു."




ഓര്‍മ്മകള്‍ പിന്തുടരുമ്പോള്‍

വിവസ്ത്രരാക്കപ്പെട്ട ഓര്‍മ്മകളേ

നിങ്ങള്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനെ ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.

നിങ്ങളുടെ സങ്കടത്തിന്‍റെ
കണ്ണീര്‍ച്ചുഴിയിലകപ്പെടാന്‍ ഇനിയുമെനിക്കാവില്ല.

നിങ്ങളുടെ കന്യാചര്‍മ്മം ഭേദിക്കാനാവാതെ
എന്‍റെ അസ്തിത്വം തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മരണത്തെ ഓര്‍ക്കുന്നു.

നാശമേ..
നിങ്ങള്‍ വസ്ത്രങ്ങളണിയുക...
നിങ്ങള്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാതെയിരിക്കുക.






നിരപരാധിത്വം



മനസ്സിന്റെ പൊടി വീണ മൂലകളില്‍ വരണ്ടു കിടക്കുന്ന മനുഷ്യത്വമേ നീ വീണ്ടും ഉണരുക. എനിക്കു നിന്നെ പുണരാന്‍ കൊതിയാവുന്നു. നിന്റെ വിളറിയ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട് എന്റെ പ്രണയാത്മാവിനെ നീ ജീവന്‍ വെപ്പിക്കുക. എന്റെ കാതുകളില്‍ നിന്റെ സഹതാപം മന്ത്രിക്കുക. സഹതാപാര്‍ഹമായ നിന്റെ ചിരികള്‍ക്ക് ഞാന്‍ മാപ്പുതരുന്നതായിരിക്കും. നിരര്‍ത്ഥകമായി നീ നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുവരിക. അവയെ നീയെന്റെ തുളവീണ മനസ്സിന്റെ അറകളില്‍ നിക്ഷേപിക്കുക.


മനുഷ്യത്വമേ, നീയെന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ മുഴുവനായി പ്രണയിക്കുക, വെറുക്കുന്നുവെങ്കില്‍ മുഴുവനായി വെറുക്കുക. നീ കരയുന്നുവെങ്കില്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ മുഖമമര്‍ത്തിക്കരയുക, നിന്റെ കണ്ണീരുകൊണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയം വൃത്തിയാവട്ടെ. ഇന്നു നീ ദരിദ്രനായ എന്നെ കാണുന്നില്ലേ? എനിക്ക് സ്വന്തമായുള്ളത് എന്തും വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന പണം മാത്രമാണെന്ന് നീ തിരിച്ചറിയുക. ഞാന്‍ ഇന്ന് വൃത്തികേടുകള്‍ കാണിച്ച് നാളെകളില്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് കുറ്റം പറയും. എന്നിരുന്നാലും ഇന്ന് നീയെന്റെ മനസ്സിനെ മാത്രം വശീകരിക്കുക നാളെ നീ എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്വന്തമാക്കുക.

ഓര്‍ക്കുക, നമ്മള്‍ ഒരു വിധിയുടെ രണ്ടു തട്ടുകളിലാണെന്ന്. ഇപ്പോള്‍ നീ എനിക്കുവേണ്ടി വഴങ്ങിത്തരിക. കാലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം നിന്റെ സ്നേഹത്തിന് അടിമപ്പെടുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നതായിരിക്കും. ഇതേ ആര്‍ജ്ജവത്തോടെ.